Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

ZWARTE GATEN

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Maar zonder zwart contrast kan geen helder wit bestaan, geen moedig overleven, geen tol om te betalen, geen feestelijk feest.…

En toch

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
kleurt zij jouw dagen niet donkerder al lijkt dat wel zo, wellicht verdriet verhuld in zwart witte streken steekt nog altijd de kop op bij tij en ontij nu dagen kouder omslaan de wind killer om het huis giert lijkt de afstand groter en het gemis intenser dan ooit…
LadyLove14 oktober 2015Lees meer >

De bloed'ge strijd om het bezit

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.642
De bloed'ge strijd om het bezit Is ook een strijd om machtigste geest, Het bezit van het goud, het wit, Zweept óp de geest het allermeest. En 't storten van het mensenbloed, En 't willen winnen in de gloed Van staal en vuur, die moorden, doet De geest stijgen in 't Al, de sterren tegemoet.…

De Gedoornde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
voor het tonen van een mens is géen eenduidigheid geboren met pijn en bloed in naaktheid van bestaan in zijn dualiteit draagt hij liefde en angst in zich bewust van leven en sterven struikelt hij zijn pad pijn van doornen wordt gevoeld doorleefd als bitterdrank schoonheid bloeit als witte roos in het centrum van zijn hart…

Nietsontziend

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Jij zag niet en ik evenmin Braille kregen we niet onder de knie en die blindengeleidehond kefte iets te dreigend De winkel die witte stokken verkocht rook vreemd We maakten ruzie over de herkomst en samenstelling van die geur We kwamen er niet uit waardoor de winkel instortte op de brokstukken die we waren…

Oud

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
was de stad de witte muren de ramen als ogen op vandaag De straatjes in het nauw hoeken met geschiedenis bocht met verleden Aldoor rijst bij mij de vraag: wat kan de stad mij..... vertellen? Ik kan die vraag stellen weet het antwoord nog niet pas, als ik rondkijk gaan m'n ogen me geloven.…

Schaduw van liefde

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Het onderschepte licht zal me volgen altijd en overal als ijle lucht doch de pijn is zoet zelfs de nachtelijke uren op witte muren naast mijn te grote sponde verraden in doodse stilte ons innig samenzijn heb een stukje paradijs ontmoet de schaduw van liefde die ik had gevangen was kortstondig doch hemelzoet…

rites de passage

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ver van het wereldse lawaai loopt de jongen met bel en lantaarn naast de priester door de donkere velden naar een stervende vrouw voor de laatste sacramenten de roep van een kraanvogel breekt door de duisternis rites de passage vergeten beelden in zwart en wit het leven de kunst van schaduw en licht…
J.Bakx30 juni 2017Lees meer >

Leven in liefde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Zo zit ik op het water, een zee als het leven vol kracht en liefde… Kleur het water geel en de zee zal je geven alle kleuren vlinders… Kleur de zee wit en je zal het licht voelen. Kleur je hart rood en je zal leven in Liefde.…
G.Driesman1 september 2017Lees meer >

David en Goliath

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
O gij reuzen van het witte papier en letter Gij schrijft uw gram in cijfers met plezier En bezorgt uw lezers dagelijks veel plezier En kleineert met uw waardering menig kleine etter Maar u schiet dikwijls uw peilen veel te hoog Straks komen die dwergen treffender van hun boog…

Spoken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
de wind blaast de vitrage tot langgerekte witte spoken abrupt gewekt uit hun bandplooiheid dansen zij van grip verstoken richting bovenliggende etage hun holle ogen zwart en wijd in de schoorsteen kermt de tijd als echo uit hun keel onloken een ijzingwekkende hommage aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…

Piet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
En poetste eentje met wat Dreft, toen was hij plots`ling wit.…
Wim Rhebergen14 november 2017Lees meer >

Schaduw lachte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
ik zwaaide tussen donker en licht schaduw lachte bewoog gelijk mijn arm weg uit zicht stapelde zwart van vele nachten waken waar wit in steeds bewogen worden niet kon slapen ben ik de regisseur van dit naamloos horrorleven of zijn actie en reactie splinters van een fragmenterend geven…

Vals zonnemoment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
zij greep een donkere wolk tijdens zijn vlucht door de lucht verijsde de druppels hagelde ze wit uit aan de zwarte kant van de dreigende bui nog scheurde spanning zijn bliksem langs kartelige randen om in donder te aarden zij lachte in een vals zonnemoment regenbogen dichterbij kleurde zo dit schouwspel voor mij…

XXV - nieuwe roering - 1917

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
innig als een schaduw die bij de wortels slaapt hoor ik bij de boom navel muskusgeur en witte rozen winden zich rond een rotonde zij wordt in oldenzaal en niet in amsterdam vermoord in het trapportaal boomtoppen zwaaien een jongen slaat de trommel alles in de wind naar de verdorden waar mijn bloei schoon is geweest verwijzen woorden…

dralen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
en nu op deze winterochtend vallen alle verschillen weg onder een witte deken van sneeuw ik denk aan al de mensen die ik ben geweest herinneringen de dromen die ik navertel zijn ze echt niemand die het weet de wind gaat liggen het huis kraakt niet meer ik open de deur doe haar weer dicht opnieuw valt er sneeuw…
J.Bakx11 februari 2019Lees meer >

Analogie

snelsonnet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
“Wij allen zijn als bloemen van één tuin”, Tot welke god je bidt kan mij niets schelen, Geen eigenschap of kleur mag ons verdelen, Al ben je gay, straight, wit, geel, zwart of bruin. Zo’n tuin, welk aardig mens wil dat nou niet? Maar zorg dan wel dat je het onkruid wiedt.…

Mark en Donald

snelsonnet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Mark Rutte op bezoek in ´t Witte Huis. Hij mocht bij Donald Trump op audiëntie. Hij dacht toen bij zichzelf: als ik die vent zie, voel ik mijzelf een kleine grijze muis. Maar met de D-day vlag was hij de vent, al dacht Trump bij zichzelf: it´s secondhand!…

verbinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
met het groene palmblad bedek ik je witte bed zuchtend blaast de machine lucht in je longen ik tooi je met veren van de krachtige arend het infuus dient tikkend zout en glucose toe ik omring je met hemelse geurige kruiden helend verbinden we de treden van de trap…
J.Bakx29 maart 2020Lees meer >

Sharon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 527
ik zie je in een mooi wit licht geheeld, vol kracht, je zweeft ik zie je met m’n ogen dicht je speelt, je lacht, je leeft ik blijf het zien je mooi gezicht je knipoog zie ik met m’n ogen dicht dus... geen afscheid... dag! kus... een knipoog... lach!…
GvdM30 april 2020Lees meer >

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

iemand ziet je

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 413
iemand trekt met kalk een witte lijn op de muur rond jouw lijf je bent getekend zonder schaduw verdwijn je in het donker je houdt een lege koffer vast een beetje bevend stapt je rechterbeen in de stroming van de ongewisse tijd een kalkrestje rust gelaten op het verstrooide haar iemand ziet je…

voorbij

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
je bent gehavend je ademt niet meer onder het witte laken een strakke zee die je ondersneeuwde je valt samen met het zwarte landschap dat je leven onder lemen lagen smoort om het later glad te strijken onder het wolkenfront stromen waterlanders over gekneusde bloemen binnen de stortregen van woede en tranen op papier…
J.Bakx7 november 2021Lees meer >

Licht gespikkelde mist

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 478
we zagen de wereld dompelen in het vage van wit licht gespikkelde mist vleugen zon kwamen steeds weerom zonder opklarend door te breken om ons de somberte te laten vergeten alleen het vorst- gerijpte oppervlak gaf ons de illusie dat het winterse ons heeft platgelegd omdat rijden te gevaarlijk was…
wil melker16 december 2022Lees meer >

deze taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 415
zij wil het zachte niet storen schrijft alleen in de palm van haar hand ze noemt geen naam zij schildert schoonheid en gevaar wolken boven een immer verlaten zee tot de witte vogels komen zij schrijft in het naakte licht taal en teken als vogels die in krullende wolken hun frasen schrijven…

een vogeltje van verf

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
voor een witgekalkte muur het vogeltje van verf een kettinkje aan zijn pootje de witte muur leidt onze ogen naar het puttertje vogeltje op de voorgrond distelvinkje in losse zichtbare penseelstreken vastgelegd vogeltje met een verhaal het put zowat zijn eigen water bijna kwetterend tinkelend ook in vlucht…
J.Bakx26 augustus 2023Lees meer >

het kraaien gekras

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de tijdgeest bezocht de graven om te zien dat niet alles goed was een dwarrelend woord zonneklaar op wintergraf de zachte landing in het winterlicht lopen over zwart basalt acht hertenpootjes het ijskoude graf vastgehouden door de dood zo stil zo stil nu de stilte is wit ijsbloemen op de graven het kraaien gekras…
J.Bakx30 april 2024Lees meer >

Herfst

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 533
het ritselt tussen rotte bladeren takjes knappen op het pad nog nemen bomen hun zonnebad in de schuin- staande zon waar de eerste nevel zijn laatste reis van dit seizoen begon om morgens weer te landen tussen de koeien op het wit bevroren gras wil melker…
wil melker27 september 2024Lees meer >

Boris uit Bisjkek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Hij stelt zichzelf een groener landschap voor omdat de gouden herfstmaan kostbare zwijgtaal bezigt geen melk meer in de supermarkt en een verwarde moeder terug naar de bergen waar de witte geiten het laatste gras begrazen en de mannen koemiss drinken nu de nachtmerries galopperen over in duister gehulde hellingen.…