8651 resultaten.
ZWARTE GATEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.001 Maar zonder zwart contrast
kan geen helder wit bestaan,
geen moedig overleven,
geen tol om te betalen,
geen feestelijk feest.…
En toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 kleurt zij jouw
dagen niet donkerder
al lijkt dat wel zo, wellicht
verdriet verhuld
in zwart witte streken
steekt nog altijd de kop op
bij tij en ontij
nu dagen kouder omslaan
de wind killer om het huis giert
lijkt de afstand groter
en het gemis intenser
dan ooit…
Recht uit het hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Alleen niet rood,
maar simpel wit
en zwart.…
De bloed'ge strijd om het bezit
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.642 De bloed'ge strijd om het bezit
Is ook een strijd om machtigste geest,
Het bezit van het goud, het wit,
Zweept óp de geest het allermeest.
En 't storten van het mensenbloed,
En 't willen winnen in de gloed
Van staal en vuur, die moorden, doet
De geest stijgen in 't Al, de sterren tegemoet.…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 Jij zag niet
en ik evenmin
Braille kregen we niet onder de knie
en die blindengeleidehond
kefte iets te dreigend
De winkel
die witte stokken verkocht
rook vreemd
We maakten ruzie
over de herkomst en samenstelling
van die geur
We kwamen er niet uit
waardoor de winkel instortte
op de brokstukken die we waren…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
Schaduw van liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Het onderschepte licht
zal me volgen
altijd en overal als ijle lucht
doch de pijn is zoet
zelfs de nachtelijke uren
op witte muren
naast mijn te grote sponde
verraden in doodse stilte
ons innig samenzijn
heb een stukje paradijs ontmoet
de schaduw van liefde
die ik had gevangen
was kortstondig doch hemelzoet…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
Leven in liefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Zo zit ik op het water,
een zee als het leven
vol kracht en liefde…
Kleur het water geel
en de zee zal je geven
alle kleuren vlinders…
Kleur de zee wit
en je zal het licht voelen.
Kleur je hart rood
en je zal leven in Liefde.…
David en Goliath
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
567 O gij reuzen van het witte papier en letter
Gij schrijft uw gram in cijfers met plezier
En bezorgt uw lezers dagelijks veel plezier
En kleineert met uw waardering menig kleine etter
Maar u schiet dikwijls uw peilen veel te hoog
Straks komen die dwergen treffender van hun boog…
Spoken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 de wind blaast de vitrage
tot langgerekte witte spoken
abrupt gewekt uit hun bandplooiheid
dansen zij van grip verstoken
richting bovenliggende etage
hun holle ogen zwart en wijd
in de schoorsteen kermt de tijd
als echo uit hun keel onloken
een ijzingwekkende hommage
aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…
Piet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 En poetste eentje met wat Dreft,
toen was hij plots`ling wit.…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
Vals zonnemoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 zij greep
een donkere wolk
tijdens zijn vlucht
door de lucht
verijsde de druppels
hagelde ze wit uit
aan de zwarte kant
van de dreigende bui
nog scheurde
spanning zijn bliksem
langs kartelige randen
om in donder te aarden
zij lachte in een
vals zonnemoment
regenbogen dichterbij
kleurde zo dit schouwspel voor mij…
XXV - nieuwe roering - 1917
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 innig als een schaduw
die bij de wortels slaapt
hoor ik bij de boom
navel muskusgeur
en witte rozen winden zich
rond een rotonde
zij wordt in oldenzaal
en niet in amsterdam vermoord
in het trapportaal
boomtoppen zwaaien
een jongen slaat de trommel
alles in de wind
naar de verdorden
waar mijn bloei schoon is geweest
verwijzen woorden…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
Analogie
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
668 “Wij allen zijn als bloemen van één tuin”,
Tot welke god je bidt kan mij niets schelen,
Geen eigenschap of kleur mag ons verdelen,
Al ben je gay, straight, wit, geel, zwart of bruin.
Zo’n tuin, welk aardig mens wil dat nou niet?
Maar zorg dan wel dat je het onkruid wiedt.…
Mark en Donald
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
549 Mark Rutte op bezoek in ´t Witte Huis.
Hij mocht bij Donald Trump op audiëntie.
Hij dacht toen bij zichzelf: als ik die vent zie,
voel ik mijzelf een kleine grijze muis.
Maar met de D-day vlag was hij de vent,
al dacht Trump bij zichzelf: it´s secondhand!…
verbinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 met het groene
palmblad bedek ik
je witte bed
zuchtend blaast
de machine
lucht in je longen
ik tooi je met
veren van de
krachtige arend
het infuus dient
tikkend zout en
glucose toe
ik omring je
met hemelse
geurige kruiden
helend verbinden
we de treden
van de trap…
Sharon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 ik zie je in een mooi wit licht
geheeld, vol kracht, je zweeft
ik zie je met m’n ogen dicht
je speelt, je lacht, je leeft
ik blijf het zien
je mooi gezicht
je knipoog zie ik
met m’n ogen dicht
dus...
geen afscheid...
dag!
kus...
een knipoog...
lach!…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
iemand ziet je
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
413 iemand trekt met kalk
een witte lijn op de
muur rond jouw lijf
je bent getekend
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker je houdt
een lege koffer vast
een beetje bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming van
de ongewisse tijd
een kalkrestje
rust gelaten op
het verstrooide haar
iemand ziet je…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
Licht gespikkelde mist
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
478 we zagen
de wereld
dompelen in
het vage van wit
licht gespikkelde mist
vleugen zon
kwamen steeds
weerom zonder
opklarend
door te breken
om ons de
somberte te
laten vergeten
alleen het vorst-
gerijpte oppervlak
gaf ons de
illusie dat het
winterse ons heeft
platgelegd omdat
rijden te gevaarlijk was…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
een vogeltje van verf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 voor een witgekalkte muur
het vogeltje van verf
een kettinkje aan zijn pootje
de witte muur leidt
onze ogen naar het puttertje
vogeltje op de voorgrond
distelvinkje in losse zichtbare
penseelstreken vastgelegd
vogeltje met een verhaal
het put zowat zijn eigen water
bijna kwetterend tinkelend
ook in vlucht…
het kraaien gekras
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 de tijdgeest bezocht
de graven om te zien dat
niet alles goed was
een dwarrelend woord
zonneklaar op wintergraf
de zachte landing
in het winterlicht
lopen over zwart basalt
acht hertenpootjes
het ijskoude graf
vastgehouden door de dood
zo stil zo stil nu
de stilte is wit
ijsbloemen op de graven
het kraaien gekras…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…