5506 resultaten.
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 Deze bangheid
is door geen mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader geraakt
Dit lichaam
zal nooit zijn hoe we wouden
Het bloed
kan op geen manier worden gestaakt
De wond
is niet dicht…
Weggaan Bestaat Niet
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.283 Zelfs met mijn ogen dicht ...
Voel ik je warmte, zie ik Jouw Licht ...
Ik heb ALTIJD op je gewacht, Ademloos ...
Ik heb je WEER gevonden, Sprakeloos ...…
Bij nader inzien.
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
695 Ik ben je nu heel dicht genaderd,
dat merk je toch wel?
In mijn huis van dag-maar-geen-nacht
sta ik nu vlak achter je,
ik kan je bijna aanraken.
Je moet mijn adem wel haast voelen
en met gesloten ogen
ruik ik je heerlijke vel.…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je huid
maar straks in juli
wordt het hier een overbevolkte zandbak
bijna water-dicht…
egoïsme
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.478 Geen inleving geen empathie
niets meer dan de eigen wens
Het is hen om het even wie
dat is het egoïsme in de mens
Naleven van hun eigen dromen
puur en alleen op henzelf gericht
Voor problemen van de medemens
sluiten ze liever hun ogen dicht
Alles draait hier om eigen gewin
negeren van andermans gevoel
Groot voelen zonder mededogen
iemand…
Gedichten van Jean Fermate
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.441 Gedichten van (h)erkenning
Gedichten van Jean Fermate
verdienen aandacht
tijdens afscheid
tijdens schouw
tijdens scheiden
tijdens rouw
Jean Fermate die speelt
gevoelens, woorden, passie
voor een ieder: kind, ma of pa
want het dichten van Fermate
laat verse sporen van (h)erkenning na…
Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt de avond zo licht
en
het nachtelijk' zo dicht…
Die ene windmolen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
929 Als ik de windmolens zie,
dan weet ik dat ik bijna thuis ben,
het klinkt misschien een beetje gek,
maar als ze draaien,
dan weet ik dat je aan me denkt;
ik wou dat je hier was,
dicht bij mij,
samen onder die ene windmolen,
de wind door onze haren,
nu ja, jouw haren;
ik hou van je lach,
je gekke uitspraken,
onze grappige momenten samen…
Lieve Sint
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
2.290 ik kan wel praten
en ook wel schreeuwen
maar gooi me niet voor de leeuwen
want ik ben niet als al die lichten
die aan de lopende band kunnen dichten
ik heb dat niet ik kan dat niet
waarom dan al mijn zuchten
ik heb toch niets te duchten
vaak blaas ik stoom
in donkere nachten
want wat wil ik nog verwachten
ik heb al alles
'k mis…
Gaudete
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 Hij komt, de wereld wacht op licht
en zal herschapen zijn tot vrede;
Hij doet de deur naar 't onrecht dicht
en brengt gerechtigheid dan mede.
Hij komt, wees dus van zorgen vrij
en durf vertrouwen op de morgen.
Dan wordt de wereld weerom blij
want alles is in Hem geborgen.
http://www.youtube.com/watch?v=xRDY2qFdEyg…
VELUWS DAMHERT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Tussen woeste struiken
draaft een lichtbruin dier
springt soms ruisend op
in zijn witte rugvlekken
glanst de gedachte
aan tamme medeschepsels
binnen de omheinde stadskamp
de snuivende hertenneus
van grauwe natte beeldhouwklei
vol verkenningsdrift
en
de fijne scherpe hoeven
bijltjes die de weg banen
door dichte takkenwirwar
schenken…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 noodweer
weerlicht
de noodklep open
het sluimerraam dicht
dromen dromen zich dood
dodekop tooit zich
in het zwarte zwerk
vlekken bleekmiddel
het skelet kraakt
een aangebrande wolk
een blaar een sudderlap
aan de slapen
druif van droefenis
de versteende vissen
beitel die uit de bedding
terwijl gier fluistert
blaas op de holle blik…
Hacker
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
575 Zij mogen niks downloaden, het lek moet eerst gemeld worden bij het bedrijf, dat de kans moet krijgen het lek te dichten voordat de hacker het lek openbaar maakt.
Justitie heeft de handen meer dan vol
Aan hackers die niet eens met veel geploeter
Tekeer gaan in een ander zijn computer,
En daarvoor komt er nu een protocol.…
Jouw naam.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Terwijl ik wakker lig met mijn ogen dicht.…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een huis vol van idealen.
Een huis verzadigd van nieuw leven.
Een huis ... een waarlijk thuis:
van mijn leven!…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Bijen verbreden het raamwerk
van de korf, in een klap slaat het
dagboek dicht zonder dat de
zuivere honing werd verschoten.
Het rommelt in de horizon vlakbij,
het zorgt dat de tijd stilstaat,
gemuilkorfd door het spiedende
stof die geen beweging toestaat,
een vertragende hitte waarmee het
zwervend landschap werd overgoten.…
pubers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.194 niet stampen op de trap
deur achter je dicht
er zijn niet veel zaken meer
waar ik je als vader toe verplicht
ik wil nog even knuffelen
heb je beide armen vrij
of krijg ik de verliefde blik
op je ipod er gratis bij
heb je normaal gegeten
of is alleen de koektrommel leeg
hoe kan ik als oude sok nu weten
dat je van gamen zo veel honger kreeg…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho!…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
Waarom zou ik...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 de geest ook afhankelijk is
buiten de eigen wil om, want bezieling
als sleutelfiguur is de spil
zie dit schrijven vooral als uitdaging
of hier nog iets van mijzelf in zit
een eigenschap van gedrevenheid
die met ongeduld de boel omspit
vergeet niet dat Pathos streken heeft
ook anderen wil voeden die wachten
na overrompelende tijd van dichten…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Jij danst rond prille eenzaamheid
aan de kolkende rivieren
van een verdoken droomland
je verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze zijn komst in.
Hij spreekt geen woord maar leidt haar losjes
rechtsomkeert.…
water dragen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 universum
draagt ze het water
naar de zee
rijgt ze
de dagen aaneen
verliest ze de tijd
uit het oog
uit haar bewolkte hart
verdrijft ze alle
wankele waarheden
neemt ze de huilende zee
in haar armen
weeft ze de rafelige randen
van vergeten dromen
tot een geheel
in vergeten dromen
dwaalt ze rond
de stoffige gaten
plamuurt ze dicht…
In therapie 2 Wees een kind deel 1 & 2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
592 Spek)
ga daar maar liggen
op die mat, op je zij
doe je ogen dicht
haal rustig adem
en denk aan niets
ik kom zo bij je zitten
en duw mijn bips
tegen jouw buik en
dan zal er iets gebeuren
2.2 Er is een kind geboren
hoera!…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 een gedicht over te schrijven
toen het dromen begon te staken
en in de wildernis van emoties
wist ik mijn ziel te ontknopen
uit de kluwen van devoties
en altijd bleef ik hopen
omdat de rivier hier bleef stromen
achter het landschap van jouw dromen
zat ik in verbeelding in de oude buurt
om er een verhaal over te schrijven
toen het dichten…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Dat zijn feiten als dichte open deuren.
Ondertussen nemen mensen elkaar de maat,
alsof ze onsterfelijk verder mogen leven.
Angst regeert als wortel van ons kwaad.
Poëzie lezen en gedichten schrijven.
Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
Al vijf jaar " weg" Driek van Wissen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
493 Driek, wist wat dichten was,
Driek wist wat genieten was,
Driek was ook hier op de site,
een geweldig persoon
en ook die, zijn we kwijt.
Meer dan vijf jaar
is hij er niet meer en ineens,
vind ik volkomen terecht
dat er eventjes iets
over hem wordt gezegd.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit en rood
onze stemmen zijn welluidend
als we dichten…