5803 resultaten.
Maar slechts decor
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 ze keken naar elkaar
samen in de vreemde
schurkten huid aan huid
de wereld naast het nest
was een totale openbaring
anders zonder moeder thuis
dan vonden zij elkaar
in het spel van dollen
hollen en hun mores leren
de een op een relatie is verlaten
als in een echte roedel
hadden zij dat heel snel in de gaten
wij zijn de baas maar…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…
Meiboek II
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.076 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving’ren door haar gouden haar:
En loopt nu onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
De sporen liegen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 samen in de sneeuw
de sporen liegen niet
wij lezen onze wandeling
door maagdelijk gebied
geen strakke lijnen
die de afstanden verkleinen
maar speelse boogjes
van en naar elkaar
in het snijden lijkt
de voetstap te verdwijnen
op de platgestampte
plaatsen van het land
ook stukjes recht
waar in samen lopen
compromissen zijn gesloten…
Heilige heks?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 speelde God een spel,
of liet hij eens te meer zien
dat Goddelijkheid Vrouwelijk is?…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
B(r)ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Het is het koningsnummer van de Spelen,
Maar niets heeft Edith Bosch ervan gezien.
Die voor haar zat was niet bepaald erg clean,
Zodat zij door kon gaan met uit te delen.
Zo ’n vent die vraagt om aandacht en respons,
Dus Edith gaf hem per direct de bons.…
Medaille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
693 Ik was al bang dat het eraan zou komen,
Ook deze Spelen krijgen weer een staart.
Ik concludeer, gezien wat er nu speelt:
De prijzen worden achteraf verdeeld.…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden
aan de waarachtigheid van haar ziel.
Ze leerde haar kracht in zuivere boodschap kennen:
de levenstaak die haar ten deel viel.…
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 De puzzel is gelegd
Alle stukjes aan elkaar
Gehecht, het echtpaar
Heeft weinig gezegd
Tijdens het spel, dat
Begon met een kus
En op een tel van rust
Met kroost daar, was
Het gedaan.…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.205 Jan
doet zó’n pijn van binnen
dat ik het niet helemaal voelen kan
het gaat dieper dan de zinnen
het warme licht is voor me uitgegaan
het is zo koud, zo stil, zo leeg
het leven voelt zoveel armer aan
zonder de vriendschap die ik van je kreeg
afscheid nemen van jou, Jan
je ogen nooit meer zien glinsteren
je nooit meer horen lachen, spelen…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek en geluid
kunnen mensen weer spelen…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Dit is mijn gebed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.801 Geef me de kracht om
het leven te zien met humor
als een spel van plezier en pijn
als bron van bijdschap.
Geef me de kracht om
mijn liefde vruchtbaar te laten zijn
voor al mijn verbondenen.
Geef me de kracht om
de stilte te vinden als
essentie van mijn zijn.
Geef me de kracht om
me uit te drukken
voorbij woorden.…
MOBIELTJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
562 Och, kijk toch eens aan dat arme zieltje
Ze zit daar alleen met haar mobieltje
Geen oog voor anderen om zich heen
Ze waant zich denkelijk heel alleen
Met een starende blik op het display
Flitsen haar vingers van boven naar benêe
De wereld om haar heen is niet in tel
Ze gaat volledig op in haar spel
Te midden van anderen gaat ze maar door
Ze…
dichter bij interactie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Ik doe aan hersengymnastiek
maak gedachtensprongen
Dien mijn sportmaatje van repliek
heb soms een klein winstje afgedwongen
Wij zijn helemaal aan elkaar gewaagd
beiden voldoende lef om iets te durven
Daar waar jij mij ineens belaagt
grijp ik jou letterlijk weer bij de lurven
Zo met ons tweeën in balans
is het fijn om samen te spelen
Ik…
Werkvloer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Het is gelukt
Om je weg te krijgen
Netjes volgens de regels
Je had een te eigen visie
Voegde je niet naar hun macht
Speelde niet met veren
Wel met vuur
Je hebt niet meer goed opgelet
En teveel op het spel gezet
Ineens, was daar die opening
Genoeg bewijs
Macht
Kan ingezet worden
Om te breken
Alles dat zich niet voegt
Naar wie de meeste…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan.
Mocht ook mijn leven lang
De Heer mijn lied verstaan.
Naar Guido Gezelle...…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 reik me je handen,
je lentehanden
de bloesem van je vingertoppen
reik me je mond,
je zomermond
het fruit van je lippen
laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het zacht
klingelend geluid
van oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich…
Kind op TV
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
708 Het doet een spel met zijn vriendjes
en het straalt als het wint.
Dit weeskind heeft aids,
zegt een stem tot mijn schrik.
Wat zou ik je graag
willen helpen, denk ik.…
Tovert met handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 dingen geijkt
waar in jij
zo op mij lijkt
een subtiele beweging
als schaduw van blik
jouw ogen
zien het gebeuren
handen zijn er eerder dan ik
je lach is spontaan
maar ik hoor je gedachten
al snel verder gaan
in het raken van snaren
om de aandacht te bewaren
je speelt in een wereld
die jij nog kunt maken
tovert met handen
het spel…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wind had er
vrij spel
speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig
om het meisje te laten spelen…