24248 resultaten.
Leven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.958 het leven speelt
als een lammetje
in de wei
de dood komt
als een wolf
op zoek
naar een prooi
zo is het leven
het komt
en gaat…
troost
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.469 troost zoek je in koffie, niet in mensen
in de zwarte smurrie, niet in de grijze massa
wanneer komen de inspirerende dampen aan
in het gecondenseerde brein van het bestaan?…
gedachtesprong
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
674 denk je dat het mee valt
als we springen
vraag ik je
je kijkt me aan
en denkt van wel
zeg je me
en inderdaad
het valt mee
zowel de hemel als de dood
alles valt mee
en niets blijft achter
toch lijkt het
hard aan te komen
zeg je me…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Blinde woede in het donker.
De angst om los te laten.
Om niet te verliezen.
Gevangene in de tijd.
Slaaf van de illusie.
Veroordeeld tot ontbinding.
Wachter van de ruïne poort.
In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.
Wachtend op een…
dodenmars (2)
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.010 ik loop voor
de muziek uit
dat doe ik wel vaker
speel op
mijn oude dwarsfluit
het largo van
mijn eeuwig verdriet
in mijn rug voel ik
de trilling van de trommelaars
met koude rilling gepaard
in weemoedig gelid, het geluid
van de klarinettenbroeders
ik loop vooruit
de tragiek in mijn benen geaard
de laatste gang, gedragen,
van mijn…
dag lieve broer
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.379 Heer gezien
hem gesproken misschien
heb je rust in je gedachten
met het geen wat is gebeurt
heb jij vrede met je plaatsje
kijk je soms glimlachend naar mij
om mijn daden om mijn woorden
die eindigen als rijmelarij
ben je mij ook niet vergeten
en wacht je straks op mij
zal ik je eindelijk weerzien
en vasthouden misschien
de wind…
Eigenwijs
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
728 Het was de dag van verdriet
Omdat mijn schaduw mij verliet
Ik werd ontzegd nog te bestaan
En gedwongen ten hemel te gaan
Maar ik gunde hem niet die pret
Bleef aanschouwelijk in mijn bed…
Finale keuze
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.615 Om tien voor twaalf
vroeg ze me ineens:
wil je worden begraven
of liever gecremeerd
~~~~~~~~~~~~~~
Om vijf voor twaalf
wist ik het antwoord:
mag ik er eerst een
nachtje over slapen
ik sluit m’n ogen
er nog even voor…
Oud geluk
gedicht
4.2 met 71 stemmen
17.693 Oud geluk (niet te koop)
in oude kamers. Is dat niet mooi?
We wisten al dat de zin van de ervaring
de herinnering is, en dat daarbij desnoods
de ervaring achterwege gelaten mag worden,
maar zo helder zagen we het zelden.
Je sloot de deur, keek me aan met ogen van fluweel,
glanzend glad van ouderdom,
en achter de deur stierf men er op los…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 Van het bloedend hout gesneden
martelde hij langzaam naar de dood
de doornen vielen stuk voor stuk
en krachtig in zijn laatst geluk
kleurde hij het hart in vurig rood
Hij staakte uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn…
op weg naar de hemel?
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.427 de trap naar boven
slijt aan alle kanten
niets blijft heel
de leuning blijft
wijst de weg
naar boven
daar waar sterren
hun opwachting maken
je begroeten
zie, de maan lacht
terwijl de aarde
afscheid neemt…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Dat wil ik niet
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.877 tranen branden
in mijn ogen
nog altijd weer
Ik roep, ik schreeuw,
ik fluister je naam
wat ik ook doe
je komt echt niet meer
En toch was jij het vannacht
die mijn hand heeft vastgehouden
mij kwam troosten met lieve woordjes
en zei dat ik mijn tranen moest drogen
Ik probeerde je te zeggen
dat je terug moet komen
gewoon opstaan uit de dood…
rigor mortis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
851 als een vogelverschrikker
heb ik gepoogd
leven en dood
te verschalken,
liefde te bewaren
in vergeelde flesjes.
maar nu is mijn stem
welhaast bevroren en
mijn lever zwaar ontstoken
zo overleef ik de weerwraak
van de winter niet.
inwendig plooit
mijn gemoed
tot barstens toe.…
Zij gaat naar de haaien
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.398 kopje onder, kopje boven
het is moeilijk te geloven
waar ik leven probeer te zaaien
zij gaat naar de haaien
in een wereld waar ik niet spreek
van hel en hemel en ook niet preek
heeft zij zelf keuzes gemaakt
die mij diep hebben geraakt
ze staat niet langer op kant nog wal
want wat is nou eigenlijk het geval
ze accepteert niet hoe ze zelf…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer op weg
Vind je troost bij al de matrozen
zo genietend van het leven
de dood…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.
Binnen zaten ze allemaal bij elkaar,
een vroeg om zijn vissershoedje, een ander…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
Bevrijding
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.666 De zon schijnt uit haar ogen,
eindelijk is ze één geheel,
de dood bracht haar mededogen,
want het werd voor haar teveel...…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een kamer, een tafel, een bed,
grillige bloemen van ijs
waaieren wit aan het raam -
de nacht staat over Parijs.
Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.
De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek…
Ik kon het niet geloven
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.990 Dat jij verloren bent met de wind.
Zondag's kind, met wilde haren,
als je ze nu maar had afgeknipt
en als een ver verleden ging bewaren.
Ik bel aan, de deur blijft dicht
gesloten voor het leven.
Maar toch ook geopend...
voor een mooie herinnering.…
Afscheid van een vriendin
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
3.796 Ze stond al ingeschreven
bij het grote woonaanbod
de dood nam haar leven
maar zij mag wonen bij GOD.
Voor altijd verlost zijn
van hevige pijnen
voor eeuwig bij Hem zijn
en bij de Zijnen.
't Verdriet is aanwezig
het gemis nog niet daar
van alles houd hen nu bezig
ze kijken nog één keer naar haar.…
Op is nu eenmaal op
gedicht
2.3 met 203 stemmen
58.381 Wie zal in mijn schoenen lopen?
Wie van mijn vriendinnen dromen?
Wie terecht gelukkig zijn met
mijn schilderijen, wie mijn boeken
niet lezen, mijn saldi nadelig
ontdekken. Maar op is nu eenmaal op.
-----------------------------------------------
Uit: 'De warme slager', 1973.…
Dit is de tijd
gedicht
3.6 met 56 stemmen
18.121 Dit is de tijd, de tijd om te zorgen,
zorgend staan met je rug naar het vuur,
bloot aan de dood, in het leven geborgen,
lezen de schaduwen van morgen
spelender-, spellenderwijs op de muur.
Dit is de tijd. God zelf staat zonder
zich te verroeren andersom.
Dit is de tijd.…
Onzekerheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.164 het lijkt mij
dat de dood dichterbij is
dan de klaarheid die ik zoek
in mijn bestaan
dichter dan ik
zou kiezen en toch
gekozen worden door de dood zou
me nu liever zijn
maar wat is liever
als alles er niet meer toe doet
wanhoop mij ten deel is
en ik eenzaamheid te over heb
wat is dan nog liever
dan hunkeren naar droge ogen
en onvoelbaar…
Ik huil
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
947 ik huil
zonder tranen
ik spreek
zonder woorden
ik denk
zonder weten
en wat ik voel
is zo innig diep
en toch
zo vreemd en ver
ik ben
zo droevig
zo pijnlijk moe…
dag lieve lieverd
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.609 Ooit, op een dag,
zal ik je weer zien.
Zou je dan lachen,
of huilen, misschien?
Ooit op een morgen,
zal ik weer naast je staan.
Zouden we dan
misschien weer samen verder gaan?
Ooit zal ik
weer samen zijn met jou,
en lieverd,
dan hou ik nog steeds van jou.
Maar nu zijn er tranen,
veel pijn, en een hoop verdriet.
Want jij lieverd,…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 dood zijn?…
Gestorven
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
2.849 De stenen zijn haar ogen
want ze zijn verborgen
in het
wachtende gezicht
dat slaapt
en haar dromen bewaakt
en de
eenzaamheid
niet meer laat geven
wat ze
in de dood ook
niet meer wenst…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…