5913 resultaten.
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd onder hoedjes
zonder beatle-haar
jongens eten chips
net als wij maar anders
Amish lijkt…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Het klikte meteen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
916 Daarom lijkt ze voor mij
wel geschapen,' dacht hij
en hij glimlachte blij
naar de dame. Hij wenste gevrij.
'Waarom treden we niet in de echt?'
vroeg ze hem. 'Ik bemin je oprecht!'
'O, ik vind je een schat
en je neemt ook geen blad
voor de mond,' had-ie haar nog gezegd.
Ze vonden elkaar adorabel.
Genoten werd toen van z'n sabel.…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Pasen
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
854 morgen,
luttele uren
van heden
zal ik
nieuw licht
ontdekken
is hoop de kleur
van kwetsbare harten
in verwachting
waar eens alles gelijk liep
in evenwicht met de
seizoenen van struiken
en bladeren
en waar de koude dood
sluipend, ondergronds
op weg ging
naar een aardse
wedergeboorte
lijkt alles
omhuld met
de valse zucht…
Bubbels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
655 .
------
Zo heerlijk warm en met volledige bemanning
Kent in zo’n bubbelbad gezelligheid geen tijd
Totdat een storing in de electriciteit
Je overlaadt met wel een héél apart soort spanning
Toch lijkt ’t me voor zondag sowieso
’N uitgelezen schoonnmoederkado…
Het onvindbare zelf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
651 zelfs alle gebeurtenissen
op een rij zijn gehonoreerd
omdat simpelweg het rijmen
lange files laat ontstaan
boeken vol gekrast met
wijze woorden, grootdenkers
die de wereld menen en meenden
te kennen zijn nu de pilaren
van wolken waar de hemel op rust
in bange dagen
martelingen en lovende woorden
voor een zelf dat opeens
onvindbaar lijkt…
Daar rijden de soldaten
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.988 Goudsbloemen zijn hun knopen,
Een stengel, wiegt hun zwaard,
En op de stalen lopen
Lijkt wel een roos ontblaard.
Mijn liefste jaargetijde
Zet zelfs de dood in bloei,
En doet diens boden rijden
Of bloesemregen woei.…
Michael Angelo' s Pieta
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 De plooien in je gewaad
maken je schoot groot
ruimte geef je volop
aan wat in je armen ligt
de plek waar jij snikkend
schonk zijn lieve leven
is ook de plek
waar hij nu rust
na deze gruweldaad
nu jij hem kust
in diepe eenzaamheid
zie ik aan je gezicht
zo jong zo mooi
zijn leven was maar even
het marmer lijkt zo hard
maar dat is buiten…
Lef
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Stap gerust de nacht maar in
waar de schaduw groot lijkt
verberg je licht nog even
voor je de dag wil geven
voor mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal geven
zing mijn…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de dood.
Een vredig droombeeld, het huis dat
staat als een Chinees kamerscherm.
August is zich bij nader inzien
een eeuwigheid aan het omkleden.…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als in het bos de nacht
zijn eerste rechten claimt
en het daglicht bij de laatste bomen
al haastig afscheid neemt,
als de allerlaatste zonnestralen
over het water zweven,
zo dat de nog steeds schitterende hemel
hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
Het gif van deze zomer
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
638 Deze zomer zal niet paraderen in een
dodenmars waar ’t verdwijnen
zich classificeert als nummer één
terwijl de hemel tergend traag
de zon doet rijpen
brengt mijn groet de warmte
die zich schorpioent tegen het grijs
van de komende herfst, het lijkt een
visioen die het gif laat vloeien
en het sterven overtreft
met leven dat nog ongeschonden…
Lakei
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
628 Hierbij solliciteer ik als lakei
Het lijkt me heerlijk om voor u te buigen
En héél de Koninginnedag te juichen
Echt Majesteit, dit is dé baan voor mij
Ik kan ook heel hard rennen achter koetsen
Maar zilver, nee.…
Najaarszon
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.855 Ik liep vanmiddag te stralen
in de warme najaarszon
Eventjes was ik vergeten
hoe ik daarvan genieten kon
Heerlijk ook om dan te dromen
je voelt je dan zoiets als vrij
Het lijkt alsof heel de wereld lacht
en dat maakt mij heel erg blij.…
Brugse kant
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
557 Het leven lijkt op Brugse kant,
het patroon een samenspel van gaten.
Vandaag zoek ik een warme jas,
wintertijd breekt aan,
één derde boom is al kaal
en gelig het groen gewas.
Nee, niet op zoek naar eigen ik,
naar binnen kijk ik niet.…
over het water.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
540 Op het land bezijden hoor ik
koeien loeien alsof er niks
voorbij is gegaan, geen
Tijd, geen grenzen lijkt het,
op deze zachtbewegende
op en neer gaande lijn,
die me verbindt met mijn
Wezen, die ik maar amper
voel. Ja, nu dan, op t water.
maar verder? Nee, laten we
Vandaag vrolijk zijn.-…
Om me heen voorbij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 Herinner jij je die vent nog die zei
Wat is het toch een prachtig paar
Zie ze stralen, die verliefdheid…
Vele prachtige levens
leefden wij
gewoon in een dag tijd
Maar het lijkt nu alsof we
ze en masse begraven
Is het een doodlopende weg
die we zijn ingeslagen
richting die horizon
die we wilden verbreden
Wordt jij er nog wel gelukkig van…
La Mort
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.449 vandaag weet ik geen vragen
op antwoorden die ik hoor
het lijkt een zinloze bijdrage
indien ik het luisteren verstoor
ik laat het gezegde verdrinken
in onuitputtelijke gedachten
angsten zullen onophoudelijk klinken
kan zelfs mijn verscheiden verwachten
*
morgen zal er niet meer toe doen
immers mijn ziel tracht heden
de overgave…
Zijn verweer snijdt geen hout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 De Premier probeert zijn huid duur te verkopen
met een schot hagel in zijn kont
rent hij kakelend in het rond
zijn verweer lijkt bezopen
Wordt hij misschien steeds banger
want zijn neus groeit alsmaar langer
Den Haag- 12 januari De commissie Davids heeft zijn rapport op tafel gelegd.…
Hoera!
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
899 Het lijkt erop dat eurocommissaris Neelie Kroes een goed herexamen heeft afgelegd. Ze moest voor een commissie in het Europarlement opnieuw haar kandidatuur voor de portefeuille Internet-zaken toelichten.…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 De woorden uit een oud gedicht
bloeiden, als rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 jij was mijn prins van mijn zandkasteel
maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 der wegen
tussen het lieflijke groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust vangen
de zon lijkt…
Weggaan Bestaat Niet
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.283 Lijkt het of je hier naast me zit ...
En je weet het dat ik je aanbid ...
Je bent niet weg, je bent er Altijd ...
Altijd Samen, maar ook Bevrijd ...
Heel soms voelt ’t leeg ...
Leger dan een lege kast ...
Dan voel ik weer die ‘zijden’ huid ...
En ben ik van alle verdriet ontlast ...
Zelfs met mijn ogen dicht ...…
maantuin twee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
732 het lijkt soms echt
alsof sommige schrijvers
mij door en door haten
zoals ik schrijf zal ik praten
en praat zoals ik schrijf
natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt
aan dit lijf
maar sta toch echt stijf
van woorden geboren uit niks
ben niets en niemand iets verplicht
alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan
maar het wordt prachtig,bloemen…
Kraanwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 de kraan lekt secondes,
het is om te huilen,
de kraan lekt secondes,
ik ben depressief,
de kraan lekt secondes,
het lijkt wel een eeuwigheid,
de kraan lekt secondes,
ik denk aan mijn geliefde,
de kraan lekt secondes,
ik doe de kraan eindelijk uit,
de kraan lekt niet meer,
ik doe m'n regenjas aan,
blijf in de kamer zitten.-…
De dood van de oude dame
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.007 vanaf een grote hoogte
kijk ik het leven aan, de dood van de oude
dame is slechts een wond die sluit
haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts
een bladzijde uit een oud geschrift, geen
doctorale betekenissen of een afdruk
van de grijns die haar heeft verstikt
de dood maakt hindernissen en
spreekt van binnen uit
bemoeienissen die streelden…
Goud-vissen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 dromen betreden
s'nachts het glazen water,
het water waar ik naar beneden word gezogen
er lijkt
geen ontkomen aan ik ben een
wankel bootje
voortgestuwd
door grimmige oceaan
aan de hemel hangen slierten
sinistere grijze rookwolken
ik ruik hun geur
tussen smal verlichte
neon regenboogstrepen
daarwaar elke reddinsboei me
ontglipt…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens.
En zo sombert hij maar door.
Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet.
Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit
dat keurslijf van gedachten.…