Alle inzendingen over sam m.

14280 resultaten.

Sorteren op:

Wortels van hoop

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik durf niet te meer bidden Mijn hart lijkt van steen Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten Reikend naar Zijn sturende hand lijkt de leegte Hem te willen ontvangen Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien? Krachtige wortels van geloof mogen mijn land begroeien Bladrijke bomen van hoop mogen ver reiken totdat zij sieren…
M. Bos28 januari 2025Lees meer >

Stof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 294
Als zand verstrooid door vele levens Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen te weerkaatsen terug naar Uw alziende ogen Laat mijn ego leeg worden als een woestijn Verken de dorre plaats Bewoon het en laat de zandduinen zingen Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
M. Bos25 november 2025Lees meer >

eigen huis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
hij kan vrij bewegen in zijn eigen huis waar hij niet stil hoeft te zijn voor wie daar nooit komen zal hier gelden zijn regels niet de tegeltjesonwijsheden aan de binnenwand van zijn hersenen geramd en het spijkerbed kan er door de voordeur uit het laatste laagje water aandachtig opgedweild alle naklingelende kopjes kapotgekeild…
Lorenzo M.21 januari 2026Lees meer >

geen toekomst zonder verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
kon hij de bergen zover krijgen dat zij hem bezoeken zouden zijn gebaande paden meedragend waar het hem zwetend vergaan is zou hij de geuren nogmaals ruiken van de struiken waardoor hij kroop zijn vergaarde schade verdragend al hem toch zwetend ontgaan zal mocht hij op beelden wederkeren of in negatieven draaien zijn vermaarde daden opdragend…
Lorenzo M.27 januari 2026Lees meer >

landschappelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 383
heel wat water door de rivier langs de bomen aan de kant al dat gras aan de overzijde van de duimdikke dijken onbespreekbare bloemen de zon en de regenwolken als die nachten op de dagen van het donkerste naar licht door muren van bordkarton met verse verf aan kwasten verre sterren als verbeelding van de ordening van ruimte het gebied…
Lorenzo M.31 januari 2026Lees meer >

haaienbek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
Och, kon hij toch voor eender eens, deze ganse eeuwigheid, zijn slepende zelftwijfel ergens overzees, of in een nieuw verleden, als schatkist begraven, zijn schip laten enteren, zich laten gijzelen, exempli gratia, door een paar losgeslagen femboy-piraten. Elk laveren voorbij, wind in zijn zeilen gevangen houden, inslaggaten…
Lorenzo M.3 februari 2026Lees meer >

Spelletjes spelen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Samen. Samen spelen. Met mijn grote broer. Geen tijd. Geen tijd meer voor zijn kleine zusje.…
Minke M10 februari 2026Lees meer >

Wat de nacht te bieden heeft

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 379
Wat de nacht te bieden heeft als de geluiden roepen vanaf de rivier, zijn voeten zich vastklampen aan het glas dat zwaarder wordt dan het wachten; alles wiegt, gelaagd in de golven. Waar de duistere tijd op zijn curriculum staat, in het licht der waardeoordelen van dag en dageraad, die samenzweren onder bescherming van de onbezonnen…
Lorenzo M.11 februari 2026Lees meer >

De koffers

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 345
De koffers die hij meekreeg, gemaakt van verwijten, gevuld met teleurstelling, gebrek en onwetendheid, waren zwaar over datum; over de verlichting door kunst en cultuur was altijd gezwegen, of het werd ontkend, intellectuelen waren links, dus onbemind. Alles wat hij toch wist, stiekem opgevist, had hij goed verstopt, door een slimme…
Lorenzo M.14 februari 2026Lees meer >

schrijverslast

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 390
Met de wind in de rug van ons allen, maar ijzig in zijn gezicht, kijken wij in zijn kop waar het nog harder waait. Andersom laat hij de stad achter zich; op weg, waar hij ooit Achterberg las, eenzaamheid diepte bracht in zijn glas, waar Marsman hem liet kijken, naar de slapende vrouw, de overtocht. Sombergroot en grauw waagt…
Lorenzo M.16 februari 2026Lees meer >

wat hij altijd al wilde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
Dit is wat hij altijd al wilde niks worden, maar zijn zich in alle ruimte wentelen het donker tegemoet treden met goed genoeg gemoed de gloed van het zwart voelen in vloeiende handbewegingen veranderingen teweegbrengen aan de verengde werkelijkheid. Wat hij al zo lang wil zijn wat hij bij geboorte al was een zuiver geluid tegen…
Lorenzo M.18 februari 2026Lees meer >

‘in de schatkamer van vrede en stilte’

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 337
Zijn geest mag dan geslepen zijn, hij blijft een rauwe diamant; zijn kern die tot citadel verworden was, gescherpt in historische stormen, brandt al naar gelang het voorgaande, zo zondig dwalend door lege valleien, de verlaten bossen, al loslatend, trots overblijvend, levend met het stille monster van deze tijd. En laat hem.…
Lorenzo M.24 februari 2026Lees meer >

uit zichzelf

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 341
uit hoge verwachtingen uit valse hoop uit een dode hoek uit te vroege veren uit bittere noodzaak uit overlevingsdrang uit de buik uit die handen uit de houdgreep uit verstikkende banden uit de onwaarachtigheid uit onvermogen uit de geïnduceerde schuld uit die ketenen gebroken uit puur zelfbehoud uit waardigheidsbelang…

lezen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
als zij hem toch eens lezen zouden als zij door die bril van hun verleden naar zijn heden keken als zij in opperste staat van bereidheid verkeren bevrijd van zelfopgelegde ketens durven te leren en echt weten als zij tegen de hoogste klippen van onwaarschijnlijkheid op alsnog van hun stokpaardjes af stappen in de wereld van ware…

Gespeelde Spelletjes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 310
De kaarten verbeeldden wat hij niet uitspelen kon, want zijn hand verraadde door één enkele trilling de gekleurde tussenstand. Het licht dobbelde met numerieke stippen in hun versteende ogen, draaiend om de waarde voor alleen dat even. Hij kon hun zetten niet lezen, de paardeloze sprongen, als prinsessen onder pionnen verzonnen ter…

Door zijn vingertoppen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 321
Door zijn vingertoppen stromen levensechte beelden belevenissen van mensen zijn oprechte zijn soms muizenissende goden op hun eeuwige hobbelwegen in springlevende doodsnood onder goud-beloofde hemelen. Tussen de resterende bloemen strooit hij rijkelijk met mildheid in trillerige pastelkrijtlijnen elke zin rond-uit-geschreven of natuurkundig…

Doe hem ook zo’n roze bril

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Doe hem ook zo’n roze bril zodat hij dat zomerjurkje ziet fladderend over het perron achter de laatste coupé aan waarin de eigenaresse waarschijnlijk geen weet heeft van het flagrante beeld dat zij achterlaat Geef hem anders wat zin niet zozeer de zin van alles maar gewoon waardoor hij weer een keer zonnestralen voelen wil de wind…

Opnieuw staart hij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 230
Opnieuw staart hij in de nacht in zijn tuin als hij niet beter wist zou hij niet zeggen dat zijn gedachten vruchtbaar zijn zelfs vruchtbaarder dan menig bloem die onbestoven vergeeld verwelkt de ruimte inneemt als het ware onkruid zinloos en welig tiert in zijn biodiverse multiversa Maar nu blijft de man de kalme observator…

Waarom zou hij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 177
Als jij je de straat nog herinnert het zicht vanuit het raam van een slaap- woon- voor zijn part één badkamer als verzamelnaam voor meerdere mogelijkheden vanaf een zoveelste verdieping of lager de dagen en nachtenlang voor je blijft zien over de daken van schuurtjes kijkend onderbuurtjes uit de wijken hoe ver je reiken kon al vliegend…

Sprookje

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
Zij luistren beiden naar haar oud verhaal wondere dingen komen aangevlogen zichtbaar in hun verwijde ogen als bloemen, drijvend in een schaal. Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar - het witte en het blonde haar- geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets…

verzoenbaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 228
verzoenbaar is de nabijheid dus omarm het heden zonder angst en houd de verbinding met jezelf hoog boven de vaste grond van instemming derhalve als hij droge ogen houdt alle haattaal inslikken kan vergeet hij graag haar kille stem die bovenal zijn welzijn vergalde zonder iets wat zij niet kwijt is of al hij gaf omdat het…

een acceptabele afwijking

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 184
Als hij in zijn dagplanning zetten zou dat Hekate vannacht aan zijn bed verschijnen mag en verdere onbegrensde verantwoordelijkheden die zijn handen sowieso amper nog dragen kunnen vanzelf komen te vervallen kan hij haar dan ook vastleggen voor nachten die zullen ontstaan als zijn zinnen minder op haar magie gericht zijn, maar waar…

als hij kijkt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 84
Vanaf de allereerste zoen heeft hij zich stilletjes afgevraagd wat hem zo aantrekkelijk maakt waarom hij over het strand rollen wil samen het zout van hun lijven spoelen hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt Het moeten wel zijn ogen zijn want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen en om zijn karakter nou op te hemelen dat zou werkelijk te…
Lorenzo M.25 september 2026Lees meer >

De vergulde eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
“als men het vergrootglas richt op onnozelheid vindt men vaak een spiegel terug in eigen hand” haar vlammen sloegen over bergkammen waarmee zij lichter zijn ogen ontsloot voor de naaktere waarheid van voorheen zijn dromen stierven onder naaldbomen waarna hij duister haar lichaam genoot door de ontdekte dekens van destijds hun woorden…
Lorenzo M.18 oktober 2026Lees meer >

De loze regel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 21
Van geboortehuis naar zijn huidige stulpje in één loze regel zijn leven weerleggend nochtans zwijgend over zingeving en dromen Van kille gangen naar een wiebelig trapje en gebroken ramen zijn adem benemend doorstaan lijden onder zingeving en dromen Van koude nachten naar het verwarmde bedje ongedwongen knusheid zijn liefde verbredend…
Lorenzo M.4 november 2026Lees meer >

Gevoelstaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Die het liefste luisteren, samen naar elkaar, als naar muziek. Of, samen naar de wolken kijken, die komen en weer verder gaan. Samen luisteren naar de wind, die vredig door bomen blaast. Naar wilde storm, die raast. Zien, hoe zonder grenzen, vrije vogels wegen vinden, naar een onbestemde horizon. Zien, hoe onze angst verdampt.…

Kerstmis

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Het heilige feest De winter omhelst het huis samen zijn we warm…
Hans24 december 2002Lees meer >

Er gekleurd op staan

netgedicht
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.808
een laars en een schoen wilden samen wat doen maar de laars was te paars en de schoen veel te groen…