Hartenkreten over familie

zij is zo vaak opgestaan dat ze het vallen verleerde…

Je kan nooit teveel liefde Aan je kinderen geven Zodat ze in de boze Buitenwereld echte Liefde herkennen…

Bloed, in dezelfde stilte bewaard, toch ieder onder een andere hemel. Waar de tijd haar handen niet vouwde, bleef verwantschap een aarzelend vermoeden. Een helling, nauwelijks meer dan aarde, het water glanzend buiten bereik. Een kleine afwijking in het landschap, voldoende voor oud zeer om weer te spreken. Huizen van vroeger zonder muren, erfenissen…

"Schatje, patatje," galmt langs de badkamertegels. Brommend, grommend: "Mama! Ik ben zo moe." Een hemdje in het grijs. Sokjes met woensdag erop geschreven, waar wit de strijd verloren heeft. Nike's, onlangs giftig groen, vandaag gecamoufleerd in modder. De spuitende mist van Dusty poetst de geur van de sprint niet weg, terwijl…

Ik kan me soms zo ergeren maar dan wordt het ergeren nog erger en dat vind ik dan ook te erg dat wordt me dan ook te veel veels te veel dan ga ik minderen minder, minder, minder tot iets of niets meer lijkt op ergeren heel groot verschil!…

Een echte Moeder Je kan zeggen wat je vindt Een echte Moeder Is er altijd voor haar kind Ze zal altijd van je houden Je kan haar altijd vertrouwen Ze staat altijd achter jou Wat je ook doet in het leven en beslist Ze is er voor je bij zon, regen en mist Een echte Moeder…

Ouders, zoon, dochter en een huisdier Och je moest eens weten Lachen reizen en samen eten Perfect, ons gezin van vier Zijn we dan echt zo gelukkig hier Mijn zus huilt, maar houdt zich stil Terwijl ik schreeuw Dat ik hier weg wil De hond zit bang in zijn mand Ik ben al rood door mama haar hand Perfect, dit gezin van vier Met al dat geroep…

Geen huis maar een onderbreking de weg ernaartoe- lang, uitgerekt alsof afstand eerst gevoeld moet worden voor iets kan ontstaan een plek waar het bestaande niet meer voldoet waar muren nog niet weten wat ze zullen dragen waar hout kraakt onder de last van wat nog geen vorm draagt alles moet verbouwd- alsof de werkelijkheid…

lieve papa ons huis ooit vol nu: deuren op slot meubels verkocht wist je niet dat ik je zocht?…

Het rare gezicht van een bewegend bekje dat praat zonder woorden en knikt naar zijn plekje alsof hij iets weet maar het net is vergeten of liever nog even zichzelf wil beten een vogel die plots zijn takje verlaat alsof hij te laat is voor iets dat niet bestaat hij rekt aan de tijd die dun wordt en kraakt doet alsof haast hem…

Oma 1 ding moet je weten Ik kan en zal je niet vergeten Hoop dat je nog heel lang mag leven Al duurt het allemaal maar even Wil dat je altijd bij me blijft Oma Ik kan je niet missen Maar je weet nooit wat je in het leven hebt of krijgt Oma Ik zal altijd van je houden 1 ding moet je weten Ik kan en zal je niet vergeten…

We wandelen In het kabouterbos Met mijn dochter Haar partner En mijn kleinzoon Van 2 en een half jaar Op een moment Loop ik Hand in hand Met mijn kleinzoon Dan zegt Mijn dochter opeens Mam hij kan wel Alléén lopen hoor Voelde als Mam doe dat niet Pijnlijk Direkt hield Ik zijn handje los Maar mijn kleinkind Pakte gelijk…

Lastig de zwijgende. Moeilijk te horen- ik hoor geen geluid, geen woorden. Alleen- zijn fluistert zacht.…

Die rozen zijn altijd voor je moeder Die altijd naast je staat Heeft haar jong verdriet Dan huilt zij met je mee Die rozen zal ik haar altijd brengen Al is het ergens in de Middellandse zee Die rozen zijn altijd voor je moeder Nergens is er zo'n vrouw als zij Wees op moederdag blij Ook al zit het heel vaak tegen Mijn moeder is altijd…

De Provenierswijk Waar mijn Oma zolang woonde Nu na haar dood Zal ik er niet meer komen Het hoofdstuk is afgesloten De wijk achter het Centraal Station Waar je je leven leefde maar niet begon Het graf is in Overschie Dat is het enige wat ik nog zie…

Lieve Ouders Jullie waren er steeds voor mij Ben verkeerd terechtgekomen Door Bepaalde omstandigheden En personen Daarom ben ik Zolang thuis blijven wonen Lieve Ouders Eén ding moeten jullie weten Wat jullie voor mij hebben gedaan Zal ik nooit vergeten…

Toen ik voor het eerst De ogen opende Was jij daar Met het prijskaartje er nog aan 143 dagen nadien Had je een groot deel van de wereld gezien Onder mijn armen Een plek om je op te warmen Samen zouden we ver raken We versloegen alle draken Lieten andere monsters niet aan zet En veroverden de wereld met ons ballet Theepartijtjes wanneer…

Mama voor jou blijf ik leven Hoe moeilijk het ook is Ik kan het jou niet aandoen Om zelfmoord te plegen Want hoe moeten jullie thuis dan verder leven Elke dag strijd elke dag geven elke dag van de pijn overleven Mama voor jou blijf ik leven Al heb ik in het leven niet gekregen wat ik verdiende Ik heb me er doorheen geslagen Met veel…

Na jaren dwalen langs vermoeide wegen keert mijn zoon terug, weer veilig onderdak. Het leven, dat hem vaak te hard bejegende, verliest zijn greep, ontspant zich stap voor stap. Hij is te zacht voor hels rumoer van dagen, te fijn van aard voor wat de wereld vraagt. Maar in dit huis, waar muren zachter dragen, vindt hij de rust die ooit zijn last…

Sint kwam zachtjes door de nacht, met Piet die op de daken lacht. Een zak vol lekkers, goed verstopt, tot in elke schoen gedropt. Geen drukte, geen groot vertoon, gewoon twee makkers, eeuwen gewoon. Ze brengen warmte, jaar na jaar— een kleine glimlach, wonderbaar.…

Als je dicht bij mij bent, wordt alles wat zwaar is lichter. Alsof iemand in het donker een klein lampje aansteekt. Ik voel dan rust, zoals water rustig wordt wanneer de wind gaat liggen. Je woorden hoeven niet groot te zijn— één blik van jou kan al genoeg zijn om mijn dag te dragen. En als het even moeilijk wordt, weet dan: ik sta…

Hij was nog lang niet uitgekeken toen nummer twee ter wereld kwam en daarna nummer drie en vier en rap nóg twee aan vaders stam Pas bij de schreeuw van nummer zeven kwam zijn eerste geluksgevoel weer enigszins tot leven……

Zingende zusjes Zeven op rij Niet te geloven Dat zijn wij 'n Kwart eeuw geleden Kink in de rij Ons tweede zusje blijft ons bij Wij blijven zingen Zingen maakt blij Hoopvol verder Zo zijn wij…

Hou je moeder in ere Zo ben je gekomen En zo zal je weer gaan Al komt er een moment Dat je op eigen benen moet staan Hou je moeder in ere En leef het leven met je familie Zoals het altijd is gegaan…

hoe dichter de familie bij elkaar woont hoe groter de afstand soms is…

Ze zijn daar goed in, in mijn familie Krediet oude koeien uit de sloot halen, verhalen vooral dooie koeien uit dooie sloten en niet alleen over personen: familie etc maar ook goederen, spullen, ditjes en datjes zoals het horloge uit de erfenis van mijn vader ja, ja, ik was het lievelingetje van hem stond als enige vermeld in zijn testament…

De zon is zo moe sluimerende slaap slaat toe dromerige wolken bevolken 't kussen bergen bedekken warm 't bed intussen Slaap maar zacht lieve zon de nacht is zo om ga je dan morgen weer stralen? over hoge bergen en diepe dalen! Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië! een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…

Geboren in de schoot van liefde. Gekust door onvoorwaardelijkheid. Geleerd door het leven dat zij doorgeeft met haar handen. Weerspiegeld in gebaren die ze maakt. Woorden die echoën zoals zij. Kijkend in de spiegel. Niet alleen later ook nu is zij mij.…

ze steekt bloemen in haar haar en vraagt moeder zou jij me zo toelaten in de hemel op zoek naar oma en opa jazeker lieverd maar eerst moet je zelf nog oma worden en tot die tijd de bloemen verzorgen dus wacht maar even tot later en dat is al gauw want zij hebben jou allang in de gaten en tot zolang wachten ze op de bloemen van jou…

Welk trauma heeft je Dermate uit balans gebracht Dat het je van jezelf heeft afgesneden? Hoe anders kan een vrouw Ertoe overgaan Om de onschuld weg te nemen Bij een onschuldig en Volledig hulpeloos kind dat ze zelf gebaard heeft? Door het te gebruiken als Een stuk speelgoed Zodat het tot nog toe ongekende geluidjes maakt Zonder…