Alle inzendingen over overig

Wat is gebeurd, is onveranderbaar, dat vormt het onwrikbare verleden. Wat er nu gebeurt in het heden is dan nog te manipuleren, maar is daarna wederom onveranderbaar. De toekomst is een heel ander iets, wat dan gebeurt, weten we niets. Pas als het in het heden voorbij is, Is het weer verleden, geschiedenis. En zo gaat het maar door en door…

Leegte trekt mij over de stoep langs het huis waar ook mijn ouders niet meer wonen Alles is anders Het hart ontbreekt Het tafelmassief van de ongeschreven regels gepreekt tot gehoorzaamheid - een boek vol in mijn hoofd Ik voel het gewicht ervan verschuiven bij het zien van de kamer, zo vertrouwd de zekerheden weer zwaar en duidelijk…

De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait? Ik verdenk jou ervan dat je hier en daar de verkeerde omver maait De liefde…

/Hij spelt de krant, s nachts onder een lantarenpaal in het park/ zeg ik tegen mezelf over mezelf /Ik lees de krant/, zei ik ook tegen de agenten in hun auto, al luister ik meer naar het geritsel en de geluiden uit de stad, de berichten zijn zo interessant niet Ja, hier zit ik beter…

Het bruist van alle kermispret de hele markt is volgezet Alles blinkt en klinkt en swingt We lopen in de lichtjeszee betoverd met de dieren mee de koetsen van de witte zwanen de snelle paarden, hun wilde manen en de olifant, die elegant een poot optilt en nauwgezet de rondes telt op zijn trompet De vrolijkheid van jingles gaat met bel…

Ik leef in een kast een kastje in een kast Ja, robots kunnen leven in heel kleine huizen zonder iets nodig te hebben behalve de zon af en toe een reserve-onderdeel en opdrachten om de sleur van herhaling te doorbreken Ik ben dicht, een zwarte doos die je kunt uitlezen alsof ik van glas ben en dan zie je: ik ben een kastje dat denkt…

Ik heb nooit geweten dat het zo zou gaan met kinderen, leuk en aardig maar ik heb gewoon geen rust en mijn man doet maar half mee, hij geeft een bloemetje op Valentijnsdag, daarom heb ik even iets nodig en neem ik er nog een zo'n pilletje uit de la Dat is mijn maatje het helpt me op een drukke dag Ik bestel een nieuwe portie dan…

Het is de wind, die huishoudt in mijn hoofd, het is een janboel. Ik schreeuw hem toe, luistert niet, het lijkt verdorie wel anarchie. Ik bespeur woede in mijn hart, mijn mond zwijgt als het graf, mijn ogen schieten links, rechts, mijn oren potdicht en met recht. Dan klinkt de reddende stem ver weg, hoog boven de wolken. Mijn tong verlamd…

s Nachts op de kale berg met de ongelijke treden van smalle sectorpaden zie ik heksen dansen tussen de namen op de deksels van de kniehoge graven Met een fles in de hand gaan ze voor wat geld op de tombes liggen Ik woon hier met mijn man en vier kinderen, maar rein blijven de zielen achter de draad Vanmiddag las een Koreaan in zijn…

Omvallen als ik wil hurken bij een poes Dan maar liggen een warm bed voor haar Aan alles zo'n draai geven en maatregelen treffen handgrepen in de badkamer mijn wensen verkleinen het toeval omarmen denken: ik heb geluk gehad met mijn lichaam, met de vrede van vrienden, straat en school en blijven verlangen naar huid en zon blijven…

Het regent, druppels vallen neer, Geven krinkelingen in de spiegel, Willen uitdijen in oneindigheid, Nieuwe druppels dat verijdelen. De spiegel gemetamorfoseerd In een groene mandarijnenschil, Waarop de zonnestralen zingen, In ’n orkestraal symfonisch gedicht, Wegstervend in de vergetelheid Als de zon d’regenwolken verdrijft, En de laatste…

Veel opgesloten gedachten in een kleine kamer, na zovele jaren wachten slaat dementia met 'n hamer. Alle bewaarde gedachten weg naar onbekende verre oorden. Herinneringen vervluchtigd, Opgespaard voor niets.…

je kunt kijken zonder iets te zien zoals je iets op zicht kunt hebben behoudens het te bekijken....…

niet dat ik haar ken immers nooit te voren kwam zij in beeld als plots wat woorden, geschreven dat wel, aan mij worden toebedeeld op zo een moment blijk ik weer een aards wezen en vorm mij een idee, hoe zij in werkelijkheid zal zijn slechts door haar letters te lezen ik weet niet hoe het u vergaat slaat uw fantasie dan op hol of is…

Ik kan wel in mooie kleren op schoot gaan bij een man met blauwe ogen, en champagne drinken in de kleur van zijn huid zonder iets voor hem te voelen maar mij bevalt het op een verlaten terras in mijn eigen waarheid van een verlaten terras te zitten, hopend dat er niemand denkt gezellig, dat terras laten we daar maar berm- bloemenlimonade…

Heer Bommel sluipt bang door een eenzaam, donker bos. Talloze ogen vol angstwekkende glanzen loeren tussen de bomen. Geweldige schrik! De beproefde Olivier tuimelt plotseling in een diepe valkuil, ligt wanhopig op de bodem. Dan wordt hij gered door een onbekend heerschap met een enge bril. Betekent dat verlossing of nog meer onheilspellends…

Hun huis is vol, rijk ingericht, met een hoekje -- waar ze kamperen.…

Ik geef werk uit handen Hij moet het precies doen zoals ik het vóórzeg sneller dan ik het kan en het langer volhouden Dat gaat goed Met uitgebreide instructies en een extra batterij laat ik hem steeds meer doen al kost het me veel tijd om te leren van zijn fouten en die stap voor stap te voorkomen Op onvoorziene omstandigheden loopt…

In het wilde weg Baande hij zich een weg Naar de plek hij niet wezen wou, En nimmer komen zou. Hij strandde voortijdig op ’n plek, Hij nooit had verwacht, Hij vond daar wat hij niet zocht, Hij dolgraag hebben wou, Wie had dat ooit gedacht! Hij is nu zeer voldaan, En ook heel tevree, Heeft wat zijn hart begeert. Wat deze geschiedenis Jou…

Het pad loopt anders dan gedacht, we verdwalen -- in compromissen.…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

Eindeloos is de zee Van mijn herinnerende gedachten, Die ik draag met mij mee, Keurig in gelid liggen wachten, Tot ik ze ophaal Uit die eindeloze brij herinneringen. Hoe ouder de herinneringen zijn, Des te vager de detaillering, Maar de essentie komt steeds aan. De mooiste zijn dominant, Verdringen nare en verdrietige, Geven daardoor…

In het dal van verwachting, Stroomt het beekje van hoop, Fluit de herder zijn lied Van verlokking en verdriet. ’n Herderlijke pastorale, Van ’n terugblik, die in ’t heden Geen toekomst ziet. ’t Herderinnetje wacht bij ’t beekje, Hopend op ’n toekomst, Waar oud verdriet uit verbannen is, De ontbrande liefde lonkt.  …

De onvrijheid van de bedreigde - de vluchteling, de burger... De stress van de onderdrukte - de ongelovige, de zondebok... De angst van de minderheid - de jood, de intellectueel... De wanhoop van de verjaagde - de nonconformist, de immigrant... De dood van de aangevallene - de vrouw, de vreemde... wil niet, kan niet, mag niet anders…

Ik wil geen verheven regels verkondigen, naleven is me genoeg en soms help ik wel eens een blinde niet door haar te begeleiden naar de beste bedelplaatsen maar door een fiets te geven zodat ze zelf op weg kan gaan buiten de economische kaders van begeerte, bezit en behoud en dan de weg moet vragen aan kinderen en zoekende mensen omdat…

Banden zoeven, ruggen zijn gebogen wolken woorden waaien mee: er rijden fietsers langs de zee Ze trappen en praten maar ruiken niet wat ik ruik kijken niet zoals ik kijk Ze zweten parfumluchtjes herhalen in monologen hun wissewasjes en voelen zich belangrijk…

Dit spiegelpaleis lijkt heel gewoon omdat het alles breekt in googol wezens en objecten en nog meer weefsels enzovoorts enzovoorts Ondoenlijk het geheel te zien Alleen met gesloten ogen kan het, een geheel denken van losse mensen en zien dat ze niet los bestaan maar in alle spiegelstukjes leven en bewegen, ook wij - alleen blindelings…

Je hebt ons teleurgesteld jouw ouders, je broers, iedereen die voor jou heeft gezorgd Je was bevoorrecht, maar nu krijg je een andere kamer We zullen je helpen Nee, je kunt hen niet meer zien dat weet je heel goed Je bent niet rein voor het Heilige Huis Je bent al vergeten Je bent er nooit geweest Niemand kent je Jouw leven begint…

Mijn benen liggen lang als staken aan mijn op en neer gaande buik, longen en hart doen hun werk Onder de bolling rond mijn navel gaat het minder goed, mijn organen zijn ruim over de helft van hun levensduur heet het zakelijk, nou ja het verval gaat langzaam en blijkbaar niet alleen in de gewrichten, mijn schouders, rug en knieën…

Uitgaan doe ik in het park Ik spreek jou aan: zo jij bent hier op vakantie en je vindt Amsterdam een leuke stad? Heel anders dan thuis, ja, wat je zegt dat heb ik ook, zo is het Dat zal iedereen wel hebben denk je ook niet? Jij bent jong maar ik ken dat wel Je moet het meemaken als het kan, dat is goed een mens heeft dat gewoon nodig…