Excelsior

Zij was aan ’t eind van d’r Latijn,
Had 't Griekse al eerder laten vallen,
Toerde nu door de Apennijnen,
Op weg naar waar ze ooit begon.

Erg opschieten deed ze niet,
De schoten hoorde je al van ver,
In de verte heerste ’t duister,
Zag je dus geen hand voor ogen.

Door ’t gedonder in de glazen,
Mist men één, twee, ervan niet,
Want optimisme viert hoogtij,
Excelsior, klinkt ’t hoogste lied.

excelsior

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5