Zelfreflectie

Je blik fixeert het kleinste, doffe kwaad,
een dwalend stofje
in de iris van de ander.

Je wijst met scherpe vinger,
meet de fout,
en spreekt je vonnis uit.

Maar voor jezelf blijf je blind.

In je eigen oog draag je een balk,
een zwaar en star stuk hout,
je ziet je eigen falen niet,
terwijl je de splinter van de ander
onder een vergrootglas houdt.

Kijk eens naar de schaduw op je pad,
haal de balk uit eigen oog,
voor je andermans fouten telt.

Want de maat waarmee jij meet,
is de maat die op jou wacht,
wanneer het licht
op jouw gebreken valt.

blindheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14