Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.077):

REGENBOOG

Ooit danste ik op muziek die ik hoorde

Alleen ik, niemand anders, geen vriendje,

geen ouder of kind hoorde het.

Ik danste uitbundig op straat als een gek

of hield me in terwijl ik de klanken hoorde

Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit,

alsof bliksemschichten in mij eruit schoten

Ik regende binnen.

Tot dokters en farmaceuten samenwerkten

Ik was niet goed, zeiden ze, van boven.

Ik kreeg pillen en spuiten, gesprek op gesprek

En zo doofde de muziek, ruis, eentonigheid bleven over.

Ik danste niet meer, liep niet eens in een ritme,

Wolken vulden zich niet zodat droogte heerste

en er niets meer bloeide op mijn balkon.

Tot ik boos werd en in een genadeloze uitbarsting

de spuiten en pillen weigerde zonder gesprek.

De muziek hoor ik nu van ver

als een fanfare om de hoek.

Ik beweeg nog onwennig en langzaam, onzeker.

Ik weet niet hoelang dit duurt,

maar ooit sta ik weer op en luister

naar mijn ritme en melodie

Mijn voeten zullen mij weer dragen

en ik dans in alle kleuren van de regenboog.

... Ik ontmoette Kat bij Café Eijlders, waar zij dit gedicht voordroeg, wat mij zeer aangreep. Ik sprak haar een mooie moedige vrouw met een verhaal en een wilskracht, een voorbeeld!! ...

Zie ook: http://www.janjacobkrediet.nl

Schrijver: Kat Kreeberg
Inzender: Jan Jacob Krediet Van den Bos, 28 mei 2026