Alle inzendingen over Afrika bagger vrouw

Dan kent u niet de lasten, wel de lusten Van haar krijgt u wat lucratieve klussen De rijkste vrouw van ’t hele continent Het lijkt verdorie wel een echte vent…

ze ziet boomtoppen die zich geluidloos voor de ramen bewegen ze denkt aan het strand en het zand dat dagen later nog in haar schoenen zat ze hoort de paarden die tot hun knieën in de bagger staan de vrouw voelt de zachte omarming van de tijd het kind dat ze pas geleden was…

hier onder zonneschijn in Afrika…

Ik zag een mens een mager mens ik zag een zwart mens hij kwam uit Afrika. Ik zag een zwart mager mens uit Afrika uit hartje Afrika. En niemand wilde hem zien. Mén vond dat heel gewoon, een mager zwart mens uit hartje Afrika. Men dacht hij zijn zorg, wij de onze. Ik ben weer naar Afrika geweest.…

elke keer weer stuk Haar leven ging niet over rozen En toch geloofde ze er nog in Op een dag zou ook zij het vinden En had haar zoektocht zin De liefde van haar leven De prins voor haar bewaard Iemand die nam, maar ook zou geven Dat was het wachten waard Ondertussen zou ze blijven zoeken Naar het geluk in elk klein ding Want deze vrouw…

ik hou van aardse poëzie waarvan je niet gaat zweven met de hakken in de klei een handvol bagger er nog bij en dan maar klunen door de taal (voor je het weet heb je een verhaal)…

‘t is gewoon een lacher Ik ben het met u eens: je reinste bagger…

Leef in een tijd Waarin alles super Is, ook al is het Nog zo gewoon - Toch maakt het Me wel eens bang: Het verschil tussen Super en bagger is Tegenwoordig maar Ene millimeter lang…

verwacht je als de zon in Afrika, als de storm in mijn droom.…

De schijf van vijf telt niet voor de hoorn van Afrika.…

Wat gaat er allemaal om in dat kleine hoofd. Je kan dat kind uit de ellende halen maar die gedachtes worden daardoor niet gedoofd. Het is op gegroeid in armoede en oorlog. Haal het kind naar Nederland maar in zijn hoofd dwalen die beelden nog. Laat het kind lachen en leven. Luister naar het verhaal van het kind naar wat voor vreselijks het heeft…

stelen de allerlaatste zoute tranen uit bijna dode ogen ergens ver weg leeft de honger, geselt kinderen en mensen, zie ze schuilen onder een plastic zeil, terwijl scherp zand hun huid schuurt ik met mijn laptop op schoot, een mooi, koel glas Chablis onder handbereik, ja dat is, dat is prachtig filosoferen over arm en hongerig Afrika…

Wij hier in Nederland Veilig, voedsel en school is wat wij hebben wij zijn ontevreden maken onze eigen problemen die voor ons erg zijn Zij daar in Afrika Onveilig, honger en geen school is wat zij hebben zij zijn tevreden maken er het beste van weten dat ze elk moment dood kunnen gaan gaan toch gewoon door zorgen voor elkaar Dat moeten…

over mijn welzijn ° ziekenhuisopname Het lijf is verzwakt en doodmoe Het ochtendritueel loodzwaar Ik zink in het bed op zoek naar nieuwe kracht ° koffieronde Ja Graag Mijn ogen vallen dicht Als ik ze open staat de koffie voor mijn neus Moeizaam en traag kom ik omhoog en is mijn hand bij het tafeltje als er een prachtige zwarte vrouw…

Ik verlang naar het land van mijn voorvaders naar de stille kracht van de natuur Deze lokroep die klinkt vanuit mijn ziel maakt leven in het westen zo zuur Als een slaaf voel ik mij gevangen Als creool voel ik mij beroofd Als vrouw voel ik mij verkracht Als mens voel ik mij verdoofd Ik ben hongerig naar het onbekende naar iets wat nooit meer…

Geitengevecht wit stinkt op straat en loopt tussen auto’s op de veemarkt waar meloenen open gebeten, gereten door hun land. Zo blauw, zo zee, kakelbont het volk in hun zwarte prauw. De Baobab heelt honger, viskoppen liggen naast tweedehandswagens waar kinderen lustig voetballen met de aarde.…

Ze doen Europa beven Gelukzoekers uit Afrika Gemeden hier als paria Door valse hoop gedreven Kansloos zijn ze en toch Wint de drang van zelfbedrog Al mislukken negen tochten Om de tiende wordt gevochten EU hou het humaan Pak de smokkelhavens aan Schiet alle boten lek Niet ná maar vóór vertrek…

Daar waar onder de fok vlak voor de boeg schuimkoppen tegen de steven brallen als een scheepsorkest dat in maatloze triolen van meervallen en slangen ter kaperen boog bevond zich de leegte van parasangen tot het alziend oog in de uitkijck riep dat zich aan de einder geen iota bewoog maar driemasters met tientallen vervaarlijk…

Marokko sportief verloren Marokko moreel gewonnen Afrika volledig ontgonnen Hou daar maar rekening mee Frankrijk, Europa, Wereld Afrika zal nooit meer 't zelfde zijn En wie zich op welke wijze dan ook koloniaal opstelt, zal getroffen worden op 'n wijze welke niet te overtreffen is…

onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vaders stem in trage tijd reist hij naar het verleden van verre voorouders de oude wandelt met de doden met bedachtzame woorden vangt hij hun levens vroeger is dichtbij de oude mangoboom heeft weet van de mensen de verhalen en de geesten…

Hoezee, leve het papegaaienland Het land van altijd baggeren en pesten Van eeuwig moddergooien en bemesten Zo schept het volk weer eensgezind een band En daarna flink veel ranja met een rietje Ach Nederland: altijd hetzelfde liedje…

Assange, die wist wel raad met zulk theater: Hij haalde alle bagger boven water.…

ze voelt het zand dat dagen later in haar schoenen schuurde ze ziet de boomtoppen die geluidloos voor de ramen wiegden ze hoort de paarden die tot hun knieën in de bagger stonden ze voelt de armen van haar moeder voor even het kind dat ze ooit was…

Wees niet bang Ik blijf dichtbij Dit gaat voorbij Ik sleep je door de bagger heen Naar de overkant Pak mijn hand Door de catacomben Van de duisternis Angst, verdriet Verbintenis Ik blijf dichtbij Wees maar niet bang Dit gaat voorbij…

dat Lucebert begrijpen doe ik nooit die ruimte van het volle leven niet poëtisch wijze woorden zijn vergiet ze sijp’len rottig land van nimmer ooit je glanzend licht verklaart mij bagger glas dat alle waarde toch zo weerloos was…

Tot mijn opgestaan genoegen zag ik eenmaal nog genegen met mijn ogen er de Kaap mijn hartlam uit een erfenis en ik dacht terug aan affodil aan rookmis en die akkedis die appelkoos en kanniedood die wildebees -de wildernis Mijn Boesmanland werd Anderland mijn thuisland weer een overkant ik droom van tokkelossie dan als zon voorgoed verdwenen…

. ---------------------- uit: 'Bagger', 1984.…

Bagger. en wat moet ik ermee? mijn zinnen praten wat en burpen over 't land: boeren dus. verdomme!-…

De socials staan weer bol van AI-bagger, een dier in nood of ramp die niet bestaat. De plaatser pleegt een dubieuze daad, gedreven slechts door kliks en plat gesjacher. Laat ons dit algoritme niet meer voeden, en lonen slechts de makers van het goede.…

Wat is nou zielig Die vrouw zonder sex in de VS Of diegene die haar hutje onderhoudt En d’r kinderen verliest, ergens aan, diep in Afrika. Ik knipper met mijn ogen En het is voorbij. Ons rest hereniging, verbinding, verzelviging Dronken liefde voor elkaar.…