Alle inzendingen over Helen

Vriendschap is een illusie werd me laatst verteld Toch raakte ik al snel op die van jou gesteld hoe kort het ook mag zijn een jaar, een maand, een dag Ik hoop dat ik nog lang mag genieten van je lach ------------------------------ (naar Herman Marsman)…

26 jaar Billen niet meer de volle perzik waarin je wilde bijten Je man, zijn huis, zijn vrienden Heb je zo makkelijk gekregen Met nagels meer verzorgd dan de huispoets en gewillige borsten altijd bereid voor meer Geen tijd om te studeren, want wat wil je Elk feest uitgenodigd, Met alle vrienden aan koffie je sport, je lijn, je outfits…

Laat ik me leiden ervaar ik de kracht Verschuil ik me achter wat ik juist dacht Laat ik mijn hart open samen met mijn gedachten Loop je vooruit of sta je te wachten Laat je me knielen en reikt mij die hand Zal gaan waarderen waar ik ben beland Zul je me vangen…

Een aanraking, heel gauw, heeft stil de rust genoten. De stroming haast verborgen. Een ochtend zonder zorgen. Geen angst voor het verwachten. Geen troebelheid van morgen. Alleen de stille krachten. Ik kijk over een spiegel heen. Zij is er niet, zo lijkt het wel. Tot plots haar auro scheen. Een zilverwit gewaad, heel fel.…

Hoewel er zeer veel mensen lijden in deze wereld, komen veel mensen dat leed ook weer te boven.…

Welkom in de hel waar karakters worden gevormd kasseien worden gekraakt door banden vol met lucht muren worden beslecht waar elementen samen komen in emoties welkom in de hel, de hel van vlaanderen.…

een laatste tango in de hel de zilte koperkleur die op de golven schuimt verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver welke zichzelf toch steeds sluiten tot de vorm die in mijn hoofd zit en het hemelsblauw met regen is vermengd in eindeloos gezever over een horizon die er nooit is geweest dáns, gééf jezelf in een helse tango die…

Ordenen geeft mij gevoel van lekker bezig aan het paradijs. Bijna gelukkig met verliefde geliefde van het ogenblik. Even de droom van de totale vervulling boven de natuur. Het echte samen met de geliefde ander, het pure weten. Mijn god, waarom laat je mij in wanhoop van wanorde?…

op zijn Baan (zijn gekoesterde Werk) te verliezen En kom ik sluipender Wijs terug naar waar Ik twee en twintig Jaar geleden gebleven Was - terug naar Tegendraadse pubers Die erg van mij Houden, zeggen ze, En naar een Collega die weliswaar Later binnen kwam Dan ik maar wel Mijn nek Gebroken heeft - Terug naar de hel…

Verblijvend in de hel Wilde ik ontnemen Wat ligt in het verschiet Niets voelend van de rijkdom Die de liefde biedt De ogen eenmaal open Verdreven heb ik jou Naar waar je hoort te zijn Vergaan zijn al je vlammen Je duisternis en pijn…

nacht begin juli als de merel zingt om een nieuwe dag aan te kondigen zit ik ontroerd in mijn stoel en denk aan alles wat ik verkeerd heb gedaan aan wat anderen mij hebben aangedaan waarom we eigenlijk zo met elkaar omgaan waarom God oorlog is waarom liefde lijdt tot strijd en tijd wonden heeft maar geen woorden om ze te helen…

Het werd stil dagen gingen zachter ademen er hoefde niet veel gezegd, alsof iets onzichtbaars heel even haar hart aanraakte. In die stiltes kon ze zichzelf horen, rust in haar veilige haven zoals een vlinder genietend van voedzame nectar. lente laat nieuw leven !…

Ze komt thuis van school en gooit haar jas neer in de gang... Geen tijd om hem op te rapen, want ze heeft haar zinnen op TV kijken gezet. "Raap even je jas op, schat." "Neen, mama, Melissa Tv kijken!" Zonder zich ook nog maar om mij te bekommeren, springt ze in de zetel, drukt op het knopje van de afstandsbediening en zapt van de ene zender naar…

De avond valt, en in het schemerdonker loop ik naar de keuken toe. Mijn kat strijkt langs mijn benen; hij wil zijn 5 minuten aandacht. Ik streel hem en geef hem wat te eten. Ik kijk door het raam naar buiten en zie dat het langzaam begint te sneeuwen. Een koude rilling loopt over mijn rug. Nog even en dan is de wereld bedekt met een mooi tapijt.…

Trouwens, haar hele wezentje is tegenstrijdig op dit moment. Haar ontluikende puberteit zorgt ervoor, dat ze dingen wil doen en ook weer niet. Het ene moment is ze vrolijk, het andere moment een echte driftkikker... Maar haar stralende glimlach en blauwe ogen, maken het mij moeilijk om lang boos te blijven op haar...…

When one door of happiness closes, another opens; but often we look so long at the closed door that we do not see the one which has opened for us.…

Ik zet mij neer op mijn balkon en kijk om me heen. De schemering valt en weldra is het nacht. Om me heen gonst de wereld vol van stille bedrijvigheid. Eén voor één komen al mijn buren thuis. Het gelach van kinderen verstomt als ze naar binnen lopen. Lichten floepen aan in de huizen, en dan weer uit. Ik kijk omhoog en zie enkele bewegende stippen:…

Pff, lekker even op de bank neerploffen. Het was weer eens een drukke dag. Kids naar school doen, gaan werken, gaan winkelen... Ach, even een lekker kopje thee. Mijn televisietoestel staat aan, en ik kijk naar een reportage, over iets dat een jaar geleden gebeurd is. Is het alweer een jaar geleden?? Een vreemd gevoel bekruipt me: verleden…

Effen, trekt het gordijn van zure waterdruppels dicht de wind steekt op het laatste blauw nipt aan de randen TL licht flitst de bulderende lach van noodweer schalt door de herfstnacht…

Veerkracht Een dosis nieuwsgierigheid belangstelling voor het zijn; leergierig naar het ego laat zien wie je bent het magische element het nu…

Zwart als het ravenkleed; bezield door verlangen te vernietigen, ze offert haar kinderen; voor een duister doel nachtmerries van het bestaan.…

Licht sonnet Overdag zo kil en totaal verstild De poot strak als een stramme hond Een hoed van linnen op zijn kop Gebonden om zijn schedel rond In schemering ontspringt het verlangen Een zachte glans te doen verschijnen De atmosfeer zucht naar de koestering Het duisterlied te ondermijnen Ontstoken als een vlammend zwaard Goudglanzend…

Wilde vrouw Wild Niet negatief bedoeld maar puur uit de natuur het innerlijk onbewuste, een onnoembare laag zwervend raadsel onopgelost orakel natuurlijk beschouwend, ontembaar krachtig instinct grondslag van de vrouw.…

De kunst van het waarderen Klein en onnozel komen ze langs flitsen van onachtzaamheid doet ze opgaan in rook maar wie de kunst bezit het oog scherp te stellen ziet de schoonheid, het geluk en de waarde van deze flitsmomenten…

Kringen, argeloos draaiend in het rond, vanuit een ruim vergiet doucht de waterplas ruimte beweegt, de polsslag beeft in een sompige bodem.…

Ze niest en proest en huilt het hele nest bevuild bij elke stoot ziet ze rood haar statigheid verdwenen. De maatklap zit er nu goed in vinnig haalt de beuker uit de laatste pijler wordt geramd het statige station zakt langzaam in zijn stoffig graf.…

Spervuur van vijandigheid de spiegel omgedraaid voortgegaan, alleen met pijn, zonder obligo zal het verdwijnen? Wordt het geen obstructie om ooit nog eens te kunnen houden van een mens, een man een lief, een eerlijkheid, een heerlijkheid? Ik werd gepaaid, onterecht, gevangen in de netten van het geniep, het verdriet je ziet…

In het woud der scherpzieners loopt de rivier der rivieren ze weeft het lot van mens en dier van plant en steen bijeen en brengt het naar bewustheid het zijn…

Bewoond linnen Maagdelijk gespannen zonder veeg of streep een naakt begin het gevoel geopend start van ontdekking Een andere wereld wordt ontplooid de hand geleid een palet van vuur, passie en ritmische lyriek. Varend over de gloed van het…

Maskers Bedekt, bedrukt de uitdrukking afgelegd gevormd voor het gelaat van klei, hout of andere creatie met open mond en holle ogen, zonder jij of ik relatie. Vermomming geborgen een laag op het gezicht herbergt, via ogen door gangen de ware gezindheid; achter een muur van onherkenbaarheid huist de ware identiteit.…