Alle inzendingen over Juffrouw Poortinga

Juffrouw Poortinga paste wel eens op mij, toen ik klein was. Ze was stokoud en ze had zeer gerimpelde handen, waarmee ze zelf lijm maakte, waarmee ik tijdschriftplaatjes in een boek mocht plakken. Ik vond haar rimpelvingers best eng. Haar woonkamertje rook muf en waterig, maar ze gaf me ware aandacht en dat deed mijn zieltje goed.…

Een diervriend'lijke juffrouw uit Stroe Werd langdurig gedekt door een gnoe. Zij sprak na de daad, Doordrenkt van het zaad: ''Ik ben nu aan een ander beest toe!'' Een keurige juffrouw uit Nijkerk Ontwierp lingerie voor haar breiwerk. Vergat ze wat steken, De mensen dan keken Soms regelrecht zo in haar zeikwerk.…

" En de man stapt uit de wagen, Met de groetenis: "Dag, juffrouw !"…

Liefde Het had gekund, maar het heeft niet zo mogen zijn je moest eens weten, ik voelde al je pijn Stel dat je verteld had wat vroeger is gebeurd waren wij dan samen en had je mij dan goedgekeurd Ik kan in duizend woorden niet zeggen wat ik voel misschien nog jaren voor je begrijpt wat ik bedoel jij kon niet leven met iemand zoals…

Ik heb nooit een juffrouw uit Nunspeet gekend en ik heb haar zeker niet gezoend.…

Juffrouw Bibeb met haar honderd jaar heeft het nu dan voor mekaar.…

- Treinbegeleider: ha, ha, juffrouw, jij schrijft achttien met twee t’s? - Juffrouw heel overtuigd en luidruchtig tegen haar vriendin Isabel: - Zie je nu wel, stomme trut, ik heb het je nog gezegd hé, dat achttien met één t moet geschreven worden!…

Nu zou de juffrouw het aan Nick moeten vertellen. Zijn verjaardag was niet zo belangrijk meer. Belangrijker was dat Nick te weten zou komen dat er walibi’s bestonden. De juffrouw bedacht hij nogmaals, vlak voordat hij in slaap viel.…

Wie nu "juffrouw" heet wordt volgens 't decreet straks weer tot "ouwe vrijster" benoemd.…

Er was eens een juffrouw in Schagen, diewilde haar buurman behagen. Ze kocht een sigaar, zo groot, en zo zwaar, Dat hij hem doormidden moest zagen.…

Dit is een leeg veld het vraagt om gevuld te worden het corrigeert me als ik een woord verkeerd heb gespeld daar was voorheen de meester of juffrouw voor maar die zijn er nu samen vandoor.…

vijf jaar na dato zegt de olijkste collega nog steeds goeiesmorgens gelukkig werkt er op mijn kantoor geen juffrouw Jannie…

Daarop schreef ik: 't is me onmogelijk een roman te lezen, ik eet liever ham, net als de juffrouw.…

fijne dag en tot ziens mevrouw dank u juffrouw,van hetzelfde tot ziens dank u beleefd mevrouw dag mevrouw ja ja ja… dag juffrouw…

Een Hollandse man op vakantie Ontmoette ene juffrouw Schimansky Ze had prachtige billen Dus hij vroeg: zou je 't willen Dat ik even achter je an ski?…

De vraag komt voor de juffrouw onverwacht. Ze wil de klant voldoende aandacht schenken en vraagt: 'Aan welke kleur had u gedacht? Het blondje denkt meteen aan hersencellen en antwoordt: 'Grijs, 't is stof om na te denken!' De juffrouw zegt: 'Die moet ik dan bestellen.'…

En lieve juffrouw Roosje geeft iedereen misschien – al duurde het een poosje – een 9 of een 10.…

Het valt te vrezen dat de nederlandse gewoonte kunstenaars na een concert of toneeluitvoering een staande ovatie te geven meer een uiting is van de neiging als eerste de koffie- of garderobe-juffrouw te bereiken dan van bewondering voor het gebodene.…

De juffrouw is de koningin te rijk. Voorbij is dat afstandelijk doceren, ze kan zich weer didactisch profileren. Ze haakt bij voorkeur in op de praktijk. 'Ja, elke keer als ik een ruzie sus vertel ik het verhaal van 50 Plus.'…

Rode aanslag op het glas, dat zo eenzaam op de aanrecht staat, wenkt als juffrouw het verlangen naar een nodeloze dronkenschap. Been aan been met de wereld die zo moeiteloos haar hoofd wegdraaide na die ene laatste slok.…

er fijn m'n prakkie op, ik smul d'r van m'n karbonade Het gaat er net zo gladjes in, al zit ik bij de retirade Ik heb m'n hele leven lang al menigeen bedrukt zien komen En daarna opgeruimd zien gaan, en dan de fooitjes aangenomen Wanneer ik ook 'es schrijven kon, dan kwam 't in de grote bladen Wat ik van 't mensdom heb gezien als juffrouw…

Hier ligt de droge romp Van d’oudste lieve Tromp, Die alle man beschreide, Behalve zij, die scheidde. ’t Lijf was te nauwe kas Voor zulke ziel als ’t was. Wie z’ aanneemt te beschrijven Zal in de arbeid blijven, Het zij de kloekste pen Die m’ in de lande kenn’. Best zal men met beschreien Die zoete naam verbreien. Schreit, Jofferen, uw leed…

Als reiziger ben ik vandaag geschrokken Mijn juffrouw op het spoortoilet verdwijnt Om 'nieuwe normen' wordt ze naar het schijnt Met schoteltje en borstel doorgetrokken De grote boodschap die NS ons gaf Daar veeg ik kort gezegd mijn .... mee af.…

vroeg mijn vader als ik iets wilde dat niet kon wilde me binnen zijn perken en ik was te horig aan hem aan de gemoedelijke lasso van zijn ogen en zijn stem zo lang doe al vaker wat niet kan nu ik bijna zestig ben ---------------------------------------------- uit: 'Brieven motieven & juffrouw Vonk', 1987.…

“En juffrouw Maxima, verklaar u nader: Zijt gij wel voor de oudste zoon van mij Een goede en draagkrachtige partij? Dus wat ik vragen wil, wat doet uw vader?” Het antwoord kon de majesteit behagen. “Wat dééd uw vader?” had ze moeten vragen.…

Licht melancholisch menselijk tekort Vervat zowel in proza als gedichten De moeite om voor even uit te lichten Daar de auteur toevallig honderd wordt Want ach, 't is rond Carmiggelt na zijn leven Als Juffrouw Nifterink zo stil gebleven…

het is toch van de zotten dat de juffrouw van de vis bij mij van kleur verschiet als ik gekleed beleefd verzoek om 400 gram venusmosselvlees 500 gram lulas in ringen haar baas erbij haalt die er politie bij haalt die er een professor bij haalt die het dan uit het hoofd vertaalt in 400 gram Miolo de améijoa en 500 gram calamares in anilhas…

Slordig schrijven Onzin vond ik netjes schrijven Vaak moest ik er na voor blijven Op mijn schrift kreeg ik geen sticker In plaats daarvan flink op mijn flikker En weer een veeg als ik wat schreef Zonde toch van al dat miepen Juffrouw had toch kunnen weten Dat er ook nog zoiets was als typen…

Er was eens een juffrouw te Haren Die gek was op kinderen baren. Haar drang was zo sterk, Dat zelfs in de kerk Ze nog met de priester wou paren. Hij werd toen maar deken in Gulpen En gek op huishoud 'lijke hulpen. Die waren doodsbang En bleven nooit lang, Want zagen zijn broek steeds uitstulpen.…

een diep triest relaas over de eenzame juffrouw A. waar een mens normaal gesproken niet vrolijk van zal worden maar toch voor mij een voldoende bewijs dat er ook in Meppel nog immer voldoende poëzie aanwezig is…