Alle inzendingen over Ordelijk

verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht mij te troosten met ontoereikend gereedschap in het vege lijf, een niemandsland waarin ik mij waag, om een handgemeen vraagt met taal en tijd, om die verbeten in een ordelijke…

verhoedt de werkelijkheid in verhalen rond te treuren om te vaak herhaald te worden, vervreemding van hun oorsprong, als ik dat schrijf wordt dat meestal zeuren en tracht mij te troosten met ontoereikend gereedschap in het vege lijf, een niemandsland waarin ik mij waag en om een handgemeen vraagt met taal en tijd, om die verbeten in een ordelijke…

Toen al het gepieker was gesust daalde over haar een ware rust en kon zij met een ordelijk hoofd, niet meer van zekerheid beroofd, genieten van al die kleine dingen die haar met zoveel affectie omringen.…

Ik kreeg vandaag een folder uitgereikt Daar las ik in hoe ik me moet gedragen Een bil mag niet beknepen of geslagen En dat men ook niet overal maar zeikt Of straalbezopen over straat moet gaan Nou ja, zo is er toch geen bal meer aan!…

een meisjeslichaam in je handen geen papier, geen theorie, geen wetenschap nee vlees tussen je nagels ik wil het o zo humanitaire verdraaien tot een dier Jij ordelijke hond wordt dol En vreet me. Hyena Je boeken verbijt ik scherp getand en ik verdraai een letterhonger naar boventalig genot.…

gedachten ontmaagden witte regels met vallende woorden naast verdampen als nooit bestaan schaduwen bezwijken bij beweging tussen verlangen en hoop het went emotie en verstand in rivaliteit ritme en klank wissen en laten de pen de hand de schrijver de dichter bevrucht willens en wetens schijnzwanger of buitenbaarmoederlijk een chaos tot ordelijkheid…

schitterbare precisie er in zoekend de warmte van kleuren waarin ogen gestreeld worden ze trilde,ze kon zich niet stilhouden er bleef geen stukje linnen bloot waarin je me vinden liet in het geborene verdampend in dromen van kijken in waas van gezichten zonder woorden in tinten van aardse varianten maar wel ordelijk…

Ik sloot mijn ogen en was in een donker bos, zodat ik ze weer kon openen; de rechte stammen stonden ordelijk en los, het loof was zwaar en hing tot op gelijke hoogte, de kruinen grepen op gesloten wijze in elkaar en het was er vochtig en verademend; een ruimte waar ik mijn ziel bevrijden kon uit het on-eigene en wat haar inspon en verstikte…

ik heb de poorten van de hel open zien gaan na een imposante trap omlaag likten vlammen vurige zuilen ik had kabaal verwacht geweeklaag en tandengeknars maar zag een ordelijke rij langs fonteinen flaneren van heksen tot minnestrelen en criminelen moordenaars en ander gespuis ik vroeg hen honderduit het hoe en ook waarom…

achter schuttingen hoor je de verhalen hun eindeloze rondjes draaien: dat moet - mag niet - hoort zo in ordelijke aangeharkte tuinen bezweert men het kwade de mond van een onwaarschijnlijke eenling geluidloos gesnoeid daar gaat Kubra zo langzaam komt ze vooruit borsten buik en billen krachtig gepantserd in een kuras men sist schampert…

stil oude beelden liegen niet ze vertellen mij over de treurende moeder stil innig verdriet huilen zonder tranen leven met pijn gebaard is geknakt en schamele letters op een wit kruis herinneren aan hem die je onder je hart droeg nooit meer dezelfde altijd gekluisterd aan een ver ereveld met witte grafkruisen in onafzienbare ordelijke…

het eerste onbegrepen hete vuur is aarde, vorm en inhoud in de kiem een wacht voor weerklank tot het laatste uur veel te veel schatten blijven anoniem uit dove chaos komen onverwacht hogere bergen aan het oppervlak een ordelijke glorie, stil gedacht beheerst bewuste daden met gemak en nergens fluiten vogels identiek gelouterd door het zingen…

Vogelvlucht over woningen en werkplaatsen opgetrokken in het land dat netjes gekamd hier en daar nog een puist laat zien Alles ordelijk gestapeld, confectie die me vrij laat om te doen wat ik wil doen, mijn vak, mijn plannen ondanks alles, met de hulp die ik nodig heb en cadeau gekregen, natuurlijk wil ik dat vieren, mijn leven en het…

Eén en al ordelijkheid. Een bromtol. Hoe die verlangt naar een zweep... Lees een boeteformulier. Je kan die flits niet uitstaan! Verklaar onze driekleur. Toch wel een vriendelijk landje. Beleef een kermisattractie. Lawaaieriger kan het niet. Merk een onbestemd voorwerp op. Ergens moet een herinnering liggen...…

Donzige watten van stilte, zwijgend in ordelijke akkoorden die een menselijke kilte overstijgen geregen tot eigenzinnige verhalen verbouwd tot uitgeplozen woorden in stille gang nooit zullen zwijgen.…

pijn, gelukkig klein Trots op stank en krijsen Poging tot moraal Nieuw en glimmend modieus Het mag allemaal Prijs de infantiele reus Verwachtingen gespannen Kleine lettertjes paraat Uit moederschoot verbannen Volg de rode levensdraad Misschien vliegen zonder vleugels Culturele mimicry Liefde aan de teugels Evolutiecompromis Ordelijke…

onze gids begon zijn scheppingsverhaal over het ontstaan van leven, hoe ooit de moleculen zich geleidelijk en ordelijk asymmetrisch met elkaar verbonden, hoe levenslicht vorm aannam, een spiraal, zichzelf oneindig repeterend, gedoopt in eiwit, gevoed door enzymen, beschermd door membramen, verkwikt door zout water, bewapend door kalk.…

wij zijn de douche-generatie, ordelijke gel-gebruikers, wij laten niets aan het toeval over. wij shockeren de pillenslikkers van de bestbeprijsde kwis. wij houden van de doofpot der sterren en kometen. wij zijn allergies voor knarsende sloten want wij roesten niet. wij spreken graag voor duistere halflege zalen.…

achter laait Terwijl de ober met de uitpuilende zak van zijn colbert; met veel betekende glimlach naar mij zwaait Zo komt hij naar mij toe; met in de andere hand een drankje; alsof de man was mijn beminde Ik voel mij bedrogen, en wil zijn lichtschuwe ogen trotseren; sta op en vlucht als een hinde Naar mijn huisje tegenover de boerderijen ordelijk…

Natuurlijk ga ik gedenken en herdenken op zondag 4 mei in het mensenjaar 2025 maar natuurlijk niet alleen voor eigen volk ik ga herdenken en gedenken, denken aan de doden van alle volken van onze wereld en met name de mensen in de Gazastrook en die van Israël, Oekraïne, Rusland en Soedan en als er nog plaats is in mijn hersenpan die van…

Neen, niet op één of andere bedeling van voedsel of kledij maar met hun dode dierbaren, gewikkeld in witte doeken, in de armen, om die dan netjes “af te geven” voor een ordelijke schikking in het bekiste massagraf. Homp naast homp. Ruwe planken werden er dan bovenop getimmerd om er de volgende rij mee te kunnen opvullen.…

Dan is het gedaan met de ordelijke stabiele stapel staal. Als het moment gekomen is dat die onzichtbare ballengooier met pijnlijke precisie het blikje, dat zo dichtbij jou staat, heeft weten te raken, dan rammelt het in de ballentent.…

ontmoette, kaartjes en brieven die ik kreeg, adreslijsten van cursussen waar ik aan meedeed, verzekeringspapieren, heel veel verhalen van anderen en van mijzelf, die ik steeds weer print om ze toch nog eens te lezen, kopij voor de komende Kroniek - die moet ik wel bewaren, rekeningen, nee geen rekeningen, die gaan op de een of andere manier toch steeds ordelijk…

Hij heeft immers ontdekt dat deze groep zich in statistische zin wél ordelijk, wetmatig en voorspelbaar gedraagt. Zijn gevolgtrekking is dan ook, dat de macrowereld van de groep kwalitatief verschilt van de microwereld van het individu: eerstgenoemde wereld is causaal, de tweede is acausaal.…

Niet erg ordelijk, zien Petra en Ad, maar zeggen doen ze niets. Snel pakken ze hun cola uit de ijskast en een pak chips van de keukenplank. Voor tante is er witte wijn. Alles gaat mee naar de huiskamer, Ad schenkt in, Petra doet het grote licht uit en de schemerlampen aan.…