14 resultaten.
Mistroostig polderlandschap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
582 Molens in de verte, de wieken
staan stil.
Het verdorde gras geeft een
mistroostig aangezicht.
En tussen de weilanden liggen
de lege sloten.
Een dode zwaluw ligt langs de kant
van een sloot en een reiger staat
krom gebogen tussen het geknakte riet.
En de anders zo kwakende kikker zie
en hoor je nu niet.…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.731 Een bleke hemel buigt naar de rivier
verlicht de stille feesten van november.
Brandganzen trekken over
met natte schreeuwen,
boodschappen niet voor mij bestemd.
De holle boom is weer bewoond.
Vriend kraai kwam bij ons terug,
betrok de plek van vorig jaar,
de vertrouwde. Ook ik zoek nu
een plaats om te waken.
De stemmen in het riet…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
85 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
geruisloos door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
en in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
632 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
Nickerie.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 de grijze lucht huilt boven
de velden van Nickerie
het wijdse polderlandschap
dat zoveel monden voedt
met je glimmende rijstplassen
en je verraderlijke slangen
de wind waait door mijn huis
de vochtige warmte te verjagen
de golfplaten klepperen
als wilde castagnetten
het geel aan de papajaboom
is gerijpt in de vruchtbare zon…
Kruidentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Met een hongerig gevoel
in de trein achter zijn mondkapje
zag hij de vrije ganzen vliegen
boven het aangrenzende polderlandschap
alsof ze regelrecht naar de kerstafel
van zijn overleden moeder in de hemel vlogen
zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein
die eigenlijk nergens naar toe ging
nergens anders dan naar de kruidentuin
van…
Kruidentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.073 Met een hongerig gevoel in de trein
achter zijn mondkapje, zag hij vrije ganzen
vliegen boven het polderlandschap.
Alsof ze rechtstreeks vlogen
naar de kersttafel van zijn oude overleden moeder
in de Katholieke kersthemel.…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
792 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Samenleving
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.364 is in sociaal voorzieningsbeleid
En welke kracht brengt verschopten zo in nijd
We weten met zijn allen niet erg goed
Wat er in het Nederlandse volk smeult
Er is geen politieke partij die zinnig
Aan ons besef voldoening doet
Maar zorg dat werklozen
Of arbeidsongeschikte bollebozen
Elkaar niet ontmoeten op een plek
Want dan is het polderlandschap…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
838 Het polderlandschap
ademt in rust terwijl in de verte een molen onverstoorbaar draait, zijn
wieken wijd geopend, zoals hij dat eeuwenlang al doet, standvastig en onverzettelijk.…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Ervaar hoe ons polderlandschap als heerlijk bed
jou laat zweven als een veertje en breed lacht.
Jij ondersteboven van haar schoonheid grinnikt
wij ons bloed apart voelen ruisen elk in ons hart.…
An Irishwoman's difficulties with the Dutch language
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Vermoeid en lusteloos keek hij door het raam naar het uitgestrekte polderlandschap. Over drie dagen zou hij weer terug zijn op het booreiland op de Noordzee.
'Problemen...' verzuchtte hij.…
Het Goede, het Ware en het Schone?
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 In Nederland is men altijd erg bang voor het Absolute, misschien onder invloed van het vlakke polderlandschap, in plaats van het koren te maaien hakt men de koppen. 'Relativeren' is nu - ik ironiseer soms graag - een soort 'absolute' moraal geworden. Of een modieus kwaaltje, net als mijn ten grave gedragen 'depressie'.…