Kruidentuin

Met een hongerig gevoel in de trein
achter zijn mondkapje, zag hij vrije ganzen
vliegen boven het polderlandschap.

Alsof ze rechtstreeks vlogen
naar de kersttafel van zijn oude overleden moeder
in de Katholieke kersthemel.

Zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein
die nergens heen ging—
nergens anders dan naar de kruidentuin
van een overleden tante.
Aangelegd in zijn dromen.

Omdat hij niet kon slapen van de stress
greep hij weer naar de fles.
De dorst was niet te stelpen.

De kruidentuin ligt nog altijd aan het oeverland
waar de bomen de nacht zwijgzaam groeten.
Hij haalt er zijn rozemarijn, zijn tijm en kamille,
en de nachtkruiden voor zijn mysterieuze wijn.

Zo brouwt hij troost uit angst en dromen,
een medicijn tegen de harde tijd.

mondkapje kruidentuin eenzaamheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 140