Alle inzendingen over Tedere fee

(voor Maningning Miclat) Je maakte Chinese bamboe Zen schilderijen en je dichtte in drie talen, o.a. Mandarijn. Op 29 september 2000 sprong je van de zevende verdieping van de Far Eastern University in Manilla, waar je lerares was. 28 jaar. Ik kijk naar een foto van jou en ik zie hoe je liefdevolle schoonheid door de smakeloze wreedheid…

Ik droomde dat ik een vlinder was, of was het een vlinder die droomde dat hij mij was?…

Ik zag een meisje mutsjes maken: Zij hield, op hare malse schoot, Een mutsenbol, zo zwaar als lood, Mismaakt van mond en neus en kaken, Een kunsteloze beeldtenis, Gelijk dat goedje doorgaans is. Zij kneep en plooide dus haar mutsje, En, onder 't plooien, schonk ze mij Een vriendlijk lonkje van terzij, Dat straks gevolgd werd van een kusje;…

Kleine fee slaapt Sssssttt... Kabouters klauteren haar bedje in en zoete dromen nemen traantjes mee Kleine fee slaapt Terwijl tegen het plafond rook van eerste uitgeblazen kaarsje nakringelt Kleine fee slaapt Sssssssttt..... 't fee...st is over en uit…

Vandaag is het een glorierijke dag Ik zeg de M goodbye van Zee de Fee En ook die boze Fee zeg ik tabé Maar pleng geen tranen om haar valse lach Haar Zeepaard doet nu dienst als Sint z'n knol Waarna de Fee diens schimmel zelf verschoont En zich vervolgens duizendmaal beloont In dwangbuisrijm, als boze toverkol Als ongeborene koos Fee…

Ik word graag dag en nacht vertegenwoordigd.…

In de spiegeling zweeft een prachtige fee, in een gewaad van lila en blauw. De fee laat zich drijven op de golven, ze lijkt een met de blauw-getinte zee. Ze zwaait met haar fonkelende staf en wil gaan toveren, maar...…

in het bos van de eenzamen ontwaak ik in een leven niet van mij voorbij schieten de beelden en ik denk aan haar haar gezicht dat ik verlies ik dwaal verloren tussen de bomen op zoek naar de stilte waar ooit de rivieren van verdriet niet meer stromen ik voel mijn tranen kolkend langs mijn wang en ik ben bang zo bang…

Zij ziet de aarde in stromen zilver en blauw zij beweegt zich als een rivier die ontspringt in een helend licht delende wereld een avond een nacht en een ochtend ligt zij voor op de zomer zij is een fee die even op reis door ons ondermaanse is kwikzilver dagen die dansen rond een vuurtje van…

zij is de allerzwartste nacht die op jouw witte schoonheid wacht maar jou niet meer laat praten zij voert je zoetjes achter haar jij houdt je kiezen op elkaar en hebt niets in de gaten jij smult en zij smelt met je mee hoe vullend is een droptoffee…

en dan dit – zonder reden lag ik daar in het koren bloedend in het ochtendgloren spontaan een tweespaltig verleden verliezend ten doele een richting -een plotline- te vinden uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde stond daar een reiger roerloos in het bloedend verschiet sneed het riet -dramatisch een fluist’rende ode zo zacht en…

en dan ben je weg fee in een flits met tere gazen vleugelijn ik mis je hier want je mocht er zijn (voor Monique)…

Je hebt mijn aandacht, eindeloos, jouw silhouet, zo sierlijk zo broos, in stilte genietend als ik naar je kijk, jij frêle fee uit het dierenrijk…

nog voor ik mijn oor te luister leg op het kussen van mijn dromen zeg ik je gedag, intussen weet ik dat morgen een fee bij mij zal komen dat wil ik nog even delen immers het geschiedt niet elke dag dat een freule uit het toverrijk mijn hart komt vullen met zoete spijs, bij helder daglicht wel te verstaan en dat de smaak heeft van chocolade…

fee zilverwit gekleurd zij vlindert voorbij ik voel haar adem elfje…

, een gezin Van paksneeuw met pomponmuts tooien De bloesemboom zal roze strooien Eerst zet een fee Galanthus in…

boordcomputer doet Raar, of zou het zijn de fee uit de Hoorndermeeden ze zag dat ik te hard heb gereden Ze tovert, doet er iets met de boordcomputer fee is alweer weggevlucht ik geef de banden extra lucht…

Dus, sleur ik een fee tegen mijn gilee dan krijgt de danstent Unesco-poet.…

Dat dwaalt ontzet door deez' bezitting, vrouw of fee, met slappe tred. Vermoedlijk vrouw: een fee heeft andre mooglijkheden. Een fee is vrolijker, en zonder eigendom drukkend op haar. Zo'n park, waarin een kom ièts schoner water, houdt een rustig mens tevreden.…

Je had een gouden stem Fee van de liefde komt Zij komt straks…

En zo kreeg de fee een kleine bébé. De rijkste mag een claim verwachten.…

de fee sprak in wat nauwelijks nog woog alsof het lichte zonder grens kon zijn alsof betekenis zich daar bewoog waar vorm verdween en oploste in schijn maar onder dat wat geen gewicht droeg verschoof een orde en zonder naam iets dat zich niet liet vangen maar toch vroeg om ruimte die zich sloot in eigen raam nu is de fee verdwenen…

Teder is de nacht waarin je vurig liefhebt -- wat aan je ontglipt.…

Voor mij weet ik teder en bedenk dat ik niet anders wil dan oranjerood ondergaan in je armen.…

Tederheid strelend als een zachte hand Kriebelend in je nek Met vleugels die zo kwetsbaar zijn Als een jong vogeltje Een afstand niet te overbruggen Niet waarneembaar Werelden van mij verwijderd Onzichtbaar gebleken Als een mens met gevoelens Hunkerend naar alles Wat eens zo mooi was Verlang ik naar jou…

uitgewisseld verdriet of wellicht juist daarom vrijden we met elkaar in een traag moeiteloos tempo een bevestiging van ons leven van onze liefde voor elkaar Zolang het soepele ritme voortduurde was er geen sprake van dat de grens tussen de feiten verzinsels werkelijkheid en fantasie vervaagde alles teruggebracht tot wederzijdse tederheid…

Jouw warme lippen verdrijven alle kilte kussen zacht stilte…

waarom is het achter ons duister en voor zo licht en warm de schaduw zit niet aan de zonkant wij lopen langzaam richting zon aan de voorkant smelt de warmte ons lichaam innig tot tederheid in de schaduw van onszelf schuilen wij voor de zengende verschroeiende zon teveel tederheid kan pijn doen…

ik voelde hoe een koele wind mij plots omgaf wist je lach jij opende deuren die ik nooit zag schaduwde het felle licht met je begrijpende blik in dat goddelijk moment van harmonieuze rust heb ik je gekust de zachtheid van je huid ervaren teder hebben wij ondanks de hitte hemel kunnen evenaren…

een vlinder met natte vleugels nog vers uit de cocon met verbaasde ogen het felle van zijn eigen kleuren en dan die bloemen ze wiegen zo mooi in de zon op hun ranke stengels om te stelen dronken van die zoete geur fladdert hij verrukt van geel naar rood naar blauw een regenboog…