Alle inzendingen over Van Tiel

Een baardige jongen uit Tiel die op harige Welsh-pony's viel, reageerde heel flauwtjes: "Ik val alleen op de vrouwtjes! ik ben toch zeker geen homofiel!"…

Een kraamvrouw in 't Gelderse Tiel Kreeg al een kind of twintig, die ziel Ze was onhandig en dom Maar haar man zei: ach kom, Als je 's wist hoe goed ze beviel…

De tekening van Van der Valk's parkeerdek dat met een rotklap naar beneden viel is niet meer vindbaar bij Gemeente Tiel die bouwvergunning gaf. Ik vind dat zéér gek... Een bouwvergunning zonder tekening vereist een zeldzaam soort berekening.…

dat ik het verhaal kwijt ben dat ik opnieuw moet beginnen ik was de weg kwijt maar begin het terug te vinden kom terug als een waterrat zwemmend in het verhaal als een vis in het kanaal en zwiepend met z'n staart onder de brug door en dan eruit stappen als een rep- tiel, wegvliegen al flapperend als een wat vreemde vogel weer…

De vragen als volgt: Waarom verlaat een vos de heerlijk vrije Tielenheide en kruist hij op lijfsgevaar de E34 naar de verminkte randstad toe? Waarom loopt hij, bij wijze van spreken, van de klaver naar de biezen? En vooral: zal het dier nog ooit heelhuids slagen in de overtocht?…

In mijn hiernamaals incarnatie  is mijn karma rond misschien dan scheur ik in mijn glansbolide  van zestienhonderd paardenkrachten in wat luttele seconden  van nul naar honderd, kan niet wachten een losgeslagen projectiel van wijk bij duurstede tot tiel niet als james dean maar juist solide langs dorpen weiden berg en dal waar het…

er zijn geen sloten meer vol kikkerdril en stekelbaars het schepnet ligt te rotten hoor alleen de nieuwbouw weer na sloop nu voor de tweede keer geflipt was ik door tiel het etiket hadden we afgeweekt natuurlijk niet het punt dat uitgeknipt en opgestuurd iets heel verrassends voor ons deed wat kroos en waterblad we dachten zo de wereld…

't Was Kim van Dijk uit Tiel, al was het met veel pijn, dat zij van hem beviel. _________________ Noot: De boom van een vent houdt van sparren.…

(voor Bob van Tiel) Blind en te broos zijn wij voor de ware vruchten van de geest, nieuwe heelallen doemen op in jouw onbevangen oogbollen van profetessen uit een ver, onzichtbaar gebied, blind ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt, grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen wat op zich te breekbaar is, te zacht, of het kan in stilte…

hij sprak wel twintig talen En er werd zelfs beweerd Dat hij wanneer hij boos was (Dat gebeurde voor en na) Zijn dove dienstmeid uitschold In vloeiend algebra Hij had wel duizend boeken Waar hij dagelijks in las Hij wist wie in 't jaar honderd In Japan mikado was Maar als hij ergens heen moest Een half uurtje met de trein Kwam hij in Tiel…

Heel ongelukkig viel hij 's ochtends om drie uur in Zoelen (vlak bij Tiel) in slaap. 't Was achter 't stuur. De doorgezakte stakker reed in z'n slaap door rood en werd bij God weer wakker. Het was een mooie dood. 'Wees welkom,' zei de Heer, die blaakte van erbarmen. 'U zwijnde in 't verkeer en stierf in Morpheus' armen.…

vaal karonje Zichzelve havelozerig karbouwen De laatste mohikaan onder de vrouwen Verwezen door een nonkel in Bastogne Verzaligd drommen massa's voor den ast Men sleurt de speitkerten ter cathedrale Al sprookt de famkesjongde koeterwale Den hottentot verbergt zich in den kast Daar brandt nog immer het lumettendoosje Tiel…

geen lente of zomer bracht waren dan tóch de herfst en de winter de zolen die me verder brachten dan de educatieve momenten die ik doorbracht door in het minne mijn twijfels over m’n leven te bagataliseren wijl de vrees voor thuiskomst in mijn ogen gepaard ging met geweld zonder een toefje slagroom of de jam van die Flipje uit Tiel…

Sittard Geleen; Sint Michielsgestel; Kampen Maasgouw; Sint Eustatius Soest; Baarle Nassau; Zwartewaterland Montfoort, Nieuwegein Nunspeet, Zandvoort; Baarn Beesel  Boekel ; Drimmelen Papendrecht; Beek Bladel Borne; Medemblik, StichtseVecht; Landgraaf Terneuzen; Westervoort Enkhuizen; Sluis Elburg Dronten; Schouwen-Duiveland; Tiel…

Er is van alles mis bij Van der Valk, Dus onze overheidsinspectie vindt er Bij onderzoek vast hier en daar een splinter, Maar zij vergeet intussen wel de balk. Die heeft ze immers in haar eigen ogen Door jarenlang de toekan te gedogen.…

en Dal, Krimpenerwaard; Nieuwkoop Mook en Middelaar; Peel en Maas, Alphen Chaam Dijk en Waard Rozendaal; Baarn Beesel  Boekel ; Almelo, Bunschoten ; Beek Bladel Borne; Almere, Voorschoten; Oss Losser Texel; Drimmelen Papendrecht; Voorst  Veere   Velsen ; Medemblik, StichtseVecht; Sluis Elburg Dronten; Schouwen-Duiveland; Tiel…

Daar volgt dan op: ‘Hoe rotter of het wordt’ Zo krijg ik van de kenners steeds te horen Dat lijkt voorwaar geen plek die kan bekoren Maar daarmee doen ze echt de stad tekort En bovendien, met koninklijk onthaal Scoort heden zelfs Ons Dorp nog Maximaal…

wakker worden is geen probleem, Als je pen voldoende nat is en het schilderij zichzelf schetst. Slapen gaan is geen probleem, Als je voldaan terug kan keren en wederom een oorlog hebt gewonnen Alleen daar tussenin, Lui-, of verliefdheid? Kies maar, en ik ontken het.…

Zeg ben jij niet de vrouw van man van kind van zus of broer van die of die vertel eens wie ben je wie buiten elke andere categorie dat opgelegde rollenpatroon doet pijn want er is niemand die je echt kent als jij jezelf niet kunt zijn…

Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…

Langs het puntdraad van mijn verleden staar jij zwijgend. Kalmte daalt neer, als ochtenddauw in mijn tuin. Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik…

Nerveuze vegen over een doorleefd schort. De geur van kruidnagel; Kruitdampen stijgen op uit rode kool. Haar gedachte krult, terwijl mijn lichaam deinst. Mijn ogen prikken. 'k lust geen rode kool. Stil jij! Smakalak étan!…

zie ik mijn grond — Droogte heeft bezit genomen. De lucht paars. Kruid buigt,
 het hoofd omlaag. Trillingen passeren de tijd, als verloren gewaanden. Rimpels zinderen in het stof. Spiegel, muze:
 Smijt wijsheid voor uw voeten. Vertrap de logica -
 Onzin zal u voeden. Ruggengraat klampt zich - nonchalant gebogen,
 om onwrikbare…

De nacht staat. In de rij, rug aan rug gebogen. Zandkorrels trillen, schreeuwen het uit waar hitte golft. Smeulende droomresten; gekromde spijkers gloeien na in de schachten van mijn dag. Langs de loopgraaf plant ik mijn stok, de doorweekte sloop, geknoopt. Met rechte rug til ik mijn hoofd. Overgave bouwt op de kracht van…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

mijn hand omklemt het bezwete zilver bang dat het valt tranen vloeien joelen, zingen, onmetelijk diep – maar ik spring voor haar de deur staat op een kier voorzichtig gluurt je zorgzaam hart een zonnestraal raakt jouw neus kriebelt je ruikt, je niest beter niet dan dit wordt het niet…

Ach, weemoed overspoelt Eb haalt adem Rollende dromen waarin wij bestormden razen langs mijn rust Langs onze kuiten danst schuim de wereld uit…

Een donkerblonde krul kruipt langs de rand van zijn kraag - daagt mijn vinger uit. Ik sta in de rij en wacht, spelend met mijn drang. Hij draait en plant het beurtbalkje tussen zijn sixpack en mijn bevroren pizza. Dankjewel. Fijne avond.…

Binnen mijn cocon stort mijn ego in daalt oerstof op het nachtkastje Op een zachte adem zie ik in het ochtendlicht duizend woorden dwarrelen Opgewarmd in de middagzon ontkreuken de vleugels fladder ik fragiel de wereld in…