Alle inzendingen over Women on Waves

Women on Waves, de Vrouwen op de Baren zouden in zee met wie niet baren wou. Dat was althans het plan. Toch bleek al gauw dat men het hele plan moest laten varen. Want nu Els Borst haar fiat niet wil geven is deze boot voortijdig afgedreven.…

Zoals wij half november ieder jaar De aankomst van de Sint per stoomboot vieren Zo staan nu op de kade alle Ieren Met kloppend hart en vol verwachting klaar. "Zie ginds komt", zingt een vrouwenkoor spontaan, "Uit Holland de abortusboot al aan."…

Voor wie de buik vol heeft zet ik uiteen: Ondanks de golf van Christenpolitiek Vaart straks toch de (af)drijvende kliniek Al ging er wel een tijdje overheen Men zorgt dat, door de regels aan te scherpen Het wachten nu toch vruchten af gaat werpen…

They sailed on Europe the Truly Greatest Unsinkable Ship Ever Built and this ship was so hot all icebergs melted within a range of 12 nautical miles That's all I recall, the old man said He remained silent and I knew he was lying and his eyes glazed so close at the waves the waves of time and tide…

Het is jammer dat aan de discussies over verkeersveiligheid alleen door de overlevenden kan worden deelgenomen.…

Great Britain is niet groot meer maar verdeeld Voor common wealth raakt men nooit uitgestreden (Iets wat de Whigs en Tories ook al deden) ‘k Heb plots “Britannia rule the waves” in beeld En zie ze voor de Noordzeekust flink dringen Die boten propvol Britse vluchtelingen!…

rechtlijnigheid in het land van On controle aan grenzen geïntensiveerd met speciale honden en speurneuzen terreinen afgezocht in het land van On illegale waar verplicht te melden begrip integriteit trouw zekerheid ijskoud ingepakt in het land van On…

‘War on terror’ is verleden tijd lezen we op teletekst Die ‘on drugs’ schijnt nog te woeden Beste homo sapiens één oorlog hoef je maar te voeren en dat is ‘war on violence’…

we liepen over de waves van diepe gospelklanken stroomden mee naar een pijnvolle verleden tijd vol verlangen altijd was er die eindeloze hang naar de warme samenzang waar zelfs raken de nieuwste improvisaties konden veroorzaken in geven brandde het creatieve vuur daar werd leven pas echt heel puur…

I left the shells to dwell in sea's design of waves on sand and all along the shore we went at last returning home. And then indeed he died. In rage of memory I had my way returning to the shore picking up shells, separating these forbidden treasures and hence pressing angrily each upon each.…

I left the shells to dwell in sea's design of waves on sand and all along the shore we went at last returning home. And then indeed he died. In rage of memory I had my way returning to the shore picking up shells, separating these forbidden treasures and hence pressing angrily each upon each.…

straks drijft hij met twee witchy women mee...…

_______________________________ Als stilte zonder woorden valt In een blij makend licht Is bij een schemersterrengala Een tweeling, hier en u Jong en oud is er, ik neem Een kiekje in joyeuze pas En maak een foto van geluk Als een deskundoloog Maar London Bridge is down In een tweewereldenbestaan Will Britannia still rule The waves…

Om iets te krijgen is meestal niet moeilijk, maar om het te houden dat is de uitdaging...…

na al die angst, on- rust en verwarring ben ik helder en sereen…

groen wordt geblakerd stormen stromen het land in klimaat on the rocks…

Come on Mary, you can do it! Kill the bitch!…

silent memories last words written on paper embraced by ribbons…

Een 'on'dankbaar bestaan voor vrouwen die zorgen dat aan alles wordt voldaan gisteren, vandaag en morgen. Stoffen, dweilen, schrobben een pleister voor een kind strijken en intussen tobben wanneer ze haar man bemind.…

Toen een homo, woonachtig te Ede, zich bij een lesbienne ontkleedde, gaf dat enkel verdriet - beiden wisten ze niet wat te doen, hoe, met wie en waarmede.…

Farao had een droom. Hij droomde over zeven mooie vette koeien, die uit de rivier opklommen om in de wei te grazen. Daarna klommen er zeven andere koeien op uit de rivier, die mager en oer lelijk waren. Ze gingen de wei in bij de zeven andere koeien om te grazen. En de lelijke magere koeien aten de zeven mooie vette koeien op. Daarna droomde hij nog…

Jij mag het zeggen maar of ik het hoor ik bedoel maar, de klanken ? ja die hoor ik wel de zinnen ? komen niet aan denk ik maar even husselen en dan staat er wel iets wat er dan staat ? ja zeg nu zelf hoe kan ik dat nu weten wanneer ik je niet versta ……

luchtige slagen storten neer op warmteverlangend vandaag onvermoeibaar en gestaag vormen plassen rivieren ondanks dijken van verweer flitsen tekenen het licht omarmd door aanzwellend gedonder opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder ooit met daglicht te hebben gespeeld verlaat de strijd zonder gezicht…

Ik voel, je bent aan die andere zijde, het licht is groen en dat betekent on-line, wij beide, ieder aan een andere kant, een dunne lijn,maar tóch een band.…

niemand kijkt vragend wanneer ik nacht word eenzaam val uit de schoot van het licht als was ik enkel een stem waarvan waanzin zich niet meer lost het is wat het is en geloven was nooit een waarheid slechts een ontbinden van gedachten zonder gezicht waar wil je dat ik sterf mij te grijpen leg, vierhoofdig in de onmacht op lippen…

het is vreemd om heel even iemand te zijn en hoe je me met vleugels kleedt hoog en wijd stel je voor dat jij mijn lichaam bent en dat jij mijn hand raakt en dat jij voelt hoe een kus smaakt stel je voor heel even dat een leugen niet zo machtig was en hoe het zou zijn misschien zelfs meer…

Eens geloofde hij - (naïef weet hij nu) in de schoonheid van het leven en dat geluk te grijpen ligt, dat er liefde genoeg is voor allen en om te delen en samen gelukkig te zijn: mensen onder elkaar, broederlijk toch. In deze overtuiging opende hij het venster der kwetsbaarheid: prompt werden messen in zijn…

Nooit geweten, dat ontslag een vrolijk gebeuren kan zijn, het een gebeuren is om felicitaties bij te krijgen, nooit geweten, dat ik zou lachen om een ontslag, maar men is blij, niet om van me af te zijn, neen, mijn tijd" van drie jaar controle lopen, is voorbij, ik ben volgens de dokter nu echt kankervrij. Nooit ontslag…

Het is misschien volmaakt geluk, waar het al enige maanden aan ontbrak, dat hield ons vast in het onvolmaakte duister, bewoog door de ether en riep het over zichzelf uit, het lijkt wel of de winter de ogen sluit uit ongemak. Het wordt weer lente kennelijk te vroeg, wanneer we ons houden aan aantoonbare geluiden zijn de vogels…

onder de waarheid onwaar onecht een illusie van gevoel die dacht waar te zijn wat blijft is en was de realiteit zoals zij boven huilt een meisje zo klein zo bang…