Alle inzendingen over aard

De kunsten en de wetenschappen waren ooit met elkaar verbonden in de schoot van de filosofie. Wie de kunsten en de wetenschappen van elkaar en van de filosofie heeft gescheiden is in mijn ogen dan ook als een tiran die een belangrijke, zeer welvarende en dicht bevolkte stad heeft overmeesterd en om in de toekomst niets van deze stad te hoeven duchten…

De jeugd moet zo snel mogelijk gezond verstand worden bijgebracht, opdat ze, eenmaal volwassen, in het actieve leven niet in zonderling en onbeschaamd gedrag vervalt. Terwijl wetenschap uit waarheden ontstaat en dwaling uit onwaarheden, wordt het gezonde verstand ontwikkeld uit waarschijnlijkheden. Waarschijnlijkheden houden in zekere zin het midden…

De architecten (...) ontkenden dat het mogelijk was een koepelgewelf te bouwen tot op het moment dat het eerste gereed was.…

Tegenwoordig klinkt uit de mond van iedere arts: 'Laten we afwachten en zien hoe de zieke natuur zich ontwikkelt.' De antieken gingen er evenwel van uit dat het eenvoudiger is het welzijn van het lichaam te handhaven dan het verval ervan te herstellen, zoals dat met alle goede dingen het geval is.…

Aangezien het menselijk handelen vooral wordt bepaald door bedrieglijke zaken als veinzerij en geheimhouding, begrijpen personen die zich uitsluitend richten op de abstracte waarheid van dit handelen slechts moeizaam de middelen en nog moeizamer de doelen.…

Omdat het menselijk handelen gemotiveerd wordt door specifieke belangen en hun bijkomstigheden (die men wel omstandigheden noemt) ... kunnen de daden van mensen niet worden beoordeeld met de rechte en starre maatstaf van het verstand.…

De grote massa (...) wordt telkens door begeerte overmand en meegesleept. ... Daarom moet de grote massa met tastbare beelden tot liefhebben worden verleid. Als ze eenmaal liefheeft wordt haar gemakkelijk geleerd om te geloven. Als ze eenmaal gelooft en liefheeft moet ze geestdriftig worden gemaakt om te verlangen met de hartstoch die haar eigen is.…

Ik moet nodig even klagen want het zit weer aardig mee spaarzaam zijn de donk're dagen dat ik klaag van ach en wee Weg het veilige gevoel van ik kan niet dieper zinken weg verbetering als doel Ik kan slechts op het heden klinken Gelukkig zit ik hier te wezen van een zenuwachtig soort want tegelijk kan ik slechts vrezen dat het zeer snel…

De grap uit wanhoop valt in stilte warmte woekert om mij heen verliest van zeer angstige kilte verdrinkt in softwarematig steen Want hardware is het niet, mijn hart in zijn poging tot beton raakt niet alleen z'n baas verward maar ook zij die het won Zo groot kan het verlangen zijn dat drempels muren lijken met aan beide zijden pijn die…

De kraan gaat dicht en de wereld gaat open vertwijfelde benen dragen hun lot De wereld waarin dat lot werd begrepen die zit weer voor enige uren op slot…

Zodra zij de hoogste macht over de mensen hebben verworven, richten zij hun reusachtige vermogens op de natuur van de dingen zelf en proberen ze vergeefs zeeën te bestraten, bergen te bereiken en andere dingen die de natuur verbiedt. Immers, alles wat een mens gegeven is te kunnen, is begrensd en onvolmaakt als de mens zelf.…

Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat, Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…

De vogels fluiten Ik zit buiten in de vrolijke zon En aai heel zacht en heel voorzichtig De aarde; met mijn voeten het gazon…

Maar kunnen zon en wind een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden, Dan, Moeder aarde, Ben ik weer uw kind!…

Mijn vingers beroeren de aarde. Witgekleurd drinkt mijn huid van het zuivere water, zoals het verdorde blad, verdwaald op haar levenspad. Mijn handen wiegen de zon. Verkleumd verwarmt mijn huid zich in het pure licht, zoals een gesloten roos, gevlekt en oh zo kleurloos. Mijn armen openen in de wind.…

ijselijk gepolijst dan weer doordrenkt haar windzang de broze stilte met twinkelend refrein ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar ze beeft, ze breekt als verdoken broosheid apocalyptische woede vonkt tot zij drachtig van vuur grommend uit haar voegen barst ze spreekt niet, stelt geen vragen maar gekweld door geweld drijven mens en aarde…

Ik heb de aarde in Twee hutten verdeeld: een Voor mij En een voor mij zelf. Als een rivier voeten Loop ik naar de monding Mijn woorden Over verbrande akkers. Het trage zilver van mijn spoor Bevlagt de dagen tot waar Zij heimelijk gaan: De echo van geluidloze paarden. ------------------------------ uit: Winterrunen, 1967.…

met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

Moeder natuur, geef mijn leven weer zin, ik ben de aarde op deze planeet sinds mensenheugenis, vanaf het prille begin.…

De bal is rond, de aarde ook. De bal wordt gétrapt, de aarde vértrapt!…

aarde is geëgd de akker effen gelegd winter voor de deur…

voor Gijs Er komen dieren binnen, die blijven om wat eten en een warme plek ze hebben geen hobby's en hun leven is kort ze klagen nooit en sterven dicht tegen de aarde, die verzoent steeds omhelzen wil -…

De aarde rust onder een deken van mist en is voor even uitgewist voorzichtige zonnestralen spelen een spel en laat alles zweven contouren komen langzaam tot leven dan ontwaakt de aarde uit de donkere nacht als een blad gedragen door de wind komt zij tot volle glorie in al haar pracht als een nieuwe dag weer begint…

Wat is een terras 't heeft aarde onder de voeten dus heel wat…

Gladgestreken aarde met alleen een steen en een hart eromheen onuitwisbaar waar in stilte en in rust de zon jouw graf zacht kust waar het lijden niet meer is slechts herinnering en gemis…

weet dat zij mij in haar aards zuchten verder dan ooit laat gaan zoveel wereldrijker in eigen sporen naar mezelf terugleidt…

van die mooie planeet, die gewoon aarde heet.…

Tekeningen maken bij gedichten is ook zoiets dat gebeurt soms denk ik is het een proberen erbinnenin te geraken en er van daar uit te kijken ernaar of iets in die aard…

De aarde is geen paradijs maar wel een heel groot wonder waarmee ik mij gelukkig prijs; ik wil geen dag meer zonder!…

zij verzamelt vogelhuisjes en windjammers zij is excentriek te jong en ziek maar ik zie die glimlach als zij struint in de tuin knipt alles kort en klein zij verzamelt takken, zaden en noten niets gaat naar de kloten alles heeft een waarde alles zet zij in aarde…