Alle inzendingen over aarden

Sinds 2014 mijn woorden vrij, stopte in 2022, maar 2025 roept mij. Niet stilgezeten, literatuur verkend, vormen en stijlen, tot in elk moment. Opgeven? Nee, dat staat niet in mijn boek, ik volhard in boosheid, elke stap, elke hoek. Kritische stemmen, ik leer ervan het meest, hun gal is mijn lessenfeest. Maxim en R.E.N.S., een duo zo…

Ik heb een meisje aan mijn zij, zij ligt soms in mijn bed mijn favoriete kant is nu van haar. Het plankje aan haar kant heeft stevig fundament, althans zo zijn de schroeven aan mij verkocht.…

Morgen gaan we buitenspelen zet ik de zon op mijn schouders en jou ernaast worden we zwanger van stoute gedachtes en foute woordgrappen krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg stopt de groenteboer met werken lopen kerken leeg is de straat groener dan normaal bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk blijven mama’s leven krijgt rechts…

Het universum stuurt memo’s rond. Sluit het net rond slordigheid. Doet deuren open die voor andere dicht blijven. Heeft van tevoren bedacht wat wij nog niet van plan waren. Haalt preventief het avondeten van morgen uit de vriezer. Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers. Zet alvast een flesje koud. Stuurt exen weg die het opnieuw…

Krioelend, dansend, flansend ontstaat er rook walmend ontstaan er woorden die woorden worden zinnen deze groeien uit tot beloftes en blijven illusies totdat we ze vergeten zijn.…

Ik keer terug naar het verleden vanavond draai ik alle klokjes terug haal ik de mensen retour die niet meer leven en brult Brel terloops mijn speakers uit.…

Ik heb inkak momenten achter façades van papieren omvang en een firewall van woorden. Omgeven door excuustruzen en fopkamerleden tussen hofhouding en oproerkraaiers schaam ik mij een weg naar buiten. Onderweg excuseer ik Jan en Alleman en aan Joost mag het weten dat ik hier ooit gewerkt heb.…

De oneindige ideeënstroom voor poëtische uitspattingen cirkelt rond boven Rotterdam en daalt soms neer. Ik ben ontvankelijk, beschikbaar en aanwezig wanneer nodig. Ik vang op, ik schrijf en deel mijn werk met de rest. Dat is hoe het zou moeten gaan. Ik schrijf een gedicht dat past als een warme jas, een wollen deken of de zomerzon van…

Deze ouverture is mislukt tijdens het refrein ben ik mijn zinnen kwijtgeraakt aan woorden die er met mijn tekst van doorgingen. Heb jij misschien nog een paar woorden over of zullen we zwijgen en ons laten leiden door het ritme van de liefde?…

Er woont een meisje in mijn hoofd dat is per ongeluk en geheel toevallig ze is fijn en fantastisch ze is vrolijk en verliefd. Ze is bij mij ingetrokken dat deed ze zonder kloppen. Zonder omkijken naar wat er was, geen woord over exen, geen last van het verleden, geen lijken uit de kast. Samen trekken we flesjes leeg. Een omgekeerde…

Het nisje tussen keuken en kapstok is ons interbellum in een land van kousenvoeten merkt niemand de aanwezigheid van twee dappere bordeelsluipers. Je trekt ze aan en loopt naar de deur de wind doet open de tocht dwingt je naar binnen. De holle opgang van massief glanzend marmer en de foute kroonluchters lokken echo's uit. Jij en ik…

Ver voor de troepen uit lang voordat iemand het door heeft en ook jij nog van niks weet heb ik jouw hart allang veroverd en dat zonder een schot te lossen.…

Ga van de glijbaan in je nakie, rij zonder handen door de regen. Drink een vat leeg met je maten, huppel blootvoets door het zand. Verspil geen tijd meer aan geneuzel, maak plannen voor de toekomst maar hou ruimte voor de lol want als je stopt met spelen dan is het leven snel voorbij. Doe geen water bij de wijn als het gaat om…

Ik herschrijf het Groene Boekje verzin er een accentje bij. Verover in mijn eentje nieuwe taalgebieden. Zet aap-noot-mies bij het grofvuil, want uit de tijd. Ik verneuk expres het Nationaal Dictee. Sluit literaire tijdschriften en stop met drukken van de krant. Ik geef de woorden terug aan de mensen zonder stem, zonder handschrift, zonder…

Dit ding beschermd de grond tegen de zon. Laat niks los van troefkaarten Is de basis van het pokerface van ons Ikeatapijt Schrikt onze robotstofzuiger af waar nodig Geeft ons parket de schwung waar ik al jaren naar op zoek was. Op grondniveau schijnt het altijd zonnig te zijn want de zonnebril ligt er nog steeds. Grondzonnebril per toeval…

De tijd van een gat in het donker als een dief in de nacht ligt achter ons. In een lagune van fluwelen schrijfsels en golvende energie van poëtische krachtpatsers ben ik een archief. Wat in de lucht hangt schrijf ik op, gepast of ongepast, ik sla alles op of zo nodig achterover. Via de kier naar buiten zwaai ik, in gedachten vaar…

Zichtbaar geroerd raak ik ongerept de verbeelding gevloerd en zonder lagen krijg ik bodemloze ideeën op een onbewaakt moment.…

Mijn vingers beroeren de aarde. Witgekleurd drinkt mijn huid van het zuivere water, zoals het verdorde blad, verdwaald op haar levenspad. Mijn handen wiegen de zon. Verkleumd verwarmt mijn huid zich in het pure licht, zoals een gesloten roos, gevlekt en oh zo kleurloos. Mijn armen openen in de wind.…

ijselijk gepolijst dan weer doordrenkt haar windzang de broze stilte met twinkelend refrein ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar ze beeft, ze breekt als verdoken broosheid apocalyptische woede vonkt tot zij drachtig van vuur grommend uit haar voegen barst ze spreekt niet, stelt geen vragen maar gekweld door geweld drijven mens en aarde…

Ik heb de aarde in Twee hutten verdeeld: een Voor mij En een voor mij zelf. Als een rivier voeten Loop ik naar de monding Mijn woorden Over verbrande akkers. Het trage zilver van mijn spoor Bevlagt de dagen tot waar Zij heimelijk gaan: De echo van geluidloze paarden. ------------------------------ uit: Winterrunen, 1967.…

Maar kunnen zon en wind een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden, Dan, Moeder aarde, Ben ik weer uw kind!…

met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

De vogels fluiten Ik zit buiten in de vrolijke zon En aai heel zacht en heel voorzichtig De aarde; met mijn voeten het gazon…

Ik zie eerst in dit vale licht hoe zwaar de Ziel moet zijn waaruit dit lied ontstaat, Hoe droef lig ik geketend aan de aarde.…

Moeder natuur, geef mijn leven weer zin, ik ben de aarde op deze planeet sinds mensenheugenis, vanaf het prille begin.…

De bal is rond, de aarde ook. De bal wordt gétrapt, de aarde vértrapt!…

aarde is geëgd de akker effen gelegd winter voor de deur…

voor Gijs Er komen dieren binnen, die blijven om wat eten en een warme plek ze hebben geen hobby's en hun leven is kort ze klagen nooit en sterven dicht tegen de aarde, die verzoent steeds omhelzen wil -…

De aarde rust onder een deken van mist en is voor even uitgewist voorzichtige zonnestralen spelen een spel en laat alles zweven contouren komen langzaam tot leven dan ontwaakt de aarde uit de donkere nacht als een blad gedragen door de wind komt zij tot volle glorie in al haar pracht als een nieuwe dag weer begint…

Wat is een terras 't heeft aarde onder de voeten dus heel wat…