Alle inzendingen over bastaard

Door zacht gras komt aangevaard: de bastaard. Heil beschaving! Hij werd niet per toeval geveld door een welgemikte golfbal.…

Het blaffen is begonnen de bastaards spuwen vuur, licht rent, in plassen spat het hoog om duizend poten. Mijn hond, de kop omlaag hij bibbert in zijn stippen, draalt om de tafelpoot. ---------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…

ik bleef, jij zat naast mij, met donkere ogen als was ik de bastaard van stilte mijn bidden werd nooit gedragen al was er niets anders dan het avondbrood ik was een vreemde al voor het afscheid aangeboden door de geur van ontbinding eigenlijk was jij mijn huid maar altijd lichter in het kind aan vaders hand…

achtergelaten en nauwelijks te genezen prevelt de schaduw uur na uur de bastaards uit het stof ik tel mijn twijfels van onvermogen wanneer de dag nog drupt in het vermolmd gegroet van vergiffenis het was op een nacht als deze ik zag een wandelaar in de regen en een wereld van waanzin het was stil zo rond middernacht…

aanschouw... het tomeloze zijkanaaltje, dat roerloos toeschouwend wijselijk achter neutrale dijken schuilt wanneer de zee in al haar voegen uitbarst monsters zitten in de kast; kristallen vazen zingen een improvisoire klaagtekst op de toonloze techno - moeilijk praten - van het treingedender het toont zich niet; in hem broeit een angstige…

De zonen van Bernhard worden nu pas echt geboren en hecht getoond Die bastaard-zonen hebben op zich laten wachten, maar wat een pracht broers van de 6 officiele dochters Zij zullen het familiefundament van de Oranjes niet laten trillen, want dit fundament is in beton gegoten DNA testen zijn niet nodig en niet gewenst want de zaadjes van wijlen Zijne…

Ik ben een bastaard stirred maar ook shaken, een mix van veel kleuren een cocktail van streken. Krijg je de kriebels van Aaron en Aryan? Van Talmud en Tora van Veda en Koran? Weet dan één ding. Je dankt heel je leven aan vreemden die 't jou hier kwamen geven.…

gezicht in reliëf naakt hiëroglief koel dood teken vlinder zingt vleugel gebroken laat later staat kraanwater vaarwel wij komen aan, en slopen die hel afval afvallig bastaard aanraken raak vaak klaas aast gierige gier stokken stook deze wereld dood gasmasker ook! wij kijken muziek zingt mensen kerken erkennen rood…

een vent, in oranje hemd blootsvoets, geketend aan handen en enkels schuifelt de delinquent ongeloof op de lippen dit is fictie, tranen zijn echt majesteitsschennis een hamerslag heeft de boom geveld berecht uit onrecht om te schrijven, want men doet hier niet uit de doeken dat koning en prins talloze dames bezoeken, bandeloos de bastaard…

de kruisingen staan in mijn streek aan kreken, waaibomen, zo krom gebogen vanaf den dijk hier te zien bastaarden zijn het, hybriden, wolven speels zijn de kronen, ze kuisen de zuidwestenwinden, voorover vallend met grillige stam en natte voeten bij oostkerke op de krinkeldijk staan mijn mannen weer paraat, ze zien het gat van de zee, ze…

een te denken heeft genen die wortelen in een omgekeerde stamboom heeft vele vaders en moeders en kinderen en bastaards geniet tijdelijk een maagdelijk gelijk  eenmaal gedacht wordt zij verwacht en uitgedaagd, levert nieuwe genen alles wordt betrekkelijk ein Stein fällt herunter  of blijft liggen dat is de natuur overigens om het…

trekken diepe sporen in z‘n brein; neemt ze mee naar volwassenheid waar op afstand de gebeurtenissen in een groter verband te beoordelen zijn Wat moet dat joch hier, vraagt de vrome vrouw onder het schilderij van Christus aan het avondmaal; in haar blik leest hij dat zij een kind ziet van gescheiden en niet kerkse ouders, een bastaard…

Dat u en ik, nog kyrië-doordrenkt, uit onvermogen wonden stelpen, mag je toch wel Goddelijk noemen: 'Bastaards maakt U weer bewoonbaar!'…

Zijn graaf, graver, poorter en pastoor meier, meisen, bastaard, burger maalder en markies, jonker, jager bakker, baker, moorders, moeders kinderen en armen van geest lijken, met dode woorden voor altijd opgeschreven: natus et mortuus.…

heb het dichten nagelaten aan de zondvloed waarin woorden stroomden die met vrede en strijd de richting zochten, doch telkens verwezen zinnen naar het niets, het niets waar vreemde begrippen hun oorsprong vonden in een taal die ik slechts begreep genoeg, bastaard ge hebt genoeg geletterd, tijd is geen wapen maar een hebbeding die jij ter schrift…

Arm, rijk of bastaard, blank, zwart of bizar, ik herken je gezicht... En je zoekt een gelijkenis en je zoekt het oord waar ik soms vandaan kom... Jij bent familie van mijn orde en mijn rang, degeen die ik kies, degeen die ik voel in dit leger van simpele mensen.…

Weg de bastaards, weg de lauwaards. ons behoort het noordzeestrand, ons de kerels, ons de Klauwaars, leve God en Vlaanderland!…

Neem Bernhard, ooit de trots van zijn soldaten Als één woord hem niet paste is het ‘chic’ Hij heeft een stroom van bastaards nagelaten En ook zijn graaizucht liep zó in de gaten Dat ieder ander zwaar gestraft zou zijn: Maar hij moest slechts in burger door de straten Daarom mijnheer, ben ik republikein!…

Barse barbaren braden bewaarde bejaarden in hun harde haarden, druk gebarend, ook starend, naar de barende arend, in het kraaiende koekoeksnest van de zwalkende Barend, met zijn bastaards aan boord een bar end varend: Van Carthago naar de bewaarde bar aan de harde haven, waar het laven het leven weer zin zal geven.…

Of ben ik alles tegelijk, een allegaartje, een bastaard? Soms begeef ik me op ontdekkingsreis. Ik trek dwars door mijn woestijnen, kruip door mijn kreupelhout en delf naar mogelijk diep verborgen schatten. Dergelijke speurtochten zijn vol verrassingen. Als zelfkritische speurder val ik van de ene verbazing in de andere.…

Drie wettige kinderen... vijftien bastaards. Eén wettige vrouw... vijftig onwettige. Ik word oud. Op mijn gezicht zie je oceanen en eilanden getekend. Wit haar heb ik. Ik draag ouwemannenschoenen, van die zware. Ik kijk in de spiegel en zie een oude man met zeeblauwe ogen. Nee, ik ben niet oud.…