Alle inzendingen over columns

Een nieuwe columnist bij de Revu De Neus gaat in dat blad een stukje schrijven Hij geeft, zolang hij uit de nor kan blijven, Zijn visie op de wereld anno-nu Ik zou hem spellingsfoutjes maar vergeven Als u tenminste prijs stelt op uw leven. ---------- Willem Holleeder wordt vanaf september columnist van de Nieuwe Revu…

De griep heeft mij gevangen in een doos watten waarbinnen de temperatuur boven het gemiddelde uitstijgt. De meeste mensen noemen zoiets koorts. Normaal gesproken dien je onder dergelijke omstandigheden het bed te houden maar drie honden protesteren hier luidruchtig tegen. Mijn geweten voert een heftige strijd. Ik ben niet naar mijn werk gegaan dus…

altijd zal vrijheid een vlag een lied een gedicht een stem een pen een blog een column een cartoon een boek een film vinden en haar lokroep verspreiden…

De saaiste stelling is een patstelling.…

Een soapster uit "Pittige Tijden" Wier columns ons nimmer verblijden Zei onlangs te Best: ‘Ik schrijf als de pest Maar wél lig ik goed bij de meiden!’…

Een column over internetreacties Die tot een reeks onlinereacties leidt Waaraan een webuitzending wordt gewijd Brengt uiteraard nog meer reactie-acties Tenslotte daaromtrent nog dit gedicht (Tenzij u hierop reageert wellicht)…

Waar het om ging dat wordt nu genegeerd Een Gazakind dat om zijn moeder huilde Die onder puin het levenslicht verruilde Er werd een column uit een blad geweerd Persbreidel wint, hoe blind zij die niet zagen Dat juist verbeeldingskracht NIET aan wil jagen…

Het begon allemaal toen ik nog een klein meisje was. Op school moesten er opstellen geschreven worden. Ik weet nog wel dat ik dan altijd erg blij was, want ik vond bijna niks leuker dan verhalen verzinnen. In mijn rapporten stonden dan ook vaak opmerkingen als: "We moesten zo lachen om je verhaaltjes" en "Je verhalen lees ik altijd met een glimlach…

Een column die niet lang gelee verscheen; Een foto tegenover zijn bureau Een weiland, en een koe, zo'n soort tableau Als hij het zag dan wou-ie daar wel heen Voor ons een ontoegankelijk terrein Hij is er vast en zal er altijd zijn…

Ik heb een gave…… Ik heb de gave om de dingen nét even anders te zeggen dan ik bedoel. Het vervelende is: ik heb dat zelf niet zo goed in de gaten; ik merk het vooral aan de reacties van anderen. In mijn ogen volkomen onschuldige opmerkingen leiden soms tot enorme huilbuien bij mijn gesprekspartners (“ja maar zó bedoelde ik het niet…”). En als ik een…

Al schrijf ik snelsonnet na snelsonnet, gevolgd door column, hartekreet, couplet die soms wel honderd keer worden gelezen! Zal ik eens zeggen wat ik er van vind? Ach nee... laat het maar waaien met de wind.…

Wij kennen hem met name van de Brexit Maar ook van VrijMiBo’s op Number Ten Ooit schreef hij columns met zijn scherpe pen Die man wiens kapsel doorgaans wel wat gek zit Opvallend in haast alles wat hij deed Nu toch gestruikeld over Partygate…

Enfin Martin domheid is inderdaad brutaal pathologisch mondig Miskend zelfgenoegzaam grotesk Het zet zijn wangzakken van misprijzen op als een brulkikker Het blaast zijn leegte op en denkt ondoorzien te imponeren als een keizer zonder kleren Domheid is gewend dat roepen effectiever is dan denken de aanval effectiever dan…

als dit een recensie zou zijn dan was ie vernietigend als dit een column zou zijn had ie de toeschouwersschare opgeblazen als dit een beschouwing zou zijn dan was u uitgelachen maar helaas dit is een vermeend gedicht heel net komt men hier nooit meer tot z'n positieven.…

www.nederlands.nl, je weet wel die site met verhalen, columns en wat dies meer zij, die moet er misschien uit. Heeft er nog iemand schouders, die eronder gezet kunnen worden, heeft er iemand een goed argument, zodat we straks kunnen zeggen: kom op Johan, Vent: het gaat LUKKEN.…

Je bent columnist, of je probeert het te zijn, en je treuzelt door de Gentse binnenstad. Waarom? Omdat je pen anders inktloos blijft. Lachen met rijken die om aandacht schreeuwen lukt het best met kerst. Lang leve de kerstdagen! Hoe slentert de stukjesschrijver door idyllisch verlichte kinderkopjessteegjes? Met zijn handen diep in zijn zakken en de…

Laat staan columns. Raakt mij zoiets? Helemaal niet. Misschien is het wel ‘de kunst‘ om zo te schrijven. Weet ik veel. Net hard genoeg om netelige zaken onder het oog van de betrokkenen te brengen. Juist tot de grens, voor het kwetsende. Om te raken, choqueren. Subtiel, als een ‘boodschap’. Maar ook niet méér dan dat.…

Mijn studentenleven op de hogeschool is inspirerend en leerzaam, maar soms even niet. Dan is het in één woord frustrerend. Normaal worden opdrachten nagekeken. Niet met de rode pen. Dat is ouderwets. Gewoon met een potlood of desnoods een blauwe pen krijg ik tips die me verder helpen. De ene tip is beter dan de andere, toegegeven, maar beter één…

Terwijl rode, blauwe en anders gekleurde politici tientallen bomen opzetten over hoeveel gram drugs de modale Belg op zak mag hebben, is het voor de schuifelpatiënten, die een zwaar antibioticum willen om van dat druipneusje af te geraken, nummertje trekken geblazen in de wachtkamer van de maandagmorgendokter. Daarna met z’n allen naar de apotheker.…

Waarde Aangesprokene, Bij deze is het dan zover: het eerste echte kapittel van “Het Evangelie volgens Bartholomeus” heeft uw eerbiedwaardige postbus bereikt. Het eerste “echte” daar het proza van 07/07/02 slechts een inleidend geklavier was. Zoals mijn initiaalgenoot Bruno V terecht placht op te merken: “Zeer goed Bart... zeer mooie lettertjes en…

Ik hoorde vanochtend een vrouw op de radio haar beklag doen over de mensen die ze tegenkwam in de supermarkt. De dame in kwestie ergerde zich namelijk aan het feit dat zoveel mensen zo chagrijnig keken, terwijl ze kerstinkopen aan het doen waren! En dat kan natuurlijk niet, want kerst is een feest en dan moet je niet gaan zitten sippen. Ik bedacht…

Of zal ik ze columns noemen?…

( voor onze columnisten in tijden van verval ) geworden tot een onverdraagzaam volkje van ongedurigen die zich uitleven in kwetsende geschriften uiteraard lekker anoniem want heldhaftigheid moet wel behapbaar blijven welnu 'helden' van het anonieme geschrift zijn er voldoende teveel eigenlijk dat ik met een gemoed van wanhoop…

* Onder de titel ‘Sinterklaas bestaat als u dat wilt’ bundelde ik in 1993 een aantal columns over het sinterklaasfeest.…

De aarde slechts Een kraamkamer Voor de mens Als boegbeeld Van het grotere Plan - positieve Mensen die zichzelf Ooit als pluisjes van Een paardenbloem in Ruimteschepen door het Heelal zullen blazen, Om ver weg, op prachtige Bewoonbare plaatsen, De mensheid pas echt Tot bloei te laten komen Inspiratie: column Daniel…

Als ik zijn column ’s morgens had gelezen Dan was dat als een vitaminepil En was die dag alweer geslaagd in wezen. Voor al die dagen dank ik Martin Bril Die, veel te jong nog, niet meer kon genezen. Het lot dat doet nu eenmaal wat het wil.…

Special edition Ontbloot pagina voor pagina de letters van mijn zinloze ziel; Stille getuigen van wat was Caressing Brandt met die priemende kijkers een holte in de rubrieken van mijn borstkas, waarop je genoegzaam sliep Sweet desire Gooi me dan de kolenkachel in als een prop verfomfaaide columns stichter van het liefdesinferno…

mee bliksem schiet door lucht - de vogelvlucht - donder doet de aarde beven tot de zon straalt aan de blauwe lucht je lacht - en ik lach met je mee - tussen rood en wit geveerde pluimen de teevee met de gordijnen voor het zonlicht gesloten spint zij een cocon van kleuren in het atelier waarin zij woont tussen verhalen column…

Negenennegentig procent van zijn column kun je wegkrassen,” antwoordde Willemien. Mega Watje keek in de spiegel. Zijn gepoetste tanden glommen in het schijnsel van de lamp van de badkamer. Dat Willemien het niet wilde zien. Zo’n geweldige stunt van Paul Witteman. Het kon er bij hem niet in.…

Satire gericht aan Een droeve moeder Die net haar Enige zoon aan Laffe pesters verloor - Die hem tergend langzaam Stukje bij beetje hadden vermoord - Het is van een treurigheid Zoals nog nooit gehoord…