Alle inzendingen over doch

De dichter is als een glimworm die de weg naar de donkere kamer niet kan vinden.…

wij hadden thuis een cyperse een brutale, maar o zo lief Joekeltje kakte op de trap en als je er iets van zei of haar te eten gaf dan spinde zij zachtkens, vol begrip dacht even na, miauwde 'verhip' maar zag er niet vanaf Joris, de kater van de buren wilde haar gedrag niet langer verduren en na een brutale haal over haar neus bleef voor…

Indien wij het daglicht aanschouwen en het geeft een glimlach op het gezicht wordt het tijd dat wij de kleppen vervangen wellicht door een niets verhullend Google brilletje…

Dribbel, drabbel, druisje wie loopt er door het huisje het huisje van mijn ouder met zijn man op deze vaderdag: mijn bloedeigen papa mijn papa die gaat wel kraken (74) en gaat ook meer zuchten slaken maar voor mij is ie de man van van beweging en nog van veel meer VAN ik heb hem dus heel vrolijke sokken gegeven zodat ie heel vrolijk…

Leven nog moeilijker dan sterven sommige dagen geen greep krijgen op het bestaan willen negeren wat je ziel poogt te duiden verleden en heden lijken onbestaand als je het NU vat en opvult kan je de tijd weglieven, weet je nog? komt me telkens tegen op het kruispunt van twijfel en verlangde zekerheid en kan me altijd vinden in gedeeld zinnenspel…

Het maakt niet uit of ik iets maak En wat ik maak dat maakt niets uit Zet thee of koffie, maakt het uit Of ik wat zeg of schrijf of fluit En als ik op een dag verzaak Zoals vandaag, scheelt dat een duit? Ik dacht het niet, maar als zo vaak De laatste tijd waar ik op stuit Is licht gezever, flauw vermaak Geneuzel uit gesloten kaak En leuterkoek…

Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond de golven een stevig orgel-fundament vormen de levendige mussen draaien rondjes in het zand kinderen rennen energierijk rondjes de meeste ligstoelen zijn bezet met dromerige blootterige mensen op ronde zilveren dienbladen worden dranken en spijzen geserveerd opvallend veel leesboeken worden…

Gewoon een hele doodnormale vraag ditmaal niet weer over weer of geen weer in Roodeschool, Bourtange, Beetsterzwaag Ter Apel, Loosdrecht, Vatze in de Kraag de angst regeert, een zweer groeit in de maag van korte lontjes met te lange tenen Maar goed, waar hadden we het ook weer over xenofobie, eeuwige wederkeer dom volk zonder een greintje…

De moeder met haar gedode kind in haar handen Het bloed is al opgedroogd De tranen zijn al in de gootstenen gedropen De wonden zijn veranderd in korsten En het verdriet is verdwenen Gretig staar ik naar de TV Naar het bebloede circus dat zich afspeelt in de geluiden om mij heen. Naar de lichten die rood dik water verspillen en verdelen…

P.S.A Grauw is de neergelaten sluier Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief…

Is er regelmaat te geven als de eenzaamheid zo opportuun heftig dagelijks aanwezig is? als pijn je vooral laat voelen dat je heel alleen bent? pijn je dagelijkse bondgenoot zo lang al aan verbonden (MS)! ja, er is regelmaat aan te geven door je tanden erin te bijten je tot de tanden toe te bewapenen 'cordon solo humanitair' je vesting…

Ik ben weer de lul als soort, als homo als soort, als lul mijn lul welke niet de schede zoekt de vrouw te bevruchten te knechten tot kinderen krijgen en natuurlijk huis, haard en aanrecht in het zweet des aanschijns zult gij zwijgend zwoegen en vooral zwijgen en voor mij, de homo, geen mooie kont zo ongezond, zo Sodom en Gomorra zo…

ik trek het toilet alleen door bij een grote alle plasjes spaar ik op tot ik heel erg moet douchen doe ik hooguit 2 x per week en nog het liefst in het zwembad na wat baantjes tubes tandpasta, gel, cremetjes en flessen shampoo, badschuim worden opengeknipt en tot de laatste druppel opgebruikt afwas/schoonmaak-water vang ik op boen, maak…

Boven dampen van gaslicht uit stomende schepen gemeerd aan de gelderse kade staat in het uur van de wolf het alziend oog in het zenit van zijn rijzende baan In transparant water der grachtengordel weerspiegelt zich in serene luciditeit een zoete verboden lichtval die voor somnambulante halfslapende dansers meer geschikt…

een hoedje komt omhoog uit het zand glanzend in de het zwakke zomerzonnetje glimmend als een bruin ballonnetje nog onwennig balancerend voor de juiste stand hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…

Z'n brille en z'n zelfdestructiedrang Zijn gisteren zeer treffend weergegeven In een portret van Tony Hancock's leven 't Zal menigeen ontgaan zijn, ben ik bang Wie verder dan de Scroogefilms durft te kijken Kan zich met kerst wel degelijk verrijken…

Als je weet wat lijden is omdat je lijdt of 'gelijdt' wordt als je weet hoe lijden werkt langdurig lijden, denkt te weten doch je wordt plotseling geconfronteerd met bitter ernstig lijden van een derde dan laat ik even of langer mijn eigen levenslijden los om metterdaad, daadwerkelijk stil te staan bij het lijden van die anderen…

Wie krap bij kas zit, hale hondenbrood Bij Top Diervoeders voor zeer scherpe prijzen Dat dit gebeurt valt haast niet te bewijzen Toch schijnt het zo. Soms is de armoe groot Zou hondenbrood echt menig mensenmaal zijn? Ach, laat dit toch een Broodje Aap-verhaal zijn…

We moesten even voor het ergste vrezen Maar waar nu echt het einde was verwacht Werd Johan Heesters toch nog 108 Dus hulde aan dit Broze Opperwezen Je gaat -want dit gaat elk verstand te boven- Nog meer in hem dan in de Sint geloven…

De onverzettelijke Stef Clement... De onuitputtelijke Koen de Kort... Dat zijn pas renners waar ik blij van word Al pakten ze geen hoofdprijs op 't end De heroïek bereikt het bovenmaatse In net-niet-vluchten en in ereplaatsen…

Bij Bruna CS Centraal wil ik liggen wat mij betreft als boek met een deukie 50% korting Het boek, mijn boek: JOUW OUDERS ZIJN DE MIJNE NIET; beste broers en zussen van mij: Jan Krediet Doch de rij om het gesigneerd te krijgen Is lang en in de centrale hal hoor ik het gemompel van "Ja, ja, hun ouders met name de, die oudste 4, dat waren…

Beklijft het schijnbaar lege Ondefinieerbaar wijkend iets Of is het leeg en inhoudloos Maar qua vorm en in rapporten ontegenzeggelijk aanwezig Een onzichtbare kust Een onwrikbaar hek Een ongebonden uitstulping In een kader wellicht Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen Noch voetafdrukken in het zand…

Dochter Giulia op de fysiomat bij Matthias in Doorn Vader Jan Jacob bijkomen in de fijnste Gasterij van Doorn 'De Kluis' Gasterij Doorn voelt als een thuis met heel vriendelijke vooral mooie open mannen niets gesloten juist die sfeer voelt als heel erg open met een mooi groot terras met fijne banken en stoelen het ontbijt alsof je er geslapen…

O krinklende winklende waterding met 't doodstil kabotseken aan wat zien wij toch geern uwe pimpelmeesvink al schrijvend op 't waterke gaan! Hij leeft en hij koert als een duifke zoo snel, al zie 'k u noch arrem noch been; doch gij weet uwen weg zoo wel, al zie 'k u geen ooge, geen één. Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?…

Een Lelydorpgoeroe Is der dagen zat Hij slaapt en hij snurkt En hij krabt als een kat Hij miauwt en hij wauwelt En stinkt uit z'n bek Hij is niet slechts doof Maar ook nog eens blind Hij raaskalt en kwaakhalst En stuntelt en prutselt En stoorvogelt ongevraagd Andermans vers Hij noemt zich rala Maar zegt dan "noem mei maar Stupide…

Bij Oud en Nieuw overrollen de oliebollen en overlappen de appelflappen de Uren, Dagen, Maanden, Jaren! Dan om 24 uur of te wel de eerste minuut van 2025 is aangebroken: toast ik in mijn geliefde Zuid-Spanje op mijn grote liefde, mijn man, mijn groots en sterk liefje, dochter Giulia en haar moeder, op Giulia's huisgenoten en het…

De regen wast vlekken op mijn gelaat angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van…

Ik ga het haar vertellen ik ga het mijn dochter Giulia vertellen vandaag nog voor zijn intocht op IJburg Ze heeft nu een volwassen leeftijd ze heeft recht op het echte verhaal vandaag nog voor zijn binnenvaart op IJburg SINTERKLAAS BESTAAT NIET MAAR HET SPROOKJE WEL vandaag gaan we dat zien op IJburg Hij komt, hij komt die lieve, lieve…

Wij, het Dichtersvolk des Vaderlands, hangen aan de bierkaai van uw lippen Erasmiaans desidereert de lof der zotheid in uw laus stultitiae waarin de dubio van moria ook resideert in zijn utopia Wij, de lezers van de pennetwisten verwijlen ogenrollend ten toernooie waar woordenridders zich niet laten kisten en breekt hun lans, gaan zij…

..."KEN HET WEZEN DAT IK U KAN?"... Onthoud dat nou kaninefaten uit lugdunum batavorum en friese vrouwtjes uit stavoren praat ik latijn? nou da's toch fijn! het zijn toch echt geen holle vaten Kijk, 't is puur een kwestie van willen en kunnen! dan komt alles in kannen en in kruiken kun je de juiste persoonsvorm…