Alle inzendingen over flap-over

Hij floeg de tanden uit mijn bek (vandaar dit laftig fpraakgebrek), maar toen hij éven ftond te flapen, greep ik naar mijn geheime wapen: mijn linkfe hoek, ietf koloffaalf, en hij ging plat in ronde twaalf.…

op erewoord gevloekt het applaus met een hand geklapt de roos in een loflied verwelkt lopend over een tafel met verlamde tong onuitsprekelijk gelukkig gestemd zacht beroerend zijn eenhoorn tot onverhoeds een daverende vulkaan haar lava laat gaan over de duizenden stoelen van een lege zaal…

Een meisje staart over het water Lijkt gelukkig Van binnen alleen Niemand die het ziet Een harde wind Vertekend gezicht Golven van verdriet…

Men noemt die paarse flap wel de Bin Laden: Hij is er wel, maar niemand die hem ziet Men accepteert ze ook in winkels niet Dus waar ze circuleren laat zich raden Hebt u ze zelf op iets te ruime schaal Bedenk dan nu maar vast een goed verhaal…

Flikker toch op Het leven zonder schijn Baar dan de vrolijkheid in gein Ik heb geen zin in leuke taal Ik flap het eruit, nu verbaal En stort het over je uit Ik verhaal Ik heb schoon genoeg van je neerslachtigheid Aan, uit Licht, flikkerend zomaar Allicht Ik wil geen commentaar Ik trek de stekker eruit…

laten we naar het buitenste van ons binnenland gaan op zoek naar dauwtrap over velden en wegen naar de diepste stilte achter de bosrand tussen roerloze bomen op jacht naar onze dromen hoewel een doorzon niet als droomlicht schijnt te bestaan…

met waterpistool de albert heyn binnenlopen, mensen daar bang maken maar wel op een bescheiden manier, je moet de mensen rustig benaderen en niet de stuipen op het lijf jagen, beetje rondstappen met je flap- schoenen en je rode neus op, tot slot de groente water geven, de wonderen van het kapitalisme aanschouwen, jezelf de winkel…

Knibbel, knabbel , knuisje Kom je straks in m’n huisje Flip, flap, flop Kom je achter m’n laptop Les, las, loos Kijken we naar ‘Boos’ Pricht, precht, pracht Gaan we op seksenjacht Binden, banden, bonden Ik voel me al zo opgewonden Blijf je nog even in m’n huisje Ik wil zo graag in je kruisje…

Familie, vrienden lekker eten Jaarwisseling met flap en bollen Knallend het nieuwe jaar in rollen Kerstboom weer uit huis Engel in doos, kerstmuziek weer klaar We hebben het gehad, althans weer voor een jaar! Maandag gaat de school beginnen We gaan over tot de orde van de dag En stiekem wappert daar een kleine vlag......…

hoe fris en vrolijk ook voelt de man zich onversierd hij zijgt ineen van wakker druipende oliebol tot vette uitgezakte flap op de grote hoop en plat gedrukt in de emmer van het oudejaar tot over de rand toe vol terwijl hij melig tiert samen geperst op hoge toon deze dag blijft alweer ongeplukt hoe draagt de man dit gans alleen zonder…

jong was, was ik echt een rooie rakker Voor ~eerlijk alles delen~ op de bres Meer AOW voor ouwe lul en bes Een uitkering voor elke arme stakker Maar ja, dan raak je in een groeiproces De scholing er behoorlijk afgebracht Een maatschappij die blijkbaar op je wacht Dus luister je Klassiek in plaats van Jazz Voor ik het wist ging ik voor flap…

Hij had daarom een bankbiljet gestolen en bij fouillage bleef de flap verholen, want honderd euro wist-ie op te eten. De kerel was hierdoor nog niet bij machte z'n vrouw tevree te stellen met de poen. De boodschap, die ze in de stad wou doen, moest op de boodschap van d'r eega wachten.…

Nu draagt gij in de spinderalen Uw glorend glut in gouden schalen Ik zie uw flap naar pure pieken Van waaiend witte wolken wieken Mij rest slechts van uw treuteling De sleutelring…

muiterij geslaagd matrozen grepen macht verloren kader en zijn kracht een nieuwe richting vraagt ook leiding behoeft sturing en gezag studerend op de hei flap-overs vol grafieken power-points verdrinken statistieken testen sessies rollenspelen de bar als troost voor droge kelen recensies worden kiel gehaald steevast met subsidiegeld…

Flap! daar ligt het op het droog. Visje! 't spartlen komt te laat; Weg is thans uw zoete vrijheid; Droefheid volgt die korte blijheid: Waarom goede raad versmaad? Waarom 't lokaas niet gelaten Aan die angel, loos vermomd? Zie nu, want geen klacht kan baten, Wat van eigenwijsheid komt!…

Hoe heet hij ook weer, Schádilek, Faibári Klosklowski, Rünüvar, Mahirovic Melkhír, Slang, Rouahím, Pleiadovíc Llantána, Brugawara of Bahári Nee 't was niet Doku, Mamprou, Akujóbi Flitsmeester van de camp, Flap, Klichell, Bleeper 'k Graaf in mijn autobio telkens dieper Of was hij niet bevriend met Ruth Jacobi?…

De snappers aan, de snoppers uit; geen klipper die de flap nog fluit. Want alle beren, alle scheren zijn dan hun frokken op gaan teren. 't Is feest, komt laat ons thans de knakkers hoog sneuren in de kale sakkers.…

moment steeds weer valt faalt herhaalt de aarde meer en meer Bevroren netvlies vlak onder de atmosfeer wordt witheet en transparant ik vlam damp verdamp in de wolken tot boven de wolken rol door lijzige lucht als helikopter zonder wakgewakkerde wieken klap nu wel aan elke voet vijf veren en een duim uit Dit verklaart voldoende Flip flap…

- Die, flap! het binnenst buiten, Zodat het heertje daar op straat Nu ook weer doodverlegen staat. Daar klautert in zijn glimmend pak Die zwarte man hoog op het dak, Omdat geen enkel ziertje roet Daar in de schoorsteen blijven moet; En weet ge, wat de tuinman doet?…

Ik ben ik en jij bent jij maar wat als ik niet ik wil zijn want wie ben ik en wie ben jij niet alleen je naam maar ook persoonlijkheid ik snap jou niet en jij snapt mij niet maar eigenlijk ook weer wel want ik ben bang en jij bent bang onze angst is toch hetzelfde? ik ben ik en jij bent jij we kunnen gewoon…

Mijn moeder is van het milieu alles scheiden mijn moeder is van mijn milieu alles binden mijn moeder is van ons milieu mama, papa en ik mijn moeder is goed ons milieu is goud!…

Mijn hart heeft eindelijk gesproken ik wilde kwijt al die onrechtvaardigheid die mij is aangedaan Ik heb de moed gehad om het nu te doen mijn gevoel zegt nu hè hè het is voorgoed voorbij Weet je ik vraag me alleen af waarom Maar ook dat is voor mij voorbij Ik heb nu alles uitgesproken Vrijheid is belangrijk alleen voor diegenen die geen leven…

Zou zo graag zo veel van je dichten totdat de doodsban je loslaat in je bad Naar je vliegen Tot die sferen Zonder liegen Mijn leven is nog steeds te deren In m'n dromen Doe je het bed Kreuken, de douche stromen Maar blijf je verlaten, ongered Achter elke hoek zie ik je net niet Waar ben je lief?…

Hoe hoger ik ga Hoe verder ik val Hoe lager ik spring Hoe zachter ik zal Landen voordat ik val Hoe beter ik kan omgaan met dat dal Dat dal van verdriet en zin Dat dal dat zorgt voor een gevoel van verwarring Hoe hoger ik val Hoe harder ik land Hoe lager ik spring Hoe beter de balans Toch val ik weer in dat dal…

Een hemels verdriet, een tastbare herinnering, naar wat was. Geen vergeten, geen herdenken. Je draagt het bij je. Geen ceremonie, geen afsluiting. Het gaat niet weg. Je bent niet alleen. Eenzaamheid. Het aanraken. Beroeren. De stilte. Wie schön ist die Jugendzeit? Een hemels verdriet, een tastbare herinnering…

De avond wankelde om mij heen ik praatte en liep uiteen viel om mijn eigen as en wist hoe ver het was Blauw en groen waren de kleuren ik ging door kamers en deuren plots zag ik mij voor een spiegel staan rechtlopend ben ik weggegaan Zo kwam ik tot bedaren er was een trap zelfs de laatste stap Lukte en ik ging voorbij pilaren die nuchter…

Zolang er ruimte is en stilte om te schrijven Zolang ik mijzelf kan denken in de blauwe lucht gaan liggen ‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden Zolang witte kou in mijn kamer staat en ik met volle ogen ‘t ochtendlicht voel steken Zolang durf ik elke dag mijn huis uit te gaan mensen te groeten en verder te lopen met mijn lach…

Grachten, gondels paleizen aan ‘t water een zinkende stad fonteinengeklater Een paar uren van die eeuwigheid blijven mij bij raak ik niet meer kwijt Het is nu verleden te mooi om te wonen het blijft een droom te weinig het gewone De stad kluistert mijn ogen als ik er weg uit vaar wederom als ik later nuchter het Hollandse raam…

“Mijn vader is de sterkste man Die alles beter weet en kan Ik mag graag met hem voetbalspelen Bij hem hoef ik me nooit te vervelen”. “Bij een spelletje mag ik beginnen Vader laat mij soms wel eens winnen En dat vind ik niet altijd even fijn Want verliezen doet toch geen pijn?” Vandaag is het weer vaderdag Vader een beetje verwennen mag…

De groeven van de lange winter schuilen onder mijn nieuwe huid, En het hart, zacht dichtgeknepen, springt met frisse veulens naar de groene grasoverkant. Die zweem van vrijheid prikkelt mij en doet het jonge lam in mij verrijzen. Even blikt - met wasemogen- dit oude leven achterom, en kijk, het grijze schaap wordt lijk.…