Alle inzendingen over gemoedsrust

Ik ben niet meer Die ik was Onbevangenheid verdwenen Als sneeuw op 't groene gras. Ik ben kwijt Wat ik ooit had Ben vreselijk op Mijn hart getrapt. Ik was zoekende Naar het verlorene Maar besloot te stoppen Met het zoeken naar: Het onvoorspelbare…

Geen rijkelijke peperdure feesttafels dit jaar Noch franjes, glitter of onbetaalbare geschenken Blij zingend in lief en knus huisje mijn Waar het zalig toeven is Bolle roze wangen van intense tevredenheid Genietend van gezinsgeluk en oh, zo gelukkig mogen wezen Knagende schuldgevoelens die me op de vlucht joegen weggeëbd Op gezegende leeftijd…

Mijn ziel, mijn diepste wezen woont tijdelijk in mijn eenvoudig stoffelijk omhulsel. Geen leeftijd, geen jaarringen; ooit ontsprongen uit de oerbron, steeds onderweg. Waarheen en met wie? Soms met een tweelingziel. Zij ontvangt eeuwig energie en voeding. Geen storing van de kringloop. Ooit is de oerbron weer tijdelijk gastheer…

Wat komt mij tegemoet als zelfs de wind zich schuil houdt achter zijn depressie en ik voor de zon opkom het is het lichtknopje in de keuken dat ik op de tast vind een boterham smeer en met hagelslag hoogtij vier…

Lekker wat chillen in het park bij een fontein waarop de zon schijnt.…

(tanka) Die Spaanse heer leunt onspannen in een strandstoel; zijn gezicht is vol zuidelijke gemoedsrust, heerskracht van de generaal.…

En dat is dan weer veel beter voor mijn gemoedsrust…

Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt en longen jagend zwellen voor wat schone lucht bedaar het valt wel mee gewoon niet meer aan denken kan het geweten dit geheim wel blijven dragen dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd laat…

dansende bladeren op het wegdek geven vorm aan een razende storm die al takken brekend en beukend tegen ramen de gemoedsrust in alle hevigheid verwaait…

Op zoek naar dat wat je nooit vinden kunt Gevonden wat je niet zocht De regenboog is een utopie Gemoedsrust een vanzelfsprekendheid De zoektocht voortzettend Onopvallend haast Heeft hij gevonden wat hij zoek was Het lag er namelijk naast.…

Als los zand hangen de woorden aan elkaar dichten valt me zwaar hier en daar een zin en af toe een ingeving een magiër wil ik even zijn echter, voor mijn gemoedsrust een stuk lichter altijd een dichter.…

Ik ben dichter en dat maakt mijn gemoedsrust een stuk lichter.…

Het is dunkt mij voor de gemoedsrust beter Wanneer men om het been van ieder kind Een elektronisch enkelbandje bindt Met een bereik van honderd kilometer. Dan waarschuwt elke keer de satelliet Wanneer die ergens pedofielen ziet.…

Er is vertrouwen en gemoedsrust in lichaam en geest. Een ontdekkingsreis de wereld rond. Bij je zelf nog het meest.…

Als innerlijke stem ervaren gemoedsrust kwam tot bedaren geweten gerust problemen berust voor altijd het zwijgen opgelegd grenzen weerlegd toekomstvoorspellend bepaald consequenties verhaald paradijs gevonden in een mens zonder zonden!…

Eigenlijk pas in de winter van het bestaan keert het tij en wordt men zich bewust van een kalme gemoedsrust.…

(rond kerst) Ze hebben niet veel tijd doch eenmaal per jaar zo eind december komen ze even langs en laten een luxe pakket gemoedsrust bij haar achter (nee aan niets zal het haar ontbreken) daarna gaat alles weer vanouds zijn gang.…

Met een gemoedsrust die zich overdag nauwelijks laat zien. Maar ons dit moment ons beiden als geen ander kent. Nog maar even slapen tot de morgen komt, het ontastbare verstomt en ook dit weer went. Wij van alles weer waarborgen, want we moeten toch ergens voor zorgen. Onderwijl kunnen woorden hard zijn en meedogen- loos.…

Ik zie een regenboog boven de woelige zee ontdek pure schoonheid in dit natuurfenomeen schitterende kleuren boven de zilte plas tonen hoe creatief de schepper eens was ik prevel een dank je heel stil voor me uit hoor weer de echo doorheen het gedruis geen zorgen of leed sleep ik met me mee want kommer weegt lichter gedragen met…

Geen overdaad of wellust die verstoren zijn gemoedsrust. Hij bewandelt de gulden middenweg en er is nauwelijks tot geen sprake van pech. Genot is wat zegeviert, terwijl alles in en om hem heen welig tiert...…

Zelfdestructie nonstop repeterend Liefdesvragen angstig verwerend Genezing afbrekend zoekend Voldoening ten spijt Godvervloekend Engelen eeuwig dankbaar Levend respectloos per brancard Blaast Gabriël schel zijn trompet Zijn gemoedsrust wederom gered…

ginds de groei van onrust als bij het naderen van een trein met onbekende bestemming zet de signalen op veilig zodat de trein met gezwinde spoed hier snel voorbij zal zijn waarna dan wellicht m'n wens nog in vervulling kan gaan 'het grote verlangen naar dat wat wij gemoedsrust noemen'…

Gemoedsrust is als je gemoed rúst heeft, of je hebt een rústig gemoed. Zielerust is als je ziel rúst heeft, of je hebt een rustige ziel. Gemoeds- en zielerust sámen, tja, da's een heel ánder verhaal. Gemoedelijke rústige zieltjes zijn we met déze temperaturen toch állemaal?…

Mijn hart heeft een marathon gelopen tranen zijn op open zee gaan zwemmen mijn ziel ligt in ontelbaar veel knopen en de gemoedsrust is niet meer te temmen Mijn gevoel heeft de finish net niet gehaald het verstand wist totaal geen doel te raken depressies hebben teveel belasting betaald en van eventuele teruggave is geen sprake…

Dansend op ritme Veroorzaakt gedicht Klinkend op rijm Een lachend gezicht Zwevend op klank Wordt door gedicht Feilloos en zacht Gemoedsrust verlicht Zingend op tekst Verkondigt gedicht Uit volle borst Een hoopvol bericht Steunend op vorm Heeft een gedicht Geboren uit brein Een wonder verricht…

Toen de lippen zwegen In zwijgende gemoedsrust Was het alsof zinnen aaneenregen In dovend vuur geblust Toen de mond stil sprak Was het van vroeger en weleer En het hart brak In oud en vervlogen zeer Je stond op en keek Om je heen, alleen Doorgegaan, strak en bleek Liep je de deur uit, de zon scheen…

Maar vreemder zijn de miljoenen die in alle gemoedsrust nieuwe mensen maken en veronderstellen dat men zijn ouders dankbaar is. ---------------------------------- uit: Verzamelde gedichten, 2011.…

Geen wisseling van de wacht, nacht en sterren voor even, geven gemoedsrust en een moment dan gaap ik naar buiten en knipoog een (eigen)wijze groet.…

een boost voor mijn zintuigen een wakker schudden even de gedachtegang verlaten van de volgzame kudde en als die ballon wordt doorgeprikt het vuurwerk is uitgeblust keert ze weer de gemoedsrust maar heel even heel even was er die sensatie het summum van opleven een opwindende bijna geestelijke erotische lust soms een noodzakelijk gegeven…

het zand is nat, suizend helm vloekende meeuwen rotte planken drijven op het zoute water langs de oude weg een zoekende man gevonden met zilveren lantaarn leidde door donkere dalen smachtend naar gemoedsrust van alle woede, laat hem varen en hem in golven van liefde verdrinken om het ongeloof te bezinken en zijn bescheidenheid te openbaren…