Alle inzendingen over gevangenis, vrijheid

een gevangenis is veilig alles strak gecontroleerd dat de vrijheid maar beperkt is wordt regelmatig geprobeerd toch is alle luxe daar aanwezig mensen zat die er voor gaan alleen de werkelijke vrijheid daar ontbreekt het nou net aan wat neerslachtig denk ik soms ’t is net als aan het hof een gevangenis gelijk ook al lijkt de luxe tof…

Het leven, een gevangenis Elke keuze, een tralie Elke weg, een dikke muur Elke vrijheid, een farce Ik, opgesloten.…

vrouw die met behulp van een lepel een tunnel groef en uit de gevangenis ontsnapte, is opgepakt.…

Hij loopt de vrijheid tegemoet.…

Gegijzeld in een web van bizarre hersenspinsels zit ik hier lijdzaam te wachten tot er iemand langskomt die de juiste code kent om de zware stalen poorten van deze bikkelharde gevangenis opnieuw te openen en de deur naar innerlijke vrijheid de wankele weg naar mezelf weer bespreekbaar te maken……

gevangen in m'n eigen lichaam schreeuw ik het uit laat me vrij ik wil hier niet zijn zonder al teveel succes probeer ik te ontsnappen in werelden die niet de echte zijn ik sla tegen de muren van mijn gevangenis en schreeuw hulpeloos om vrijheid zonder dat het helpt want naar mij word niet geluisterd maar wanneer er word geslapen dan ben…

Een Britse vrouw dreigt in de gevangenis te belanden omdat ze teveel geluid produceert tijdens haar seksuele activiteiten.…

Worstelen wij niet allemaal met die arme in haar hemd gezette faire naakte waarheid wilderiaans en hemeltergend satanistisch godgeklaagd verbaal vertoon in holle frasen zonder bewijs en ongeschraagd Naast lijf en geest zit meer dan eens ook onze ziel vast in een cel penibele benauwenis vrijheid en wil - gevangenis…

ze staan in groepen bij elkaar hun kleuren steen te bloeien vlakte geeft mijn vrijheid aan hemel is mijn ruimte om te groeien ik dwaal soms naar de rand de ruines van mijn muren mijn leven is daar vaak gestrand in pijn van waardeloze uren ik bouwde met teleurstelling bescherming tegen leven ik dacht me veilig als ik aan een mens niets…

in mijn cel die gevangenis zeg ik nu eindelijk vaarwel…

Je komt niet zo maar in de gevangenis, je moet er wat voor doen.…

Wat is een schip anders dan een gevangenis?…

op een kleine heuvel heb je de citadel gebouwd onneembaar en vertrouwd de stenen zijn je zonder vragen aangedragen alleen de kleur heb je geschouwd met cement uit alle lagen tolerantie hechtte jij de verdere expansie maar je vrijheid was ommuurd het veilig nest gevangenis op uitbraak werd gevuurd bent ondergronds gegaan gevlucht…

Want ’t is echt waar, ik kan het garanderen: als ‘ongehoorzaamheid’ een misdaad is en ik mezelf niet dringend ga bekeren, dan vlieg ik ooit, waarachtig en gewis, daar ik me niet dociel laat commanderen nog zelf wel eens in de gevangenis...…

Een gesloten hart zou de ergste gevangenis zijn.…

in de houding als soldaat van eigen dromen sta jij steeds op wacht…

Verteerd Zwart gekleurd Mijn ziel weggerot Door gevoelens verscheurd Leeg Langzaam vergaan Mijn lichaam overgebleven Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan Alleen Niemand om me heen Mijn leven verlaten Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween Verdoemd In mijn glazen ei als harnas Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal in gevangenis…

hij heeft er moeite mee zijn eerste moord het woord alleen al heeft hem totaal ontspoord in de krant galant ligt hij in zijn cel alleen ineengekrompen bij de vraag moet dit nou echt vandaag? voor het tribunaal maakte hij zowaar gewag van een voorspelling lang geleden en veel geleden ook dat zweerde hij effenaf aangedaan levenslang…

Mijn huis, een gevangenis met open deuren en grote ramen waar de wereld langs komt terwijl de deur niet open hoeft…

De tafel staat voor ons tweeën gedekt Hoewel jij al maanden verdwenen bent Jou vergeten heeft geen enig effect Elke mogelijke omkering went Je foto’s hangen op dezelfde plek als je ze laatst thuis hebt aangetroffen De poetsvrouw gaat tekeer op elke vlek, Maar alleen ik mag de kaders stoffen Je kamer onaangetast gelaten Alsof je hier al…

ik wil dat alles blijft zoals het is in de verandering zoek ik constanten de bomen buiten, binnen kamerplanten een vogel is een vogel, vis blijft vis in vrijheid ligt vaak een gevangenis besloten, een medaille heeft twee kanten ik waag me niet aan spel van speculanten en wil niets hebben dat ik nu niet mis ik vind geen troost meer in de…

de gevangenis opent in het spel dat wij zijn aangegaan kent de normen en waarden die wij accepteren en ook aan de volgende generatie willen presenteren…

Als ik de zon zie schijnen door mijn tralies heen en ik denk dan aan God daarbij dan ben ik niet alleen. We zijn dan met zij tweeën heel dicht bij elkaar dat is voor mij dan mijn manier waar op ik God ervaar. Al is hij dan niet zichtbaar hem voelen doe ik wel hier in deze eenzaamheid van mijn kille cel.…

Vrijheid!…

Bevrijding via het woord: het van búíten openen van een gevangenis waar je zelf ín zit.…

op het hoge duin nu al uren loerend een vogelaar terdege verkent hij ons aller gevangenis…

Die Volkert schiet, als meester in het jennen, nu onder duiven van de advocaat. Die wordt daarom natuurlijk vreselijk kwaad en laat zich dan ook zeer geërgerd kennen. Maar Volkert neemt, als echte querulant, gewoon weer eens het recht in eigen hand.…

Niet als gevangenis, maar als handschrift. Vrijheid was nooit het ontbreken van muren. Vrijheid was de steen in mijn hand, de keuze waar ik hem legde. Misschien was er een plan, misschien alleen een pad dat achteraf op een plan begon te lijken. Ik weet het niet.…

En als ge naar die durft schoppen, vliegt ge de gevangenis in.…

De meeste verdachten gaan de gevangenis in en de meeste advocaten worden schatrijk.…