Alle inzendingen over gulzigheid

Grote bloedzuigers, na een nacht op ons lichaam -- exploderen ze.…

Tot diep in de nacht las hij, diep de woorden in – We graven hem op.…

haar laatste adem hangt nog in de kamer de tafel wankelt van verdriet boven wacht het veel te grote bed het kussensloop drinkt gulzig van zijn tranen de geur van eenzaamheid verspreidt zich door het huis dat is opgehouden thuis te heten…

ik kraakte m’n hersenen en vond het woord: gulzig, ja gulzig, zeer gulzig!…

Mijn huis heeft bellen tegen slaapzucht, overal waar een hand is om op de knop te drukken Het licht blijft aan er zijn geen blinddoeken We zijn wakker van vermoeidheid, vechtend tegen de treurnis van de sleur en het verschrompelen van alles Zoveel te beleven en er is altijd meer binnen bereik als je slim slalomt en niet met een show…

gulzig slurpen van de lente máánden kan ik zo vooruit tot pas in het verre najaar ik weer op kille koude stuit…

Vrouwendij Wat is er zachter dan de binnenkant van een vrouwendij/ Plek van teergevoelig vlees om zachtjes in te bijten/ Te beroeren met de vingertop van een blinde/ Te overstelpen met kussen van vochtig, gulzige lippen/ Te likken met gulzig, ruwe tong/ Liefde uitstellend tot het laatst.…

Vandaag mijn benen grijsgedraaid met blote benen het langdurig incontinente weer had de natuur een wulpse overdadigheid gegeven het groen heupwiegde, en schreeuwde me uitbundig toe De lokale muggen hadden een voor mij onvoorziene rol in hun klamvochtig schouwspel Ik werd gulzig onthaald als een langverwachte gast Het mugpeloton…

Vandaag mijn fiets grijsgedraaid met blote benen Het langdurig incontinente weer had de natuur een wulpse overdadigheid gegeven Het groen heupwiegde, en schreeuwde me uitbundig toe De lokale muggen hadden voor mij een onvoorziene rol in hun klamvochtig schouwspel Ik werd gulzig onthaald als een langverwachte gast het mugpeleton…

De uier wiebelt: stiertje en pinkkalf drinken gulzig tezamen.…

Opzoek in het gras wachten gulzige jongen met open snavel.…

mijn liefde is een gulzig beest gretig grommend op zoek naar malse brokken van wie je bent…

spectrumspeling het zwarte gat der kleuren gulzige absorptie dat wat rest teruggekaatst tot zichtbaarheid…

vanuit een gulzig verlangen opent zich de liefde als een onlesbare dorst naar immer meer nooit meer minder…

huisjesslak viert feest gulzig snoept zij de bloemknop van eerste narcis. joz. le bruyn…

Want hun koopmansgeest is een gulzig beest en bevordert de desilluzie.…

En gulzig gingen we door, ons haast verslikkend.…

Een baas zegt zorgzaam te zijn, maar hij is een kind -- dat altijd meer wil.…

bestaan Ik heb geen liefdesrelatie met mijn fiets Hij reed overigens wel goed Gelukkig was ik wel verzekerd En kreeg ik de gehele fiets vergoed Dit was dus diefstal, bedreiging bovendien Maar als ik naar de normale mensen kijk Zie ik ook het voor mij vaststaande feit, dat zelfs heel veel hele grote normale mensen Verdrinken in hun eigen gulzigheid…

je klimt over bergen zwemt in rivieren bezoekt stad en land ziet de wijde zee waar komt toch je gulzige zoektocht eindelijk tot rust? steeds wisselt het decor van alle aardse dromen…

Een gulzige graaf uit De Meele Verorberde zelfs zijn minstrelen Doch als zijn vrouw zei: Bewaar iets voor mij Dan wou deze edele delen…

naar meer natuur niet gulzig.…

Ze lesten met gulzige slokken hun seksdorst en maakten zo brokken. Ze vonden hun huwelijk méér dan afschuwelijk: 't werd als een vonnis voltrokken.…

gulzig zoekende mond bevochtigt lippen kruipt dichterbij met schokjes inhaleert ze het leven en voelt warmte naar binnen stromen…

De meerderheid zal wel sober willen leven -- als het te laat is.…

Gulzig zocht hij naar woorden warm genoeg voor haar peperkoeken hart Nu lijdt hij aan hongersnood Gekweld door een bitter-zoet verlangen kruimelt hij nog wat na op haar onbeschreven huid…

Dus drinken we gulzig op het leven, op die korte tijd die ons is gegeven.…

de schijnheiligheid is te lepelen van jouw gezicht gewraakte woorden kerven diepe wonden blijkt aarde drijfzand welke gehavende zielen gulzig opslokt…

waar gulzigheid wacht om het bloed uit de levens te zuipen dan gloort de ochtend met brekende kracht het afgrijzen snelt ijlings sluipen en een merrie huivert dravend de nacht…

oeverloos gemis vreet aan mij als een woekerende tumor die gulzig aan mijn leven zuigt tot ik op een nacht bij volle maan van het dak zal stappen en uitzinnig lachend te pletter zal zweven tot vergetelheid…