Alle inzendingen over harde es sinds mijn

&hagenees sprak in de vishal wat een zeldzaam mokums harde es heb jij pseudologia phantastica zwarte magie kardinaalsmuts die haar vruchten roemt giftig geeft ze de kost op het heksenbal ik moet aan nieuw bit het wringt nu ik die harde es als ekses zie…

Sinds de nacht die ons Weer bij elkaar moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt.…

sinds ik jou ken valt de regen anders, klinken woorden liever te mooi om waar te zijn zoals je ogen, zoals je het zegt zoals alleen jouw mond en ik wacht dan met mijn handen, op je huid, op wat je doet het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm met nog een lichte verlegenheid wij die zo mooi elkaar wensen, armen en benen in lepeltjes…

ik ga slapen ik wil dromen van een kindje in de wieg ik ga slapen ik wil dromen dat ik naar de sterren vlieg ik ga slapen ik wil dromen van zes prinsessen op hun troon ik ga slapen ik wil dromen dat ik in de wolken woon ik ga slapen ik wil dromen dat ik zwemmen kan als een vis ik ga slapen ik wil dromen van de wereld zoals…

Uiteindelijk keert een ieder naar zijn eigen soort terug.…

Sinds we over al die vrije tijd zijn gaan beschikken, moeten we in die vrije tijd hard werken om onze hobby's te kunnen betalen.…

Sinds je staat van ontbinding lig ik niet lekker meer het zoemt naast mijn hoofd, de stilte van vervreten en de geur van eenzaamheid is soms niet te harden Had ik je maar meteen begraven…

waar zijn zij de door weer en wind en hard labeur vereelte handen zo hard, zo zacht voor mijn kleine hand verweven in de jouwe geruststellend gevoel een baken in de immense mensenzee de vijandige wereld kon mij niets ik mis ze sinds lange tijd zij boden mij rust en bescherming…

Even lekker rustig en alleen ssssssssst, stil nu even hocus pocus...ik verdween Naar verre oorden zonder kabaal hou es op,schei es uit hocus pocus...weg allemaal Rustig zonder al die mensen even niet doen nu hocus pocus...vervul al mijn wensen Zonder klok of besef van tijd schiet es op, loop es door Hocus pocus...weg bedrijvigheid…

Je was mijn type Je bent mijn ex Ik ben nu ziek Wil nooit meer seks Ik ben berooid Ik ben besmet Heb het vergooid Met jou in bed Het voelde rijk Ik sta nu te kijk Je nam me vreselijk in de zeik Geruïneerd Heb geprobeerd Maar nu ben je hem gesmeerd Ik ben kapot Ik ben gesloopt Want op dit slot Had ik niet gehoopt Ik zit in het…

s keuze Herman Wijffels geen lood om oud ijzer - wees wijzer verwacht met Haar hoog milieu politiek rendement van deze paapse boer uit een Turks natuurmonument ----------------------------------------------------- * 1574, Joannes Le Franc van Berkhey uit Leyden, letterlijk geciteerd in: Topkapi&Turkomanie, Turks-Nederlandse Ontmoetingen sinds…

sinds jij bent weggegaan is de aarde niet meer blauw maar eerder koud en kil leeg en stil sinds jij weg bent zonder rede zonder doel zonder betekenis zonder goals sinds jij weg ging draaide de aarde door samen met de maan maar sinds jij weg bent gegaan is mijn wereld blauw maar zonder naam anno....…

jouw lieve ogen deden vast heel wat harten sneller slaan maar zo hard als het mijne is er vast nog niet gegaan…

Kon ik mijn woorden van liefde vrede genegenheid door het papier drukken zou ik het doen keihard opdat men ook de achterzijde zou kunnen lezen zelfs voelen zoals blinden gevoelig braille lezen doordrukken de wereld in en dan opnieuw misschien.…

Opgepast er vallen kastanjes hard-op Vallende takken een auto is een verwittigd man waard…

Als een okkernoot niet te klein en niet te groot juist om te kraken…

koud warm het waait in de gang wervelt langs de trap omhoog hoger dan ik kan zien het stormt nu kan alleen maar volgen in haar zwerm ik laat me meedrijven op de golven koester de zon en ga kom steeds dichter dichter bij die horizon langzaam op weg naar het ultieme einde…

buigt' lisdoddeblad door om te drinken waarop elke plant het slim idee vat, alvast de lippen tuiten Het hele moeras loom leeggezogen nippend groene bladeinden begeesterd is de giraf, het tafereel zet aan tot deelnemen het beeld met giraf, doet alsof hij heel grote reiger is, gaat op één poot om te vissen, dan voorts languit, hard…

we redden het, de liefde zal ons omarmen, het licht verschijnt, het is al veel te lang donker geweest wir schaffen es, die Liebe wird uns umarmen, das Licht erscheint, es ist schon viel zu lange dunkel gewesen…

Ik word er wel 'es mismoedig van. Dat ik, wat ik voel, niet zeggen kan.…

De vage inktvlek verbergt zijn sinds lang gesneuvelde traan daarbij het raam ver boven het oorlogslawaai lees je, Margariette je werd wakker, samen met de koude, blauwe ochtendglorie nooit meer vergetend hoe het voelt eindelijk herinnering te zijn die goeie oude tijd binnen grenzen van waanzinnigheid…

Mijn koekje heeft pijn, maar niet altijd Alleen, als ik hem doormidden bijt AU! roept hij dan hij schreeuwt van de pijn Maar ik eet verder omdat ik niet zonder hem kan.…

Ik associeer de Giro nog met blauw Al is die leeuw sinds jaar en dag oranje Maar nu woedt in mijn stad een roze-campagne De Girokoorts brengt menigeen in touw Het circus gaat in Apeldoorn van start En in de Graafschap koerst men oerend hard…

Wij allen, uit een mond: "Kijk es wat Sinterklaas gebracht heeft: een tractor!" Maarten, heel fijntjes lachend, draaide een paar keer rond zijn geschenk, nam voorzichtig plaats en zei toen bedaard: "Kijk es papa, een tractor."…

De jonge es groeit uit de holle, sterke stam van een dode beuk.…

Met weerzin borg de violiste haar instrument in het foedraal; in haar oren nog wat vals gekerm, niet wat Bach 'es had gecomponeerd. Haar publiek onrustig van de krasse dissonanten beloonde afgemeten met applaus voor wat Bach 'es had bedoeld.…

Sinds je mij voor altijd bent binnengegaan, ben ik tot aan de rand van je vervuld. Dwars door de rukwinden van het verdriet voel ik je onder mijn huid bewegen, warm en goed als vroeger toen wij overnachtten binnen de omheining van elkanders armen.…

verdriet sinds wij deze weg zijn ingeslagen worden we 's-avonds donker van tong en vertalen we ontbinding onze enkels ruiken reeds de geur, maar god!…

sinds piet zijn hart verloren heeft aan bieke van de bakker, zit hij nooit meer op hete kolen, piet ligt 's nachts nooit meer alleen in bed wakker te zuchten en te woelen, maar wroet zich nu te pletter naast bieke bij de oven.…

Maar zelf es zeggen dit was mooi ik heb er van genoten Nee dat kan echt niet ouwe lul je zit maar wat te kloten Dus meestal is het schrijven als een hemel zonder lucht Er wordt wel es gelachen hoor maar meestal veel gezucht Pas als je er verleden bent dan gonst er wat gebrom Dan ontluiken er de kenners van hoe goed je het wel kon…