Alle inzendingen over lief

Achttien jaar vliegeren wij nu samen. Trekken de touwtjes op en neer. Onze vlieger duikt en stijgt, naar onbekende hoogten. Bleek bestand tegen wind en weer. Wil met jou, nog wel 100 jaar samen, aan de touwtjes trekken als weleer. Met de wind van achter, of van voren. Naar onbekende hoogten, keer op keer.…

Ik zou je nog eenmaal willen beminnen, omarmen, je laten gaan Ik zou je nog veelmalen willen liefhebben, schuldloos naïef mijn eeuwig lief…

Durf jij voorzichtig om je heen te kijken want alles blijft maar gaat ook voorbij. Zie ook jij de vergankelijkheid van dingen, al lopen wij nog op met elkaar zij aan zij. Zoals ooit in oktober ons samenzijn bij zee, we brachten samen mooie herinneringen schelpen, oud eikenhout en een zeester blootvoets al juttend naar huis weer mee. Durf…

Zo af en toe lift er iets met me mee, dan loop ik niet alleen, maar met z'n twee Ik noem het m'n verstekeling, gewoon een niet noemenswaardig klein ding. Zo af en toe zit ie in m'n zak 'k laat 'm zitten, puur voor gemak en als het tijd is, laat ik 'm eruit soms wil ie niet, de kleine schavuit. 'k Zal bekennen wat of 't is 't is een duveltje…

iemand kan leuk zijn op een foto in zijn tuintje bij een bruine van westmal maar reeds bij een eerste date verknalt hij het al met uit te pakken wat hij allemaal bezit en vooral wat hij kan en nog veel meer verlangt. aan mijn lijf met hem geen polonaise en nog minder een wurgslang noch een serpent van een vent! lacht cindy de spanning…

Het mooiste dat het leven biedt Zijn af en toe de dromen, Dat alles nog beginnen moet En 't beste nog moet komen.…

Dan maar niet lief!…

Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons gebed had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren! In der schamelen nood…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

Vandaag is alles zo anders, omdat je heen bent gegaan. De woorden zijn stil in mij, ik ben vol van verdriet. Het leven is nu totaal anders, al besef ik dat nog niet. Rust zacht lieverd, voor altijd ben je in mijn hart.…

Dood wat wacht er na jou of wens jij nog geen onontkoombare vragen nu ik ben aangedaan loslaten waar ik van hou en af moet staan wat wacht er na jou was dit het einde of is zij overgegaan in een tijdloos bestaan toen ze wegkwijnde hoe zit dat nou wat wacht er na jou is het kinderlijke hoop van mij dat zij nu bij God…

ben jij een vlinderkind? hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden rond het zwarte gat dat missen heet ik weet dat het goed met je gaat- je huppelt blond rond bronnen vol jeugd jouw vlechtjes vrolijk in cadans de trance van nu mijn tafel draagt ook roze tulpen elk laat zien hoe mooi- je bent ik hoop het dat jouw tijd ook zomers kent…

, ik heb je lief Met heel m'n hart…

De allerliefste man, bestaat niet, het allerliefste kind, evenmin, de allerliefste hond, moet nog geworpen worden de allerliefste persoon heeft nooit bestaan, maar, het woord, allerliefst, is wel het mooiste woord in onze vocabulaire. Want zeg nou zelf, klinkt het niet allerliefst?…

Terwijl nevel de zon verleidt, de vorst met de voeten vrijt en de wind de losse bladeren, ooit groen als gras, ontheemd over de grond verspreidt en de nacht, veel donkerder nog dan gisteren, opnieuw een dag in glijdt, verstrijken de jaren. Die Grijze haren, ach, wat maakt het allemaal uit Met een hart zo warm aan mijn zij en er…

Lief wat is lief wanneer lief waarom lief Lief bemind geliefd begeerd Lief goed van karakter sympathiek dierbaar Met jouw tekortkomingen maar lief ben jij ook met mijn beperkingen jij en ik, zij aan zij Maar wanneer tijden zo moeilijk en zo zwaar streven we naar lief zijn met en voor elkaar…

Op jouw rug teken ik een hart dat ik vul met xxx'en Jouw naaktheid als Eva die van mij als dat van Adam Ons bloot zijn en dat van een prinses Haar mis ik en jou wil ik dus geenszins kwijt Jij en ik, wij samen Wij bouwen ons leven om anderen heen het plezier van van elkaars liefde en gebaren wij beleven el- kaar voor eeuwig hartgrondig…

benen willen niet lopen maar morgen ben ik weer heel actief en zo je wilt, uitzonderlijk lief…

Als vruchtje ontsproten Gedeelde deel, van beiden samen Grootse kracht; delen, de natuur tezamen Liefste lief in moeders schoot omsloten Jongste spruit op rij, in ons midden, jij Onbevangen, plicht noch pracht Zon en Bloem, licht dat jou toelacht Lief, zacht, moeders sier, moeders pracht, jij…

lief, mag ik? een brug bouwen naar jouw hart verdrinken in de smart mezelf verliezen in ons eigen land mag dat? je vastpakken even aan je vastplakken je nemen zoals je bent dan ben ik voor eeuwig jouw vent.…

je bent zo klein meisjeslief zo klein en lief je zucht dichtbij zo klein en lief zo bij en lief als je in mijn droom komt ben je klein als in een droom zo lief Je verdriet is zo lief en klein alsof het bijna geen verdriet kan zijn zo klein zo lief…

tegen je aan gaan liggen jij bent mijn sterkte, mijn kracht Ik wil met je knuffelen op de bank en ach, ik wil nog zoveel meer met jou bij kaarslicht genieten omdat ik je zo heel erg begeer Ik wil de nacht weer met je delen samen zijn zoals nooit tevoren zeggen hoeveel ik van je hou en heel de wereld mag het horen Want ik heb je lief…

terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst spreekt hij met tere kleuren de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken de rustgevende klanken voelen aan als een zachte warme knuffeldeken ze voeden mijn honger naar tederheid woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig als meeuwensporen…

Altijd is er weer dat gat. Dat vieze en vochtige donkere gat waarin ik val. Ik weet niet het uur wanneer ik val. Ik ben slecht en val in dit gat van deze hoer. Ik heb mijn klokje om mijn pols. Ik ben arm en zonder liefde lijkt het wel. Maar toch word ik gered en hoef niet in dat vieze gat zonder bodem te vallen ook al verdien ik het. Ik lig…

De winterjasmijn bloeit onverdroten dit jaar als ging het om goud een merel te gauw een roodborstje dat fladdert en weer valt er sneeuw de postbode belt eigenlijk moet hij per fiets zijn brommer zijn lief…

terugstromend tussen zanderige schelpen vervormt het zonlicht op het water donkere beelden tot gouden gedachten in wolken die telkens weer mijn droom verzachten als ik jouw vingers jouw handen mijn naam voel schrijven in mijn hart en letters zonder geluid onze woorden vormen op mijn huid…

ragfijn getekend door een ongekend penseel hemelsblauwe groenen hier en daar een stipje vuur doorzichtig dwalend door mijn geest hier en daar een knopje open vol herinneringen dansend op mijn oog je kietelt in mijn oor even geef je hoop tot je broos en tenger smeltend op mijn tong afscheid neemt van deze bittre wereld…

Heb me lief vannacht en kleur de hemel blauw dan zal ik je zeggen hoeveel ik van je hou Heb me lief vannacht de hele nacht lang en laat ons weer opstaan met vogelgezang Heb me lief vannacht zoals nooit tevoren fluister de liefste woorden heel zacht in m'n oren Heb me lief vannacht zoals ik ook jou laat de hemel stralen in het helderste…

je vinger behoedzaam op de mond maakt de weg naar stilte vrij ik lees je gedachten nog voor het woorden zijn de kamer om ons heen vervaagt als het kloppen van het hart één ritme vindt om jou verbrak ik ooit de moederband en vond een andere vrijheid ik kan je voelen lief al ben je mijlen ver ik kan je voelen…

In gedachten en gevoel één, op wolken van liefde...met af en toe een drup. Aftastend het innerlijk, betastend het uiterlijk... als kijkend door een mistige waas van emotie! Je beroert mijn hart, mijn wezen, mijn zijn... het denken aan jou, maakt mij warm en 'k mis je meer dan ik zeggen kan. In gedachte zie ik je, voel ik je, ben je toch fijn…