Alle inzendingen over maria gaat voor

- Een vrouw gaat snel haar hart vergeten in Cadiz, Huelva en Granada Maar van mijn schoonheid mag ieder weten Voel, hier klopt mijn hart nog - zei Mária ¿Porqué, Mária? - Mária Lécina kan niet lezen, dan haar naam, die is Mária Lécina En daarom moet het een nieuw lied wezen, met mijn naam als refrein - zei Mária ¿Porqué, Mária?…

en ruik, maria, hoe in jouw haren de liefde al huis houdt, ja huishoudt maria, en thuis komt maria, ja thuiskomt maria, in vrede en vrijheid, bij jou en bij mij.…

diep in mijn hart is een stil gebed in woorden die ik niet kan uiten maar wel op papier heb gezet steeds als ik dit gebed weer voel gaat mijn hart wijd open zwelt mijn borst op van emotie gaan de tranen vanzelf lopen ave maria, moeder van god hoe vaak heb ik niet gebeden dacht dat ik alles zelf kon heb ik er tegen gestreden ave maria…

Kom, dit is onze eigen film we doen het nog een keer over, denk ik 's nachts na het plassen, terug in bed blijf ik het overdoen maar jij doet niet mee en ligt daar maar de slaap te slapen die ik zo hard nodig heb Ik wil niet vluchten maar moeite doen, vechten voor wie we kunnen zijn en toch krijg ik het koud van jou, ik bevries…

soms kan ik hem niet volgen soms gaat ie links dan rechts rare gozer die jezus gat in zijn hand lult met hoeren noemt god de vader maria zijn moeder veegt met een zweep het kerkplein aan en met theologen de vloer en blind van liefde de dood in de ogen ondersteboven van het leven aan een kruis…

Al had Maria geen kinderkamer voorbereid geen lakentjes met Jezus naam op geborduurd zij droeg haar kindje met een innerlijke fierheid al had Maria geen kinderkamer voorbereid zij was voor haar Kind één en al gedrevenheid Gods liefde had haar boven alles aangevuurd al had Maria geen kinderkamer voorbereid Jezus naam stond diep in haar hart…

Ach lieverd, ik ken je, echt waar, ik houd van je, ik wil je dicht bij me, we kunnen het zo leuk hebben samen, waar ben je, nu het moeilijk is? Werk is geen vakantie maar we helpen elkaar Dat is toch okee? ja hier is dat okee, bij mij ben je okee als je wilt Dus waarom niet? Luister, doe niet zo moeilijk jij maakt de rotzooi in huis…

Dag lieve mens in de spiegel ik houd van jou, heel de dag zal ik voor je zorgen en zo sterk mijn wensgedachten denken dat ze uit mijn handen groeien tot mijn leven, geworteld in lachende gezondheid zo’n honger heb ik naar zorgeloosheid mijn angsten verankerd in blakend bloed mijn lichaam verankerd…

Raak me niet aan, ik sla vuur uit mijn onvergoten tranen om de tentakels in mijn buik ik verschroei elke hand (ook de mijne) Raak me niet aan, mijn huid staat strak om de oude wonden gehard tot een schurend harnas tegen wat niemand mag doen (en toch is gebeurd) Raak me niet aan, mijn buik verdraagt geen enkele druk op het weivlies om…

Ik blijf niet aan de kant staan ik wil graag samen, leren kennen, vertrouwen, delen mijn leven delen, ik zoek contact en ik paai wie mij helpen kan Jou lok ik dichterbij, jou leid ik naar kieren die ik glad maak met boterhoning, langzaam trek ik jou erdoorheen jouw hemd tegen mij aan om te voelen dat je er bent Je wilt wel, maar ook…

Ik schrik wakker van de warmte alsof je zwaar op mij lag Ik geef geen kik en sla slaperig het dekbed weg. Je bent er niet De deur is op slot het is stil in huis Ik denk aan Missy in de andere kamer zie haar ogen oplichten in de mand gespitst op het geringste geluid dat ik maak, een zucht het omdraaien van mijn kussen de gedachte…

Van binnenuit onthaard geopend en gesloten rondom mijn navel, de kern van de schoonheid van het lichaam en de parel in mijn litteken Koester mij, koester mij laat mij voelen en voelen dat jij er bent, jij er bent Het is niet mijn huid die ik week in bad, het zijn mijn spieren en mijn ziel, warm en soepel moeten ze zijn om mijzelf mijzelf…

In bed denk ik jou tegen mij aan, ik ben - mijn vormen in jouw handen en kan even vergeten Mijn buik van binnen vol blauwe plekken, juist daar verlang ik jou, wil ik jou voelen en geen uur weten Schoon en geurig uit bad lang en gelukkig sabbelen en strelen onsterfelijk keten Doen wat ik kan, dromen Mijn zinnen, mijn horizon verzetten…

Na het springen leer ik nu met vaste partners de stille passen tussen tranen en lach, dansen om wat niet mogelijk is en wat ik het mis in mijn fantasie en mijn verlangen Soms huil ik erom Wat er mis ging is voorbij, wat er kan is beperkt Wat ik doe mag geen herhaling zijn Ik oefen nieuwe passen op onbekende vloeren…

Noem mij Maria al ben ik niet als mijn naamgenoot een zedige vrouw ja zelfs de onbevlekte maagd dat zijn jullie woorden waarom mijn naam verguizen door mijn lange haren die zijn tranen drogen door mijn lippen die voeten kusten of zelfs de nardusmirre waarmee ik balsemde Noem mij gewoon Maria zonder de steen voor mijn voeten te gooien…

Maria moest ooit eens bevallen Van 't kind dat de hoop was voor allen Maar kribbig dacht zij: Da's net iets voor mij Dat ik mijn gezin hier moet stallen…

zou ze het geweten hebben, maria wat haar kind te wachten stond dat hij geboren werd om te lijden overal haat en onbegrip vond zou ze hem even teder hebben bemind gevoed , gekoesterd en beschut had ze beseft welk kruis dit kind nog dragen moest doorheen zijn leven of was ze liever weggegaan naar verre onbekende landen waar niemand wist…

Meisje in al Je eenvoud Zorgvuldig door De Eeuwige uitverkoren Krijgt een boodschap Die te groot is Om in een keer Te bevatten - Je buigt je hoofd Voor het grote licht Dat komen zal, en Stemt in al Je eenvoud in Met woorden die Groter zijn dan jezelf…

Een straffe wind staat op verlichte ramen Maria, jong nog, loopt op alle dagen In haar geval bepaald geen welbehagen Een keizerlijke volkstelling eist namen Een straffe wind staat op verlichte ruiten Maria kan nu elk moment bevallen Het zal geschieden in een van de stallen De herbergiers sluiten haar immers buiten Nog even en de engelen…

Maria met haar kind, uitgebeeld in steen. Haar schepper moet haar hart voor ogen hebben gehad, uitgehakt in marmer leeft ze meer en is ze warmer dan in alle kerstbetogen bij elkaar. Ook haar dichter schreef er geen.…

mij vergeven genageld was ze aan het kruis Maria kwam, maar nooit meer thuis…

Loop door eindeloos denk door doordenk het gaat door eindeloos ondoordacht zinloos fysiek en mentaal gebonden.…

Voor mij op de grond een krant lege fles papier zwart gat ondekt, Te gek gek gekras in de nacht tast in het duister, Krachtige katachtige ogen prachtig, Kijk in de zwarte gaten er in willen bijten er door heen vliegen met verf besmeurde vleugels, Vallen op de grond een krant lege fles tekst op papier, Start een revolutie…

wat dat klap voor je gat dan heb je wat…

Een zwart-wit gehuppel dat zich telkens weer weergaloos een gat boort in de lucht eigenhandig…

Leeg voelde jij je Van binnen, zeg Je tegen mij En dat was al Heel wat jaren zo, Zo'n leegte waar Niemand meer in Wonen kan, gat dat Voortdurend met Een ander gat Gedicht werd - Vandaar dat je Aan de pillen ging, Aan de pep, Aan de coke, Was dat voldoende?…

nog een laatste blaadje dan zijn we verlost vaak gegaan tot aan 't gaatje dat heeft wat heel respekt gekost maar ja als dichter moet je diep buigen richting het klein zijn want de mooiste inspiratie doet pijn tijgers van het woud bij nacht er is nog tijd en reden en houd wacht voor velen een zwak voor ieder gedicht…

Hoe gaat het?…

Wie niet doodvalt op een duppie, inziet dat minimal music wordt overschat, popmuziek behekst wordt door reclame, motorfietsen horror produceren om zich af te zetten tegen wat hoort, beseft: velen vallen voor extreem genot. 'Verdien jij doodgewoon je brood?' Fraaie begrippen om te doorgronden. Voorlopig vertaald: ieder z'n aard! Kijk…

Opnieuw ziek. Paniek in mijn eigen huid in stukken te vallen Uit alle macht proberen mezelf vast te houden Naar wapens zoeken en van listen dromen Wakker worden zonder Het probleem de deur uit lopen, ergens in het gras moeten rusten, bloed zien wellen uit een schaafwond Verbijsterd ernaar kijken Mijn waardeloze lichaam vol vers bloed…