Alle inzendingen over mens wordt te makkel

het echte ding om te blijven zeggen ook al heb ik het tijden niet zelfs nooit gezegd niemand kan ik iets verwijten én ik vergeef het ze het geeft geen zin van leven om het in mezelf te ontkennen oh als ik hier morgen nog maar weer bijtijds aan denk…

De pieken waren zeer heftig, De dalen ontzettend diep, Nooit meer zal ik met jou op een recht pad lopen!…

Als een dief in de nacht Kwam hij onverwacht Wie had dit verwacht Ben je daarop bedacht? Hij lag op de grond Waar men hem toen vond In de vroege morgenstond Daar op die kille grond Hij was erg alleen Bijna niemand om hem heen Geluidloos ging hij heen Om hem was geen geween Zijn buren hadden geen tijd Te letten op zijn eenzaamheid…

Vrouwen geven mannen graag een standje opdat ze een stootje krijgen of zoals Anouk het vertelde in Linda's zomerweken 2013 o.l.v. de sensuele vileine Linda de Mol: "Je wilt wel eens door de kamer geduwd worden! "…

Het ergste van dakloos zijn is, dat je niet kunt meedoen aan de postcodeloterij.…

Nieuwe godsdienst: ieder zieltje een mobieltje.…

Druk-druk-druk en wilt u supersnel internetten? ADHDSL !…

Het snelsonnet is vaak te lieve taal: een traan, een lach, soms echt en toch verzonnen. Een denker denkt. En schrijft, maar “onbezonnen”. Hij schrijft niet cryptisch, maar smeedt taalkabaal en daarom roept hij dichters op: sta op! onthul de misse daden van de top…

O aarde! Met jouw dunne buitenschaal verschaf je een verblijfplaats aan ons allen. Jij laat je recht en onrecht welgevallen en biedt een plaats voor eender welk verhaal. En na het oorlog-, sport- en zanggedoe bak ik een biefstuk op de barbecue.…

hij houdt de ene hand met de andere vast tracht het trillen te bedaren zijn verleden verscheurd tot op de draad versleten het slaan van de golven het krijsen van meeuwen het wordt hem droef te moede zijn gesloten roodomrande ogen verdrinken in een peilloze diepte…

Men zegt ‘Er wordt te weinig aan gedaan Dit gaat verkeerd, de wereld gaat ten onder’ Al reken ik beslist niet op een wonder De aarde zal nog eeuwenlang bestaan Maar voor de mensheid vrees ik ernstig dat Die nu z’n langste tijd wel heeft gehad…

En neen, ik geef de moed niet op, zowaar ik Petra Hermans heet: een gegeven, dat ieder zal weten, waarmee elk mens gaat kennismaken! Wanneer ik vrij van geest zal zijn zal ik vrij in mijn ziel zijn... en dat kan hier aangezien ik op de hoogte woon, gelijk de vogels. Ik ben vrij als de vogels... wát ik altijd wilde!…

Men zegt dat het in strijd is met het recht Als onze taal aan al die allochtonen Die in ons landje willen komen wonen Eerst als verplichte kost wordt opgelegd. Maar Bredero zei al: het kan verkeren: Ooit worden wij verplicht om Turks te leren.…

Waar zie je nog eens 'welkom' op de mat? Een sticker op de bus roept Nee! Nee! Nee! Verkopers die ons bellen? Weg ermee! Alert, maar in gastvrijheid niet je dát Als een weigering van mij jou ooit tot staan bracht Deed ik dat in elk geval met volle aandacht…

Wat moeten we als Klein mensenkind Toch ontzettend veel, We moeten van alles Zo veel dat we Eerst dat moeten Af moeten schaffen Om daarna dan ook Daadwerkelijk de ander Te kunnen ontmoeten…

Ik open en opende vele wegen voor de anderen. Ik bezit een grote beleving in mijn geest. Het is, het was, zal de liefde zijn die je bij mij opvalt. Het is jouw warmte, magisch realistisch. Het is de stille stille liefde in jou, die ik zou willen beroeren tot onroerends toe. Het is, wat ik zal weten los te maken... aan verlangen bij mensen…

Autobanden teisteren het asfalt. Het geraas van auto’s legt een deken van decibellen over de stad. Een cadans van geluid, de echo van bijna eindeloze goederentreinen op het spoor. Lichtflits en schaduwen spelen hun spel op gordijnen en het plafond. Nachtelijke stilte is een utopie, De prijs van onze 24uurs economie.…

God ik heb als mens een wens ik wil meer 'mens' van U leren niet om me te bekeren maar meer te leren verkeren met de mens die U bent ik voel dat met oefenen mijn 'mens' steeds meer went! Jan Jacob…

Als kind al ervoer ik veel vertier op vleugels van grootse fantasie. Ik zweefde vaak over verre landen met magie der meesterlijke eigen beleving. Ik had en heb nog altijd het grootste plezier tijdens momenten van eenzaam leven. Maar ik voelde al vrij vroeg dat in de kracht der eigen ziel een opdracht klaar lag en samen viel met generaties na…

Ik had verwacht om eens gezellig samen te zijn Rustige woorden verstrengeld met de liefde van het hart. Ik had verwacht om eens te babbelen, maar werd in de kiem gesmoord. Mijn ogen werden week, huilen wilde ik niet. Krop in de keel die mijn woorden deden krimpen. Mijn stem vond haar weg niet meer. Ik zette een masker met de glimlach op…

Zie hoe ik verlang naar alwat groeit en bloeit en mij boomomzoomd in myriaden lianen hult in het panopticum van het uitspansel als gigantische kameleon in kaleidoscopisch woekerende kleurenpracht o ware het de kosmische Iris zelve, regenboog die nederdaalt in lauw spiegelende droppels ochtenddauw en Orpheus' stem…

had ik dit land verlaten als ik van haar bestaan geweten had het gaat per uur nu harder jij wat is dat toch ik zoek een mens van mens gemaakt die mij de bodem uit de hel laat schreeuwen en die dan nog ja dan nog naast me ligt en als mond van tederhout zou ik wijken voor je woorden zou ik ? misschien is ja het mooiste woord…

Zowel mens als dier. Leiders die het mijden voor hun eigen plezier. Zelf ben ik niet volmaakt. Maakte fouten in dit leven. Ik ben wel al tot hier geraakt. En zal mijn kennis blijven geven. Geen mens op aarde is helemaal perfect. Maar ik ken wel de waarde van liefde en respect.…

De mens heeft twee benen en twee overtuigingen: een voor als het goed gaat en een voor als het slecht gaat. De laatste noemt men religie.…

De mens is een wereld in het klein.…

Het geloof in God is niets anders dan het geloof in de mens, in de oneindigheid en waarheid van zijn wezen, in zijn absolute vrijheid en onbegrensdheid.…

Pantoon chrèmatoon metron anthropos.…

Alle mensen zijn mensen, maar allen zijn het op een andere manier.…

ontvreemd in een winkel op de hoek Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven Wat rond haar is wordt verbrand (In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer) Waar haar naam woont Was te lang geen plaats, nu zoont Een mens…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoort het niet…