Alle inzendingen over murrexslak voor purp

begeef je in de schilderij hou je bij het purper word Knossaal op Kreta ga 's morgens naar het strand verzamel vuil gele murrexslakken stinkend en duidelijk te vies voor burgers om aan te pakken doe ze in een grote pot met zout en flink veel pies uiteraard ken je Aristoteles purper is violet rose tot donkerrood geslacht varieert tot…

Te zwemmen in azuur à l'après-midi, puur voor het genoegen en warm welkom 'Loste Nord' een jonge ree graast bij het bosje naast de notenboom dan spitsen zich de oren ons gepraat verstoort haar rust een grote vogel zweeft met trage cirkels door het blauw boven dit groene dal, met lila bergen voor de horizon en verre purp'ren Pyreneeën…

Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop, Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht, Plaveiend breed de banen van de nacht.…

Gebeurt het onder het dichten, wie purp publiek dan inlichten dat dit geen genialiteit maar een purpje los is, of kwi jt? Een draadje dat stroom opslurpt van murp gedachtengurpt. En kurpsluiting leidt tot brurp - Brarp! Hurp! Hurp! ----------------------------------- Uit: '…

De stormwind gierde met dof gedruis; 'k Doorstak de bruigom in Ada's huis; Daar binnen stond ze, en 's bruigoms bloed Stroomde op 't satijn met purp'ren gloed; Daar zonk ze neer, nu bleek, straks rood... Toen 'k haar omhelsde was ze dood. De stormwind giert nog met dof gedruis, En 'k dwaal weer treurig om Ada's huis.…

Er was eens een boterbloem die als 'echt' droomde van een boterhammenland Van lekkere belegde boterhammen Na het eten, smullen, slikken bijna ongegeneerd schrokken voelde hij zich zo overmand en 'voelde zichzelf aan de tand' De boterbloem concludeerde: Er was helemaal geen boterhammenland en dat smullen van belegde boterhammen…

Laten wij, mensen, leven voor vrede op aarde en elke ademhaling hierbij stilstaan. Als we vrede van binnen hebben en dragen kunnen wij dat ook wensen voor de ander, en als we allen een stille innerlijke vlam bewaren dan vragen wij niet meer als de wereld aankan.…

Waar blijf je nou, met jouw 'cadeau' chapeautjes? Eerst gooi je glazen in met pistolets En dan verschiet je kleur van geel naar flets Of bak je na je gal liefst zoete broodjes? De wereld is een feest, voor vrouw en man Niet altijd zit er wijsheid in de kan…

Ze zei dat ze een vrouw is Ik vond dat knap…

Ik ben jarig, ik ben jarig. juichte Bart vanmorgen vroeg. Snel er uit, ik heb er zin in. Eerst een werkdag voor de boeg. Sta te springen, en te dansen Ik moet mijn energie nu kwijt! Ramen open, heerlijk weertje Ben weer in mijn puberteit Als een speer ga ik me wassen Tandjes poetsen, luchtje op In de spiegel, effe showen “mooie jongen…

Wij geven ze vandaag een ereplaatsje, Al die cadeautjes voor de kleine meid: Die leuke sokjes die u hebt gebreid, Die knuffels, dat bestek, dat kinderschaatsje Maar morgen zetten wij de hele troep In grote vuilniszakken op de stoep.…

Voor Mijn Moeder achter de wolken. Moeder je droeg mij, en met liefde gedragen. Moeder je baarde mij in liefde door de pijn heen. Moeder je ving mij op in je armen, en troostte mij. Moeder je beschermde mij in mijn bestaan. Moeder je leerde mij het leven kennen en het te waarderen. Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit…

Heer wij bidden U voor gewas en arbeid Dat er ook dit jaar genoeg eten mag zijn Geef op Uw tijd regen en zonneschijn Zodat er sprake is van vruchtbaarheid. Mensen kunnen wel de zaden strooien Toch kunnen ze geen wasdom geven Ook al is dit wel hun doel en streven Maar alleen U kunt de groei voltooien. Wij willen U ook bidden voor de arbeid…

Top in Den Haag Glansrol voor Rutte Met ophitsende preek doelgericht de VS wapenlobby stutten Stad en land een maand ontwricht De kosten van de party zijn omhoog geschoten U mag betalen voor al die hotemetoten Rot op naar Brussel Daar staat het NAVO hoofdkwartier Daar is structuur en routine Nogmaals, konkel daar, niet hier…

Natuurlijk moet ik mijn volkstuin opdoeken overdragen, verkopen, weg doen maar zo natuurlijk is dat niet voor mij rationeel kan ik het duiden maar emotioneel duld ik het niet dus gedraag ik me onnatuurlijk dan wel ineens, dan weer niet niet te vertrouwen, die Jan Krediet moeilijke man! moeilijk leven? zonder enige pil maar uitsluitend…

Het zogenaamde niets kennen we als leegte. Leegte als onmogelijkheid waaruit wat mogelijk is ontstaat. Zoals onbewuste dromen komen, in het holst van de nacht, en als sterrenlichtjes verder gaan. Zoals mensen die plannen maken en plannen in vonken op zien gaan in het zogenaamde niets. Het niets dat bron van leven is. Het niets dat als…

hoe bang ben jij, wanneer kogels je om de oren vliegen, eerst nog ver weg dan nadert het gevaar, er wordt verkracht geroofd en gemoord, in tijden van oorlog geldt het recht van de sterkste vele mensen veranderen in zieke geesten en jij, jij bent nog banger waar moet je heen, hoe hou jij je kinderen veilig alles van waarde wordt gepakt en…

Voici, monsieur Ravel: Vanuit een gevoelige ondertoon klimt uw violist naar zijn kunnen... Strijken is een zwierige zaak. Trillers en passagewerk sieren de levenslustige. Op een kinderlijke wijze soleert hij boven een orgelpunt. Toch kan hij het maar niet laten even luidruchtig uit te halen! Pizzicato krabbelt hij terug. De piano raakt…

de spin schakelt zich in : het zuigt op het darmpje tot het putwater met dode vliegjes en larven de mond vult, het lijf volstroomt. bij het eten de enkels, bij de koffie de knieën, bij valavond het borstzakje, tot het met krakende wervels en barstende lippen lucht staat te happen. alleen de klok verspringt. conversaties pletten zich…

het staat gebundeld in de weide : stokje arm, stokje been, klompje hoofd en draadjes filterhaar. het is nacht, wat dacht je. de hemel zit potdicht, perslucht onder plakken koopjeswolk. ga, had ze gezegd, ga en breng mij de blauwe muren van het licht. het aarzelde. wèg hand. ga, zei ze toen, en breng mij de zingende vlam in het…

Ik las een epitaaf in het Ionisch de verzentaal van Sappho en Homerus het klinkt als een cliché maar 't is iconisch voor 't leven voor de bloeitijd der Atheners Het grafschrift was gebeiteld in gesteente een zuil, een jonge vrouw in lang gewaad toont ons nu en profil haar schoon gelaat kijkt wat omlaag, en staand op haar gebeente spreekt…

ik stuur jullie liefde voor de nacht ik stuur jullie liefde voor de morgen vol met warmte vol met kracht zodat jullie Carla’s afscheid kunnen verzorgen omringt met foto’s, lieve woorden, bloemen en veel meer zullen jullie haar groeten voor de allerlaatste keer…

Een hele goedemorgen juffrouw duif ik hoor u koeren met een zachte g uw toon is zoet, uw zang neemt mijn ziel mee naar maretakken in uw ochtendruif Waarom, vraag ik mij af of nee, waardóór lag u den ganse nacht doorwaakt te bed had u om twee uur dan geen thee gezet als het genoeg was lag u op één oor Of droomde u slechts dat…

Wat zou ik toch graag dat boek willen zijn maar dan moet je goed zoeken Elime het ligt diep verstopt verder weg dan toen jij Mamatova, je liefde voor mij deed ontkiemen skin deep zat je in me maar onder de omslag van mijn huid, goud op snee kon ik jou terug verdienen mijn onyxogen zien jouw diamanten van kaft tot kaft lezen…

waar de gesloten boeken liggen die liefst vergeten beelden en woorden die je nooit meer horen wilde in dat hoekje van je leven bleef een tekentafel staan voor dat wenselijker scenario als droom als plek om aan jezelf te werken een moeras van wensdenken echter en licht dat toch nooit komen zou niet door verblind vertrouwen breken…

Ontwakend uit een palindroom lag hij daar ziende blind van woede in een uithoek van de melkweg wacht hij nog steeds op keer ten goede op het verkeerde paard gewed trekt kwade trouw door merg en been als listig spoor van vuig bedrog vliegt zij als schaduw van hem heen aan gene zijde van de zon tot zij, ten prooi aan d'elementen gelijk…

Een jaar geleden hebben een paar pioniers erudiet en goed van de tongriem gesneden een sturm und drang periode gekend de site bombarderend met heliofore, hemelbestormende door muzen gevoede helikonpoëmen Onvermoeibaar het luchtruim verkennend met namen strooiend van eeuwen geleden eloquente voortrekkers erudiete gangmakers…

Wat ik lees in jouw woorden, goede vriend van mij, wat ik hoor tussen de zinnen door en wat je net niet hardop zei; wat je doet door de dagen, door het houden van, hoe geven doorwerkt in het leven en het zelf overtreffen kan. Wat ik zie in jouw beelden, als jonge leerling van, wat ik voel boven de namen uit, maar wat er toch niet…

Hoorde hij de schelpenzee door zijn oor; ongeholpen luisterend doet hij dat, mompelen; vergeef de verhalen hun achtergronden. Was zij de zonnebloem van verre en of, boven zwevend de wolken op de tijger haar rug: de bevrijder van dromen voor deze eindigheid. Gevallen was hij desalniettemin knie- en kleedloos als kansarme als stof in haar…

Terwijl haar handen over lijnen glijden aan steile wanden landen mijn passen op tweeërlei paden in pure plassen verblijden onze harten in eigengereide sprongen als perfect passende parten. In dat lichte drijven ook ganzen rotte, grauwere zwaangasten kleine brantajongen! En verborgen blijven de dagen koude, sombere razende…