Alle inzendingen over netgedicht

Verplicht rijm ik Uw miserabele leven Ik wil geen woorden waarin ik verstik Niet mooi gaan, en toch sneven Vanaf nu, ik vind het welletjes Speel niet meer uw spelletjes Ik voeg niet meer toe Ik ben u moe…

Ik heb het net gedicht De fuik sluit De deur op slot Ik heb het net gedicht Het luik voor mijn ruit Een steen voor mijn grot Mijn handen voor mijn gezicht Het net gedicht De boel op slot Terug getrokken in mijn grot Mijn handen voor mijn gezicht Dicht Op slot…

ik verzin ze waar je bij staat kwak de woorden uit mijn hoofd en het scherm vormt en vult de nacht stormt onmachtig de schuld waar vissersvrouwen eens op het duin op hun mannen wachtten, soms tevergeefs want de zee nam de boot, de mannen en hun netten en ik, ach, ik heb er zojuist eentje gesloten dat krijg je er van vissers gaan zo nu…

de hartenkreet werd een netgedicht ik streed voor een vergezicht, opende leed, dat werd direct gedicht ik haak af, heb niets met omhoog vallen het rijmt niet meer, daar ben ik blij om…

ben toch gezwicht: heb net gedicht 't is licht ontwricht maar 't ligt op zicht als netgedicht nu hoop ik maar dat mij hierin wat dicht-inzicht wordt toegedicht…

klinkt als een dessert of als mosterd na de maaltijd voeg zelf een netgedicht, toe en ik had nog niets geschreven in keurige volgorde, ingedrukte lettertoetsen, opdracht volbracht zonder meer waarde…

Ik zei: 'Zet u die maar op Netgedichten.'…

Ik zei: 'Zet u die maar op Netgedichten.'…

gedicht of geopend op het netvlies of uit het oog plaats mij maar met uitgerukt hart want dit gedicht is het helemaal net niet…

Een compilatie van titels van 15 netgedichten van de afgelopen week _______________________________ Als stilte zonder woorden valt In een blij makend licht Is bij een schemersterrengala Een tweeling, hier en u Jong en oud is er, ik neem Een kiekje in joyeuze pas En maak een foto van geluk Als een deskundoloog Maar London Bridge is…

Men schrijft meer, constateer ik, dan men leest Men deelt zijn navelstaren met collega's Als waren 't zijn, c.q. haar, alter eega's Toch raakt men schrijvend, lijkt het, meer verweesd Soms gaat het met een metafoor gepaard Dan wou ik dat het minder cryptisch kon Die vergelijking in het lexicon Zo'n brainwave, als uit noorderlicht…

Het heden heeft een overschot in plaats van energietekort kijk maar, het barst van een surplus Aan wat verleden is, geen prul maar savoir vivre, rijk en gul een hervertelling van ons lot Waar Jupiter de oppergod diens Saturnalia ten hemel spreidt met donderend geweld en bliksems schicht uit het gewelf Achter een horizon van tijd…

Ik droomde dat ik nog een kind in smokum was, herkenbaar Gevallen engel, lucide in een stuk jeugdwerkelijkheid In 't duister tastend, welig tierend van diversiteit Werd liefdesband begeestering of emotional chantage Doctorea zong proud mary in wild ostinato De ballade van orange grove over een boze engel Adagio van vogelverschrikkers…

Op haar ontdekkingsreis door de woestijn Waar maar één klaproos bloeit binnen de muren Een niemandsland vol weekdierbodemzand Zingt amazonegirl from Ipanema Op het zuchtend landschap "ik ben vrij De klanken van mijn hart altijd bij mij Dit hier, dat is wat telt in 't tropenuur" Een blikvanger vangt lichtbrekende regen Schemervaag…

Eigen- en vrijzinnige compilatie van zestig titels van onze Netgedichten van de afgelopen twee weken...gratis en voor niks!…

We zijn op weg maar hoe kom je nou thuis jezelf zijn in je eigen soul machine de kiem van 'n magische ontmoetingsparel met bladmuziek in een codex rescriptus de glimlach van een nieuwe jeugdverslaving? Je hoorde biden hello harris fluisteren ik maak graag plaats voor une reine des lacs roses maar kamala zei, ik ben fleur de sel en als…

Een woud van ijzer in d'augustusnacht de slag bij nacht verzonk in eindeloosheid weg van hun macht een uitgestoken hand de eerste tekenen, you'll just live once stip aan de horizon, zo zal het gaan  Zomers boven grand hotel du lac waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt zeg ik Lees! En wel op je eigen wijze in eenzaamheid…

Als strijklicht in het verre morgenblauw in stiltes van de kleuren van de aarde sta ik ietwat beschonken op de uitkijck en zie in 't uur der wolf de martelaren hoor wildzang op dood spoor in hemelhuizen waar bruusk het vrije woord ontsnapt aan 't hart is wu wei de vergever of de dood... Als nachtvlinder bij aankomst in het land van…

Je vraagt je af: Kan dat dan wel, in netgedichten punt en el?…

Zal ik het leed van gisteren verdrijven Zal ik wat in me omgaat op gaan schrijven Zal ik wat ertoe doet laten beklijven Zal ik me inhouden, bescheiden blijven Ik wil geen zout in open wonden wrijven Noch wat in het verschiet ligt overdrijven Ik kan geen leed van gisteren verdrijven Wat met geen enkele pen is te beschrijven Ik hoop dat…

Geef je reactie op deze inzending dat staat onder elk netgedicht niet dat ik voor elk poëem zwicht om te zeggen dat ik het te licht of te zwaar vind na elke zinswending O neen!…

Elíme gaat naar haar vriend in wonderland waar alice woont, dat weet toch iedereen en wie die ridder is zeg ik meteen die strooit met euro's uit de vrije hand Zo zijn er van die radicale dagen moments in love, waarin de nachtwind hangt die als we thuiskomen de geur verdrijven en niet per se om moeilijkheden vragen O achahbar enigma…

Gedichten zijn geen fluistergalerijen Waar enkel stilte heerst en zoete dromen Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen Doch wie goed luistert hoort soms meer dan bomen De moerbeitoppen ruischten;’ God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde; wist wat ik behoefde, sprak tot mij den stillen nacht; Gedachten die mij kwelden, Vervolgden…

Verstikkende walm van kleurrijke voetzoekers beneemt mij de adem en slaat op de keel onttrekt het esthetisch gevoel aan mijn brein van harmonietinten in diversiteit Het maakt mij dood- en doodziek. Allicht! het belemmert het zicht van mijn ogen Hoe zonderling toch dat een spierwit konijn het scheppingsverhaal opgetogen van zijn zwarte…

Het staat eenieder vrij te reageren met wat hij - zij of het, doet niet terzake je komt ter wereld met een beider smaken - aan tekst bedacht heeft door te associëren door zich uiteen te zetten, nuanceren als 't lukt op rijm, van binnen of op 't end wat actueel is, wat je las of kent want zulke wetenswaardigheden zullen veel meer op instemming…

"Wonderen of geen wonderen, vertaald of niet geparafraseerd danwel wederom vertaald," zo sprak Martinus Nijhoff, over zijn graf heen: EENIEDER VAN U moet maar kijken hoe hij over mij schrijft over de jongen en het kind dat ik ooit was eenieder is vrij in zelfgekozen vorm in onze taal te schrijven Zo ook over mijn alter…

In het Vissentijdperk kwam hij terug van jaren zonder stem zo ineens, out of the blue in verenkleed met zwarte glans stond hij opeens weer aan het raam en zong voor mij een korte serenade de verloren zoon 'Laten wij in schoonheid sterven als de zon rijst in de lente en de blauwe maan in vroeger licht, hier op locatie'…

wie dan ook hier verschijnen wil of wou uit een grauwe, hoogstpersoonlijke gril of uit poëtische overweging misschien steek je licht eens op bij wat anderen verander je overwegende perspectief houd de eindjes open óf sluit netjes af neem jezelf en vaste meelezers serieus je hebt een keus gemaakt uit verlangen de diepte van de netgedichten…

ook ik kan naar mijn handen loeren en de conclusies vroegtijdig trekken maar ik laat liever woorden broeien alsof ik zo’n weerslag laat uitlekken de kaarsen blijven toch wel branden terwijl de uilen hun kuikens roepen beelden die door dit denken landen zich overwegend waardevol voelen ik hoef zulks niet weer uit te leggen in die hoedanigheid…

Hierbij neem ik afscheid van hartenkreten en netgedichten.…