Paradise regained

In het Vissentijdperk
kwam hij terug van jaren
zonder stem
zo ineens, out of the blue

in verenkleed met zwarte glans
stond hij opeens weer
aan het raam
en zong voor mij
een korte serenade
de verloren zoon

'Laten wij in schoonheid sterven
als de zon rijst in de lente
en de blauwe maan in
vroeger licht, hier op locatie'

klonk zijn refrein dat zeuren bleef in eindeloze variatie
omwentelingen om zijn as
op twijgen als een duistergast

Na hem verscheen een vlaamse gaai in code grijs getint
zijn herhaalde roep was
warme waanzin - een genot
een lint van tonen als een speelbal van een fee die overdreef

die vaalgele trompetnarcis
die denkt ik ben een roos
die bloeit, maar zelf niet weet
wat joie de vivre is

Met mijn voorkeurstem
zoek ik mijn avondkameraad
die, zogenaamd gearresteerd,
door mij werd geëlimieerd

na driemaal in vergane tijd
te zijn getroffen door een pijl
van cupido in mijn soft huid
werd ik verteerd door dageraadgefluister in het morgenrood

Anabasis werd de terugkeer
beklom het omgekeerde huis
door de redding van mijn engel
en kreeg de wind weer in de zeilen

al is het voor niet-ingewijden
als schapen die boos buiten blaten
noch voor mijzelf wel goed te rijmen
bekruipt mij achterdocht
alsnog
en worden echte liefdesleugens van lieverlee toch een bedrog

Dus scheer u weg, Apollo, Zeus
en zing van Toekomst, Lorelei
want jij bent mij het meest nabij

... De goegemeente der lezende schrijvers en schrijvende lezers alhier zal ongetwijfeld hier en daar een Aha-erlebnis ondergaan, een déjà-vu moment dat je herkent van een titel...

Bovenstaand poëtisch prozarelaas is een compilatie van titels, at random en in volledige vrijheid geselecteerd uit wat door jou/u/jullie de afgelopen twee weken is afgescheiden en aan den volke is gepresenteerd. ...

Schrijver: Max de Lussanet, 16 maart 2026

Biografie van deze schrijver