Alle inzendingen over snikheet

Niet te lang, heel even maar, want ik heb het echt snikheet... Verder nu geen commentaar...…

Eenvoudig is een berg beklimmen een akker ontginnen een kanaal graven tijdens snikhete zomerdagen echter, ik raak buiten zinnen als ik tracht jou te beminnen.…

soms heb ik zin om zomaar op een snikhete zomerdag iemand Gelukkig Nieuwjaar te wensen een onbekende te omarmen en even wat vrolijkheid te schenken zou dit nou ook vrede heten of alleen oorlogsmoeheid…

Een zwangere Turkse op de bus, snikheet, stikbenauwend niemand stond zijn plaats af. Ik zag haar en dacht : "Even mooi als Maria door die zwangerschap ! " Ik vergiste me, het was Maria niet : een bus is geen herberg, een Turkse geen heilige maagd en de zomer geen Kerst.…

aan weerskanten van mijn pad hangen als 't ware van mijn schouders diepe sloten af vol kattestaarten koolwitjes op jacht minivlinders snikheet bijna van streek gebracht rietkragen grote lisdodden kolven kolf aan kolf man aan vrouw aan elkaar gesmeed een libel daarentegen altijd een buitenbeentje verzoekt het op zijn eentje.…

Met stok in vuist vanonder kinderkin het benarde klankkastje uitgesleurd door de f-gaten deze snikhete muziekschoolvoorspeelavonden in - ach heel wat zachtzinniger tevoorschijn gestreken kan je sarabande zeker, Bach.…

Zo vaak dacht hij nog aan de vrouw in het park die zich een dag later op zijn snikhete zolderkamer uitstrekte. ‘Trek mijn broekje maar even uit.’ Dat had hij niet gedaan. Een dag later wel. In zijn fantasie. Daarna nog eens en nog eens en nog eens. Wat zou het vervolg zijn geweest? Een one-night stand? Een huwelijk? Een SOA?…

mijn denken te herplaatsen waarin het landschap dat ik overzag onthoofd uiteenviel door duivelse geesten die zich hadden vermomd als nederig godvruchtige lieden onder giftig spuwende zwarte schaduwen van dode akkers zocht ik naar de laatste stukjes hoop waarmee het beeld van de egaal bloedrode legpuzzel zichtbaar werd omringd door snikhete…

het weer is echt niet meer te doen snikheet is het nu al dagenlang weinig water... – een scheppingsdrang? – het belooft een droog en dor seizoen. de aarde transformeert in zand ik hoor bloemen en planten kreunen en zie vele konijnen achteroverleunen, alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.…

Eens is het diepste duister van de nacht hopelijk verfrissend als de regen na een snikhete dag heb je helemaal niets op haar tegen Voelt het beklemmend zwarte donker behaaglijk zacht behaaglijker zelfs nog dan die regen Afhankelijk van de omstandigheden is het niet eng niet echt vervelend maar is het soms onverwacht zoals gezegd juist…

Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen leunend op breekbare takken van het leven mag ik opgespaarde bloederige tranen laten vloeien over het hemelrijke paradijs dat slechts gelijk een zucht geopend was om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven ons bloed reikt als een dode zoute zee over de gehele mensheid en niet alleen over snikhete…

Snikheet Vlissingen zocht je borsten. Je gaf ze brutaal en toonde olijk al je gaven aan mij. Ik was uitverkoren de jouwe te zijn, de enige voor nu. Ik zweette tranen om jouw gunst. Ik traande zweet om jouw troost. Ik was aan alle kusten jouw zee. Eén moment blijft me altijd bij.…

Maandagavond, een snikhete aula Twaalfjarigen op de planken Een treinreis als metafoor Voor de door hen afgelegde weg De jongens staan er als mannen De uitgelopen schmink van hun baarden Ik ben er voor hem Hij staat tussen zijn vrienden Het eerste loslaten Lijkt vanavond voor mij Nog maar zo kort geleden Ik beleef het opnieuw Het gezang…

Het kan niemand ontgaan zijn, de Tour start op een snikhete dag in het hart van Nederland, Utrecht. Flink wat mensen slaan er een slaatje uit, want ze hopen op een winstgevend festijn, een gulle lach en veel dronkenschap, terecht.…

De bloedzuigers die jagen op zijn spoor verliest hij in de mist van valse praat geruchten deren niet waar hij nu gaat ver weg van alle blikken en het slijk hij laat de warme droomwind op zijn zinderende pad verschijnen om in de stille schemer te verdwijnen totdat hij aan de horizon bezwijkt zo raakt hij uit het oog van het publiek geen…

Schaduw en rust vind ik bij de treurwilg en zijn verweerde bank in late uren die nog warm dragen van een snikhete dag tot ik vanuit de verte opgeschrikt door een ondefinieerbare klank zijn mij duidelijker bij vrienden en buren hun gebabbel en gelach.…

Het was een snikhete dag en de bos bloemen, die ik in een kiosk had gekocht, begonnen al snel slap te hangen, hoe ik ze ook mijn liefjes bleef noemen, ze waren te zeer aan water verknocht.…

Tegen half september werd het na een legendarisch lange zomer opnieuw snikheet. In een stenen kamertje waar ze aan een zuurstof-apparaat geklonken lag daalde toepasselijk de schemering.…

De verkoeling was goddelijk lekker, de voetbal diende voor in het water en op het snikhete zand rondom de plas. Ik ging nog graag als een yogi met mijn hoofd op de kop staan, waardoor ik een extase ervoer en kalmeerde.…

Zo’n snikhete keuken, ‘k ben helemaal gaar! Een simpel bedankje was aardig geweest, maar meneer houdt zijn kaken stug stijf op elkaar!” “Mm-mmh.” “‘T zal je allemaal blijkbaar een eenheidsworst wezen, al maak ik dan nog zo’n exquise gerecht. Een half uur al wacht ik op iets van reactie.…

Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond De dagen waren snikheet de nachten zo koud wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht rook hij mensenvlees als inhoud van die tent Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht die daarin liggen zijn morgen vanzelf…

wat meer recent en ik barstte uit in lang ingehouden tranen die niet te stoppen waren en dat hoefde ook niet, want ik was alleen met Google Maps en alles wat eens was en ik zag de dagen die eens waren de honderdduizenden minuten uit mijn jeugd met plotseling opgeroepen beelden momenten, snapshots mijn vader achter het stuur op een snikhete…