Alle inzendingen over spielerei

't Is 't einde van het jaar of is het spielerei de zon zit laag juist boven op mijn taxushaag…

De keukenkraanboog en kotste helder water De man leunde achterover en nam zijn bril af in een poging te ontzien wat hij net gezien had ‘Wel alle, dat kan toch niet!’ Hij verstijfde en werd roerloos in een poging te ontzeggen wat hij net gezegd had Hij zette zijn bril weer op tegenwoordigheid van geest…

Woorden dansen op een slap koord, in de nok van een circusoord, uitgespuwd en verguist door publiek belust op kijkgenot in rampgebied. Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

Dichten is vluchten soms verzuchten je hart luchten je op iets richten weg van dat wat is of was soms met je hoofd dan weer met je hart wit-zwart of juist met grijzen jezelf, de ander, iemand, iets de hemel in prijzen. Toevertrouwen aan…

Ach weet je, zei de politicus het is niets meer dan wat Spielerei Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel Vandaar dat ik nu maar stop met die partij Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!…

Vergis je niet Vergis je niet in mij Ik ben wel Heks Maar vergeet niet de Christen in mij Vergis je niet Vergis je niet in mij Ik ben wel Christen Maar vergeet niet de Heks in mij Vergis je niet Geloof is geen spielerei Niet als je er ooit voor gestorven bent Zoals Christus Zoals Heksen Zoals mij…

verknisperd tingelding naaldgegroend verlicht verkruimelt kerst tot zwaarvertafeld geestesfeest nachtvergallend flonkerballend hellevuurgestookt tot winters mid stereogesticht tezamen allemaal versnikkend in het overgangsejaarsgelal vernieuwjaar in gelikte hielerij geflikte spielerei door anonieme durfals…

Henk Kamp is nu verkenner aan het spelen, De Ridderzaal is voor hem spielerei. Daarom vervult mij dit met nostalgie, Hun Prinsjesdag was ooit mijn Jamboree.…

Mijn rijmelarij Is voor mij een spielerei. Als ik door mijn hoofd heen spit Zet en rijm ik mijn gedachten op de rit. Ik als simpele meid Kan hier prima mijn ei in kwijt. Ik schrijf onder het pseudoniem Alou Want mijn echte naam doet er niet toe. Mijn leven in een paar zinnen Een uitdaging maar ik ga gewoon beginnen.…

geval als wij in een stijlloos vacuüm zijn beland de mens grijpt terug naar schoonheid uit verleden tijd omdat heden zonder inspiratie blijft ook muziek en schilderkunst borduren voort op vroegere patronen maar vernieuwing wil niet komen chaos schrijft in gedichtenland omdat ieder alles van poëzie denkt te weten zijn slechts spielerei…

Zoeken naar een nieuwe wereld Een wereld groot of misschien klein Waar zoete klanken troosten En woorden werkelijk zijn Geen spielerei geen fratsen Geen ongeremde woordenbrij Geen schelden gokken patsen Maar dichtkunst voor jou en mij Gedichten om op te toasten Springend lam in de wei Een kalfje net geboren Voorbeeld voor jou en mij…

het onwelgekomen inzicht wentelt zich telkens een nieuw beeld zich aandient met het genot van een knorrend varken in het eigen kleine slijkgelijk overboord, die oude gedachten dat was maar 'Spielerei' naar de gaskamers ermee hier is 'die neue Armee' de rest, weg ermee, away want is hij niet meertalig?…

tussen zon en zee elkaar ontmoeten elkaar ont-moeten en alles mogen met een toetje nog erbij?…

niet veel later toch gericht op broeder Karel zijn gezicht die lag te slapen als een bakvis op de grens van half dood maar ondertussen alles ving wat hij met klappertanden sloot En broeder Anselmus genoot lachte zijn oude kaken rood met elk salvo dat hij vuurde en er monden vol mee schoot totdat de nuntius hem zei dat Anselmus zijn Spielerei…

__I__ Elke keer als ze mij raakte in mijn hart op mijn andere wang veerde ik terug naar haar. Ik zei dit stopt nooit maar nu is het toch echt voorbij alleen haar hand gloeit nog na. __2__ Deuren sloten ramen licht dat meebewoog gelijk met het vertrek maar de schaduw bleef hangen aan haar haakjes in die verstilde hoek…

overwogen zienderogen het tranendal der zuchten en steunen te verlaten migrerende staartkometen vallen bij miljoenen in zonnestratosferen wijl asperger de dwergeend waggelt vleugellam en half labiel naar het meest nabij gelegen ei in het moes der knollentuin kevers, gladgeschoren in tien seconden van nul tot honderd gaan voorbij aan spielerei…

kijken naar een slak kunnen slakken hangen in de lucht kunnen slakken zweven traaaaaagjes in slakkenzweefjesvlucht kijken naar een slak op een vensterraam slakken kunnen kleven slakken kunnen plakken en daarmee is het gedaan…

Hij heeft nog kans op eerherstel bij het snelwandelen maar vliegt – op gouden koers - voor de finish uit de bocht en komt als laatste aan, niemand die op hem wacht en plezier in de spielerei is hem inmiddels wel vergaan.…

het is allemaal zo triest en bedroevend want ach... het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau van prullaria en spiegeltjes van egospielerei door spitsneuzige letterratjes met hun ditjes en datjes de watjes van witgevlekte krielkippen pikkend naar ringen brocante en kraaltjes laten wij voor wat het…

Spielerei en gewichtig tijdverdrijf. Toch geen ziel tot ziel communicatie. Daarvoor is het nepelement te groot. Letters kussen niet. Met woorden kan ik toch niet strelen, of bedoel je psychisch? Is dat niet veelal inbeelding? Nee, Joanan, minder cynisch!…

Allemaal Spielerei. Ik mis je. Als Jezus.…

Het dichten is vooral liefhebberij: zodra de schouders lichtelijk verkrampen de adem stokt en zware hersendampen het hoofd omgeven, voelt het zich onvrij Het dichten werkt het best als spielerei niet al te serieus; een boodschap wrochten dat is slechts de garantie voor gedrochten voor draken, leguanen en harpij Het dichten zoekt een opening…