Alle inzendingen over tekorten

wereld warmer in innig leven met uitgestrekte handen ontvang ik tederheid in trilling betoverd in bestaan van licht voel ik de kern in mij sprakeloosheid in onbeweeglijkheid verstaanbaarheid kom ik tekort maar aanwezigheid hoger dan de lucht onverschilligheid wegkwijnend in kenmerkende herleving…

De gevoelsscherven veeg ik op, het is meer ziel -- dan ik verwachtte.…

Na seks voel ik net genoeg kou om te voelen -- dat ik oersterk ben.…

Wat heb ik nodig? Weinig. Helaas is er veel -- te weinig weinig.…

ik heb nooit kunnen wennen aan dat ik niet met bier mee kan vloeien niet met gas uit een vulkaan kan stijgen niet hiroshima naar de maan kan stralen ik zit met een maag die borrelt met beteerde longen die nahijgen een hoofd dat alle kanten uit holt met een penis die niets wil dan stijgen ik zit met een lichaam als doorkijkraam waar de schoonste…

En als je eerlijk alles deelt, kom je zelf ook niks tekort..…

Tijd tekort druk, dit nog, dat nog de klok tik in haar rug tijd tekort vijf voor.. tien over.. zij rekt de tijd zij rekt de tijd zo eindeloos dat zomertijd en wintertijd compleet zijn uitgerekt de tijd die zij dan overhoud laat Magere Hein volkomen koud!…

Die altijd zuinig Geweest is op zijn Leven, zorgvuldig Inhoud gevend aan Het menselijk tekort, Plooien effenend In zijn dagelijks Bestaan, ziet terwijl Hij voortgaat alleen Nog maar de rafelranden Waarlangs hij moet gaan…

scharnieren tussen gissen en missen het voor- het achteruit de wisselsporen van de ene na de andere tijd verloren speelgoed in een oogopslag onder getekende lucht zoveel duisternis onder onbegaanbare grond wonden en scherven uit sponningen gespat werkelijkheid vergeefsheid alles is er altijd andere tijden gisteren en vandaag…

Vakantie toen: storm, regen -- kon het nog maar eens zo tegenzitten!…

De verwarming blijft koud, maar ze doet erg haar best -- Ze loeit en ratelt.…

jouw zij mijn handen op jouw dij tijd over en tekort mijn handen in jouw schort jouw lepel naast mijn bord blijf bij mij vrij met mij tijd over en tekort…

Begrip in je ogen is wat ik zoek o zo vaak voel ik je helpende hand alles te kort, nooit meer genoeg mijn tekorten veel te vroeg. Vaak zeg ik: dit zal ik nooit vergeten opgeschreven in het boek van mijn hart jouw naam op ieder blad met hoofdletters moet je weten.…

Jij hebt twee armen, strik ze maar mooi om mij heen -- dan is het voor jou.…

Als woorden tekort schieten, begint de muziek.…

er is een teveel aan tekorten er is schaarste in overvloed er is nood aan mededogen en inlevingsvermogen er is een gebrek aan hoop een hoop gemis aan perspectief het beste hopen is goedkoop zonder klaar alternatief er is een tekort aan verwondering van stilstand naar vervoering om het dichtslibben van ons bestaan deugddoend…

Het tekort aan medisch specialisten is grotendeels te wijten aan de beroepsgroep zelf.…

Elf jaar: mijn liefste gaat naar huis met de liefste -- die ik heb gehad.…

Ik dans als bevrijd Tot dopamine tekort Mij weer gaat boeien …

Handen had hij soms tekort maar vijf vingers aan een hand waren hem genoeg…

vuurwerk wat is het toch mooi je komt na afloop weer ogen tekort…

ik ben niet zo veeleisend, zo kom ik niets tekort. Jij mag doen wat je maar wilt als je maar naast me wakker wordt!…

Waarom leven we zo dat we voelen liefde -- tekort te komen?…

Liefde hoort voor inspiratie te zorgen Maar als ik aan jou denk klap ik dicht Ook al voel ik duizenden dingen Als ik denk aan je mooie gezicht Ik probeer mijn gevoelens te verwoorden Mijn vlinders, mijn onzekerheid en mijn diepe pijn Maar wat ik ook doe, geen zinnig woord op papier Is dat dan hoe liefde hoort te zijn? Kon ik je maar vertellen…

Die oorlog duurt te lang daar in Afghanistan vandaag heb ik besloten dat we gaan met dertigduizend man meer want we hebben weer te kort geschoten…

U weet, de mens is verre van perfect Bij elke job maakt hij wel kleine fouten Veel missers nopen hem om op te zouten Dat heeft helaas reeds menigeen ontdekt Het stelt me zó gerust dat hier twee heren Mijn versjes snel en gretig corrigeren!…

herkenbaar omdat ik het zelf geschreven heb het is een spelletje geworden dat ik toch wel regelmatig speel wel in een vaste volgorde anders zeggen zij dat ik alles veel te makkelijk vergeet voor echt belangrijke zaken blijkt het af en toe wel nodig te zijn want het lijkt of je tijd voldoende hebt maar ik komt eerder tijd tekort…

Zout bijt in de open wond van mijn palm terwijl de branding steen tot gruis maalt Haar schouders stonden vast als basalt tegen elke golf die mild op mij brak ik duwde het warme water terug en hield de maalstroom die nooit week Gerookte zalm en ui vullen de kamer brood kraakt tussen tanden ik zit op de koude vloer handen open tot de honger…

maar als ik ze toch zeg deze woorden schieten tekort behalve als je weet dat ik er heel mijn hart inleg…

Er is een tekort aan zetels op de publieke tribune omdat er een tekort is aan zetels in het parlement voor hartstocht, tijd en geluk zonder onderhandelbare details om samen te vatten in regels en wetten voor een wereld van ongelijke kansen een strijd om rechten en plichten, om zetels voor miskende belangen miskende mensen van nu…