Alle inzendingen over verlies, vrees

verbloem het verlies in schone zinnen en laat bezieling in uw kamers dringen tot de grenzen van de koude vrees die men in vergeelde boeken leest…

Terwijl de dichte deur klapt met de ram van een slagboom valt enerzijds de bekende tongklank in anderzijds de kleur van lippendienst het verhaal herhaalt zich een vluchtalarm gaat af er rinkelt een bel in een hoofd iemand leest de ongelezen krant van voor haar geboorte het bericht vermeldt: er is een onbekende fout 4013 opgetreden die…

Ach, vier miljoen verlies voor PostNL! Ik vrees verhoging van de portokosten, het wordt wel prijzig om een kaart te posten, maar ja, dat hoort bij hun verdienmodel. Hun winst het jaar ervoor was acht miljoen. De zegels werden duurder ja, ook toen.…

Ik werk samen met AI ja, ja met AI AI is mijn collega nooit fysiek op de zaak nooit ziek, zwak of misselijk nooit op vakantie of een dag vrij AI werkt prettig mee werkt niet tegen nog niet zo ja, dan ga ik slaan met het accent op ontslaan d'r uit, over en uit heb altijd nog mijn eigen ik mijn eigen intelligentie waar AI niet tegen…

Door hoogtevrees omgeven sprak zij met angst en beven. Hoogmoed komt voor de val. ’t Is daarom dat zij beval: Springen is ’t laatste dat ik doen zal.…

Ik vrees de Vreze des Hoge Heren In dit Klimaat van Angst en Bang Dat zij het niet af kunnen leren Te gaan voor hun eigen Belang. Ik vrees de te nemen Besluiten De Retoriek, het Wapengekletter De luide Kreten, die zij uiten ´Het zijn Barbaren, Donnerwetter´.…

Wees niet bang voor de stilte wees niet bang voor het brandend vuur wees niet bang voor het wilde water wees niet bang voor het donkere uur. Wees blij met wat er op je padje komt wees blij met de bloemen op je balkon wees blij met een fluitje van een cent wees-ondanks alles- blij met wie je bent. Maak je geen zorgen, hoop doet leven maak…

Meester Vreeze sluipt naar binnen, hijst het doek en gaat beginnen. Hij speelt met schimmen op een scherm. Een stripverhaal in duizend delen, schaduwen die mij bespelen, tot ik het niet meer kan velen en onzinnig beef en gil. Hij kruipt onder al mijn leden en grijnst meer dan tevreden. Het doek daalt weer naar beneden. Tot de een…

Hoe ver moet je gaan een twee drie maal Hoe vaak niet zo bedoeld het een gezegd, het ander gedaan Hoe vaak beloofd om het weer niet na te komen Hoe lang laat ik met me sollen Ben ik nou echt zo dom…

Vrees niet, die boodschap blijft weerklinken en zelf ben j'in die roep gaan staan, al voel je ooit je moed verzinken, al zie je soms het duister aan, al kan je voet alleen nog hinken - dàt woord van Hem draagt jouw bestaan.…

Ik vraag mij af hoe lang het nog duren zal dat ik als een bal heen en weer word geslingerd en van vrezen verval tot steeds dieper vreesachtigheid. en hoe kort is de tijd, hoe kort is de tijd dat ik als een bevende voorjaarswingerd tegen de machtige muur van het leven hang! waarvoor ben ik bang? ik ben bang voor het uur dat de dood mijn…

Soms als het nacht is de straten verlaten Alle lichten gedoofd niemand om te praten Dan vrees ik wel eens dat er geen morgen is De lucht zwart blijft gehuld in droefenis Mensen blijven slapen en vogels sterven uit Blauwe wolken verdwenen in een stad zonder geluid Planten staken hun zuurstof geen passie meer geen lust Een Spookstad…

Woedende wolken scheuren kleuren uit een sprookjesboek terwijl het zand roerloos rust in aanzwellende zuidenwind trekken dennen kragen op weldra barst de toorn los het land zet zich schrap verankert de karige boedel de zachte glooiing biedt ruimte voor hemelse cascades en duivels vuurwerk het gewest kent de kuren en grillen van…

Petra, loskomend van al dat lastig belemmerende, verwacht niet meer dat alle mussen, roodborsten en mezen dezelfde richting als deze adelaar kijken. Ze kruipen weg op de grond, onder bomen of in open veld angstig omhoog kijkend.. naar de roofvogel met scherpe, genadeloze klauwen die op zoek was wat te reiken, alvorens te verdwijnen met prooi…

gedwongen gedachten vertroebeld bloed angst in de aderen aanvaarden moet knikkende knieën trillende vingers borrelende buik verwerken moet bevende benen verrimpeld vel ontredderde ogen het leven een tel broze botten uitgevallen haar ingevallen wangen pas dertig jaar verslappende spieren haat in het hart onrustige geest…

God zegt: “Vrees niet, geloof alleen in mij Ik ben jouw God en zal je kracht geven En je altijd tot steun zijn in dit leven”. God zegt: “Vrees niet, want ik ben met jou Niet alleen vandaag, maar altijd Weet, Ik blijf je steeds toegewijd”.…

Vrees niet. Uw woord is mijn kracht, omdat het mijne het uwe is. Vrees niet. Uw woord is zonder kracht, omdat het uwe het mijne niet is.…

‘Wat zijn we sterk!,’ sprak Poetin uitgelaten ‘Ze hebben antidepressiva nodig ’t Raketschild is volkomen overbodig Een lachertje, een paraplu met gaten’ Wij plaatsen echter tegen die raketten De altijd dodelijke snelsonnetten…

wat ik vrees is de waarheid van mijn gedachten, ze struinen onbeholpen op zoek naar die ene nacht waar ik niet zal spreken tegen de duisternis met zijn verlaten paden telkens is er die ene til, het honk dat me het uitvliegen belemmert, mij herinnert aan een metgezel die als verstekeling in me huist te graag breng ik mijn waarden ter…

stil zwijgend nestelt zich in het gezonde de mutant van leven ongezien nog zonder controle zwelt onderhuids woekerend de dood telkens weer wakkert zij besef dat tijdelijk toch uiteindelijk wij zijn steeds opnieuw drijft zij mensen in de achtbaan van vrees en hoop voortdurend nog strijden en lijden wij tegen en aan verlies…

reeds grote gaten in waar nog reserves zaten verlies ik hem, die lijdt…

Spinnenangst ze wordt er alleen maar groter door vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken met mensenetende witte haaien en over het wroeten in aarde of ik verlies me in een erbarmelijke vertaling…

De vrees voor het daglicht. De vrees voor de straat. De vrees voor het leven in het donker 's avonds laat. De vrees voor de muren. De vrees voor de claustrofobie. De vrees voor het inwaarts gluren van al die angst die ik niet voorzie.…

van zouttekort naar wanen van paniek naar manie een oorlog woedt in jou en niemand ziet wat ik zie de kanker neemt je lichaam de chaos neemt je geest ik zoek houvast in woorden en vind nooit het antwoord jij op je pad naar het einde ik op mijn pad dat doorgaat samen in hetzelfde huis staan werelden wijd uiteen soms vond ik je even…

Overal om hem heen prijken lege gezichten starende ogen monden die bewegen kinderen die spelen maar hij durft hen niet te horen: alleen geluiden van het stadsverkeer de rechte straten op en neer razen in zijn ogen. Iedereen ziet hem maar hij ziet niemand hij voelt alleen hun ogen prikken in zijn rug hij wil terug naar het lege huis.…

Voor altijd verlies ik het gevoel van nu, straks het gevoel van toen. Nooit meer jouw glimlach Nooit meer jouw warmte Nooit meer naast jou op ons bankje Dus zo voelt het denk ik.…

Gedichten stromen als stuwend water uit mijn pen als onuitputtelijke huilbuien onmogelijk nog enig andere taak te verrichten jij bent niet meer…

verlies Brachten kristallen tranen Te laat mijn heroïsche Heldendaden om nog Eenmaal het licht te Vangen in je ogen De liefde van het hart Verblindde jou niet meer Deed je alleen nog staren Naar een dieper wordende mist En voor ik het had begrepen Waren jouw sporen uitgewist…

Ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij U wilt mij leiden langs rechte wegen En omringt mij met Uw trouw en zegen. Ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij Waar ik ook ben en waar ik heen zal gaan U mijn God, U blijft mij overal gadeslaan.…

Zwaar kan een last zijn hoeveel weegt zoveel jaar verdriet onzichtbaar meegedragen in de tijd slijten doet het nooit en als er ooit duidelijkheid komt of er iets is na de dood je hebt het altijd al geweten hij was immers altijd bij je in hart en geest als een vlinder in de zon danst de ziel zo vrij op de melodie van onvoorwaardelijke…