Alle inzendingen over watersnoodramp

ik ben naar de rotonde en weer terug ik leg altijd een briefje neer als ik wegga ik ben bramen plukken ik ben aardappels lezen ik leg altijd een briefje neer dan weten ze waar ik ben…

Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin Weer spatte het schuim over dijken en duin Weer raasde een vliegende storm over 't land Weer beukten de golven 't geteisterde strand Weer gingen gedachten gebeden naar zee Weer leefden er honderden duizenden mee Weer waren de machtigste schepen in nood Weer vochten de mannen op leven en dood Weer wachten…

Ze kon van huis naar 't Baarnsch Lyceum fietsen Kreeg zeven keer per week Latijnse les Als puber en als aanstaand kroonprinses Zei "Luctor et emergo, Beatrice" 't Ging eerst niet echt van harte, later wel Want Juliaan bleef toch haar rolmodel…

Dat vloed ertoe doet juist: springvloed die zee springen doet Het land dat zich niet kan verweren verzwolgen, open gescheurd door wind als handlanger kennen niet het mijn en dijn Het is menigmaal zo pijnlijk gebeurd: 'Watersnoodramp' in ons collectief geheugen Vloed springt beukt op vensters, deuren en muren tergt familie…

Voorzichtig plassen, meisjes aan de ene kant De jongens doen het om het verst en nonchalant We zitten in de goot, wat doen mijn billen zeer! Jeroen duwt zich omhoog, hij houdt het echt niet meer schuin staat hij achterover, steunend op de pan- nen van het dak, maar krijgt daar moeie benen van Zijn moeder maakt zich zorgen, bidt en smeekt…

de 1ste nacht van de 2de maand het woeste water verdrinkt het land; hoofdzakelijk - maar niet alleen - in Zeeland heeft de zee haar wilde weg gebaand . Mensen, dieren, huizen, boerderijen, kerken Mateloos leed en vernielde werken Met mens en macht de boel hersteld Verhalen eindeloos doorverteld Een les die niet door ieder is geleerd Als…

(234 slachtoffers op één dag) vandaag zag ik wat ik gisteren voelde de ledigheid van verlaten straten in een ongewisse tijd nu een mensenleven sneller verstrijkt dan de tijd weet ik de zwaartekracht van 't leven zeer nabij…

Toen braken de dijken en dreven de lijken… Een mensheid in nood… Hun graf was gedolven; in ‘t spel van de golven Klonk ’t lied van de dood… geschreven nog gister’ in ’t levensregister, doch toen was het boek opeens vol hiaten. We zwegen…gelaten… De rede was zoek…! De ogen geloken; de banden verbroken… aan ’t leven ontrukt getild…

Het water komt gulzig, uitgehongerd huizen, land, levende wezens alles verorberend ineengeslagen vechtende handen wanhopig barricades opwerpend hoe klein is de mens nu het verhaal van een oude geschiedenis schrijft verwoed een volgend hoofdstuk opnieuw laat de natuur zich de les niet lezen…

Nog zie ik jou gaan in je oliepak, een stoere mannengroet zoals het hoort en dan met hoogste spoed naar Battenoord, naar het wassende wateroppervlak. Kort daarop hing elk leven aan een koord, leek het alsof alleen ons zolderdak nog boven de zware zondvloed uitstak, werd jouw adem in ziltigheid gesmoord. Met mijn levensgeluk tot staan gebracht…

Zoveel gebrek aan tastbare herinneringen aan vroeger, al lang gelee ,veelal verzwolgen door zee wekte ook de Friese marechaussee. Plunderingen van zee namen tig levens mee. Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg. Al sloten vaders koen snel de houten luiken deuren en ramen de buitendijken waren door. Wind gierde voor huizen langs, tijd…

tegen nog niet zo ja, dan ga ik slaan met het accent op ontslaan d'r uit, over en uit heb altijd nog mijn eigen ik mijn eigen intelligentie waar AI niet tegen op kan ben ook niet bang aangelegd geen greintje, nada, niks leg dat AI zo om ik stam niet uit het stenen tijdperk maar wel diep uit de vorige eeuw 1952, een jaar voor de watersnoodramp…

er zijn loslippige tongen die beweren dat men op Flakkee minder (g)Christelijk is en vlakke psalmen worden gezongen dan in het aangebonden Goeree ten oosten ligt het Roomse Brabant komt het verval wellicht van gene kant? het moet gezegd en de waarheid duidt dat de Heer daar toch ook is geland en hetzelfde soort licht verspreidt spijtig…

Weer zie ik mij als kind van acht op straat Staan zeulen met twee dozen vol met kleren Om die in vrachtauto’s te deponeren, Die gingen daarna richting Ooltgensplaat. Wat men toen zei had niks van doen met dreigen; “Die Zeeuwen kunnen nu de kleren krijgen”.…

De tijd voelt als een verse appelschil, al wordt het straks vast licht en zou hij willen hij hoort ook nog steeds helder en te luid nachtelijk aanzwellende golven van ooit gillen. Er zwelt een hele stoet schuimkoppen weer golven, wederom amper te stoppen. Meeuwen soppen, meerkoeten deinen mee op ook deze aanzwellende februari zee. Wordt…

Het verhaal van de Watersnoodramp 1953: ‘Ja ik kwam plots zonder medeweten in The Committee of International Students against The Watersnoodramp. Ik was ineens frontpage. Yes blankman Jos toen was ik very hot in the picture’. ‘Zo rondde ik de Kweekschool af. Nog geen diploma. Eerst 350 praktijkuren. Nergens wilden ze me.…

Opwarming van de aarde door roekeloos gedrag van mensen gaat ervoor zorgen dat de watersnoodramp van 1953 zich in de overtreffende trap meermaals zal herhalen. Ondanks hogere en stevigere dijken en ondanks welke inzet dan ook. Onze dijken zorgen ervoor dat vertraging optreedt, zodat maatregelen getroffen kunnen worden.…

Watersnoodramp in enkele buurlanden. Daar word je nou ook niet echt blij van. De man gooit de ellende van zich af, brievenbus na brievenbus. Daar start iemand een auto. Het is eigenlijk nog te vroeg. Normaal staat de auto er nog als de man terugkomt van zijn route. 'Wat zou er zijn?' denkt de man, 'een dringende oproep van zijn werk?…

Fred van der Bijl (1914-1999); huisarts te 's-Gravendeel, zette hulpverlening op touw tijdens watersnoodramp van 1953 16. Abraham van Strij (1753-1826); Dordtse kunstschilder 17. Eduard Erdelmann (1865-1950); Dordtse toonkunstenaar 18.…