Alle inzendingen over wc bril

Het toetsenbord wint het van de wc-bril als ’t gaat om viezigheid De bacteriën huizen er met miljoenen tegelijk, ik zie ze dansen. Voortaan maar een toiletrol mee, als ik ga typen en aan de zijkant heel frivool Hang ik dan reiniger en borstel zo minimaliseer ik besmettingskansen.…

-------------- In de top 5 van vrouwelijke ergernissen:  Mannen doen de wc bril na gedane zaken nooit omlaag.…

door de kelen de stemmen werden met de minuut luidruchtiger er hing die avond zoals dat heet beslist iets in de lucht B. ging aanvankelijk mee in de flow verzorgde onopvallend zijn aandeel in de roes maar toen de broeierigheid overkookte en een onnoembare spleen de poëten in (nog) hogere sferen bracht zat B. reeds lang en breed op de wc-bril…

De wc-bril is door de woninginrichter in goed vertrouwen dan ook voorzien van een hoogpolige bedekking. Indien dit projecttapijt is, dan zit dit minstens 10 jaar goed bij intensief gebruik. Reiniging van de bril is een ander verhaal, zelfs problematisch. Met de kruimeldief de bekleding afzuigen leidt dan slechts tot een stofvrij resultaat.…

Naast de wc-deur van deze kommoenalka had iedere familie zijn eigen wc-bril hangen. Iedereen in de cinema herkende het tafereel als karakteristiek van het voorbije Sovjetparadijs en schaterde het uit van het lachen.…

Soms heb ik zo'n hekel aan jou, dat ik met alle plezier zeggen zou, krijg de zenuwen, krijg de hik, krijg voor mijn part een oog zo blauw, dat je nooit niet zien zou, dat ik zap zodra maar blijkt, dat de reclame weer opduikt! En wat ben ik dan blij, met een bezoekje aan het toilet, daarmee is de toon wel weer gezet!…

Komt het u bekend voor: Balpen met verdroogde punt omdat de laatste klik niet werd gegund Handdoek gelijk in de was omdat er geen tijd voor twee knijpers was Rol WC papier los op de pot De WC zelf nooit op slot Altijd het gas erop Elke maand een strop in blauwe enveloppe Na middernacht naar bed om zes uur weer op De wekker…

Zij lacht ad rem, wijst naar benee en zegt: mijn bril!…

Door de gekleurde bril gemeten Zag hij de zon aan de hemel staan, echter deed pijn aan zijn ogen, zonnebril vergeten, da’ s niks gedaan niet geaarzeld niet geschroomd snel een ander exemplaar gehaald, fijn nu heb ‘k er lekker 2, ’t is toch de burger die betaald. < Bos declareerde een verloren geraakte zonnebril>…

ik heb een bril aangeschaft, zogezegd zwart getint, uit het assortiment van de opticien waarin men er duizend en een vindt nog eer een deskundige dame haar diensten had aangeboden of kond deed over een tijdelijke actie of reclame had ik de twee neusringen al vast in mijn hand de mevrouw brabbelde snel, ja uw keuze is geheel in de mode…

ik ben mijn glazen kwijt en kruip over berg en dal door kamer, keuken en toilet op de tast ontdek ik opnieuw hoe het is aan de grond te zitten en te huizen onder een bed; het is vertoeven aan lager wal nu is dat natuurlijk niet voor het eerst dat mijn neusprothese zich verstopt maar zonder zicht is men op zijn teerst en zoek ik mijn heil…

Een gedicht dat raakt, Een vers dat schuurt, Brengt bij de lezer Die vertroosting zoekt Het gevoel op gang Dat al zo lang volkomen Op slot zat, zijn ik Was immers sinds hij Zich heugen kon gevoelloos, Uitgesleten door de taaie Werkelijkheid van de dag, Van alle dagen die achter Hem lagen - en de tranen Die jaren lang niet…

Mijn moeder heeft een Bril zo op t puntje van haar neus rust nu een Bril als zij de krant leest Bril, Bril ga weg, maak mijn moeder nog niet oud ze mag nog niet beginnen aan het inruilen van ons voor die eeuwige blindheid…

Een column die niet lang gelee verscheen; Een foto tegenover zijn bureau Een weiland, en een koe, zo'n soort tableau Als hij het zag dan wou-ie daar wel heen Voor ons een ontoegankelijk terrein Hij is er vast en zal er altijd zijn…

Kijk door een bril van problemen, die zit me als gegoten.   Trek ik het aan of stoot ik het goede af? Stel mezelf de vraag, “ben ik wel normaal”?   Kijk door een bril van problemen, die zit me als gegoten.   Wat zit er achter die bril? Want die bril is niet normaal.…

Ik nam jou in mijn armen En je nieste op mijn bril Ik zal altijd van je houden Al ben je steeds verkouden Al nies je telkens op mijn bril Jij bent alles wat ik wil Wij zitten in de duinen Al lang niet meer zo pril Jij neemt een hap garnalen En je niest weer op mijn bril Levenslang een vieze bril Toch ben jij alles wat ik wil…

Dus huldigen wij de bril in dit gedicht, want zonder hem is het leven als zonder licht. Met humor en charme kleurt hij ons bestaan, lang leve de bril, onze trouwe kameraad! Claire Vanfleteren ©…

hij zoekt zijn bril maar ziet hem nergens zonder zijn bril…

Dat virus is bepaald geen kleinigheid, Je moet er dagenlang van hoesten, niezen, Je lichaam krijgt het aardig voor z’n kiezen, En voert met koorts een lange, zware strijd. Er komt vooraf nog één symptoompje bij: Eerst ga je hevig aan de schijterij.…

Het lijk ligt in de kist, Gewassen en geschoren, Met vals gebit en bril. En bril? Ojee... die bril staat scheef. Zal ik het doen...? Ik steek al een vinger uit... O, nee dat durf ik niet. Ik ga maar zitten. Misschien doet iemand anders... Die bril staat erg scheef.…

De bril van Bril soms op een bezoedelde pot nooit roze gekleurd en een montuur dat door de tijd genomen steeds fragieler werd Bril in een matglazenhuis bezig ramen te ontmatten een groot kind dat moedig sterft…

Ik zit op de wc en mijn dagdromen nemen mij mee naar jou! Ik veeg mijn achterste af en zie jouw gezicht, je lach. Je ogen die stralen, maar voorlopig zit ik te balen en heb ik een strop, want mijn wc-papier is op. Jij bent er niet en er is niemand die het voor mij kan halen. Hoe moet dat nou, oh wat moet ik toch zonder jou?!…

Gebrek aan eten en wc's, alleen vrede – liefde en muziek.…

Het hele land heeft met hem meegeleefd En in de kranten en op de teevee Stierf iedereen dan ook een beetje mee Nu hij tot slot de geest gegeven heeft, Zodat in het geval van Martin Bril Er bijna sprake is van overkill.…

de kast hield geheimen verborgen in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid terug tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd met kleine handen rond haar hart en toen haar bril tevoorschijn kwam verried ze dat ze wist hoe ze apart haar ogen kon gebruiken even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken in haar wartaal…

Ik doe graag mijn bril zo nu-en-dan eens af; kijk dan met, natuurlijk, gesloten ogen sluiks naar links-boven Bril, natuurlijk, in linker hand Rechts: Rodinesque aan-den-kin En dat helpt wel eens, als ik het ook even allemaal niet meer weet Ik heb ook eigenlijk helemaal geen bril nodig maar het helpt wel eens…

chirurgijn betreedt in koelen bloede het anatomisch theater geruisloos gaat het beademde corpus onder zeil als zaag klem schaar tang het vege lijf invaderen met de precisie van een horlogemaker snijdt hij in de menselijke huid het bloed kruipt waar het gaan kan ontleedkundige lessen zijn geleerd het corpus door een andere bril…

Voortvloeiend daaruit is het resultaat Dat ook de bril steeds voor de baat uit gaat.…

Ze vraagt of ze even naar de wc mag. Ik zeg: "Ja natuurlijk, dat is goed." Ze gaat naar de wc. Ik loop terug naar de kamer. Hoor een hoop gerommel op de wc. Wil het eigenlijk niet horen. Ze komt de wc uit. Ik loop naar haar toe, vraag of ze misschien iets wil drinken, ze is tenslotte net naar de wc geweest.…

Een niche opticien in Vroomshoop, Had een zwarte bril in de uitverkoop. Het exemplaar Oogde wat raar Maar de prijs was er ook naar. In het land der blinden, Moet eenoog ook een bril kunnen vinden.…