Alle inzendingen over wie van ons kan dit

Daar ga je waar ga je ? Grijs, blauw, rood kleuren vermengen zich geuren dringen zich op fluisterstemmen zo licht alles lijkt logisch maar niets is het nog hoe gemakkelijk kan het zijn hoe moeilijk toch ?…

Geen woorden vinden en toch willen troosten; geen ogen die schreien, alleen maar een doffe blik. Onbegrijpelijk wat hier gebeurt en toch moet het leven verder. Is dit de eerste dag na het begin van de lente? Is dit een nachtmerrie? Dona eis requiem.…

Wie kan haar nog tegenhouden nu ze al vroeg wakker wordt en de vogels doet fluiten? Wie kan haar nog tegenhouden nu ze de krokussen kleurt met licht en doet reikhalzen naar groen? Wie kan haar nog tegenhouden nu ze mensen doet groeten en blij gezind doet stappen? Wie kan haar nog tegenhouden nu ze nestjes wil bouwen en blaadjes en bloesems…

Ik voelde mij als een kogelvrij vest, niets kon mij raken. Voor donder en bliksem was ik veilig. Stormen deerden mij niet. Zelfs het duister kon mij niet opslokken. Maar ik miste het Licht!…

Droom is 't leven, anders niet; 't Glijdt voorbij gelijk een vliet, Die langs steile boorden schiet, Zonder ooit te keren. D' Arme mens vergaapt zijn tijd, Aan het schoon der ijdelheid, Maar een schaduw die hem vlijt; Droevig! wie kan 't weren? D' Oude grijze blijft een kind, Altijd slaap'rig, altijd blind; Dag en ure, Waard…

Ik heb een vijand, zelfs in deze dagen al is dit ook niet christelijk van zin, maar 'k ben gekwetst tot heel diep binnenin en weet niet meer hoe dit nog lang te dragen. Maar plots heb ik de lente weer gezien en langzaam groeit vergeving zelfs misschien. Snelsonnet…

Het lijkt gedaan, maar is nog gaande. Gaande was het begin, dat men geboorte noemt. Gaande zal ook ons sterven zijn, wanneer sterft wie we denken. Wie we denken dat we zijn. Hoe wij ons ook verzetten blijven, gaandeweg begint elke dag. Elke dag opnieuw.…

Jij en ik, we zoeken elkaar, vinden en hervinden elkaars ziel via lichaam en taal, naam der genoemden. Jij en ik, o zo verloren in de tijd, eeuwigheid, voorzienigheid; volledig opgaan lijkt, en is, zó ver weg! Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar... we treffen elkaars hart, in de ogen troffen wij werkelijk zuivere emotie, voor heel…

blijf bij me hier bij mij dat je bij me bent verslingerd ben ik aan de tijd met jou die eindeloos was verslaafd ben ik verslaafd aan herinnering van mij met jou draai terug de tijd opdat zij stilstaat bij ons samenzijn ik heb je nodig zoals altijd weer sinds ik jou ken verslaafd ben ik verslaafd aan herinnering van mij…

De aandeelhouder wint.…

Ik heb mijn hele leven last gehad van gemengde gevoelens.…

Die grote gebouwen, waar de verzekeringen in huizen, hebben ze te danken aan de kleine lettertjes.…

Studenten zijn jongens die ruiten ingooien van gebouwen, waarvan ze later commissaris hopen te worden.…

De kerk is Gods eigen huis, maar toch staat op de toren een bliksem-afleider.…

Als ieder mens één ander mens gelukkig zou maken, was de hele wereld gelukkig!…

Democratie is de wil van het volk.... Elke ochtend lees ik in de krant wat ik nu weer wil!…

Er zijn meer ouders die een pak op hun billen moeten hebben dan kinderen.…

Dansen is bidden met de benen; marcheren is vloeken met de voeten.…

Ik ben hoofdzakelijk bang voor de dood omdat ik angst heb opnieuw geboren te worden.…

Veel kranten hebben een kunstcriticus in dienst, zoals alleenwonende, brave boeren een valse waakhond houden.…

Een ambitieus jong schrijvertje Beklaagt zijn zwak geheugen "Niet één vondst blijkt een blijvertje Mijn brein wil maar niet deugen" "Gelijk een zeef, zo voel ik mij Helaas, maar 't feit dat ligt er Wel heb 'k er een ambitie bij De wens te worden: dichter." Warempel, na een hele poos Schreef hij zijn eerste liedje Over een lelie en…

Van oorsprong Uit één, nooit meer alleen en Van sterrenstof dat zocht werden we Stelsels gevulde hemel, aarde en zon Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven Voor nieuw leven Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…

De kamers zijn groot, in de gang is het stil, het huis voegt zich niet meer naar mijn wil. Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan, terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan. Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan, ieder voorwerp ademt een treurige waan. Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes…

Ik val niet snel voor mensen Maar ik viel voor hem Niemand begreep waarom "Serieus, hij?" Werd me gevraagd "Hij is echt niet jou type!" Het grappige is dat mensen je type baseren op de jongens waarop je valt En ik viel voor hem Alleen voor hem Dus in feite is mijn type, hem…

Dat een mens niet ervaren kan wat het is om dood te zijn, kent gevolgen. Oorzaken van verdriet. Dat een mens wel ervaren kan wat het is om te leven, kent oorzaken. Gevolgen van liefde en geluk. Wie kent?…

Ik zie ons land in prachtig ijs weerkaatsen De rijp omhult de takken als foedralen De bomen lijken witte kathedralen Waarin we broederlijk en vreedzaam schaatsen Gelukkig, het is nu de laatste dag Voordat er weer van alles niet meer mag…

Krachten die sterren doen bewegen, bewegen ook in handen en in voeten. Stof waaruit het heelal is opgebouwd, is wat het lab in al mijn cellen vindt. Lucht die door onze longen stroomt, is adem die ons met de ziel verbindt. Menselijke kennis is beperkt en klein. Onschatbaar groot is een andere wereld, die voor breinen diep verborgen blijft…

Ik leg wel bloemen op je graf als je dood bent, overleden bij leven wil ik geen contact meer omdat we elkaar niet liggen met die realisitische woorden ‘omdat we elkaar niet lagen’ leg ik het mooiste boeket neer en buig mijn hoofd diep voorover en mocht je worden gecremeerd dan koop ik verse rode rozen pluk honderden rozenblaadjes die…

Een lockdown lijkt in het begin wel leuk Maar thuiswerk gaat toch op den duur vervelen Je kunt geen roddels op je werk meer delen En praten met je vrouw geeft al snel jeuk Dus snel op zoek naar pret en wat verzet De derde golf komt uit het waterbed…

Beunhazen met een ziel zwart als roet azen azen stropen je vel van het bot en je ziel op slot alles staat op zijn kop Beunhazen met een ziel zwart als roet azen azen nemen hun medemensen te grazen veranderen zwart in wit en wit in zwart Beunhazen met een ziel zwart als roet met een witte toet azen azen hoeven zo niets aan de penningmeester…