Alle inzendingen over windbuil

Sedertdien houdt hij zijn grote mond, Wijl hij eindelijk verstond, Dat zijn waarheid puur Trumpiaanse Onzinnige onwaarheid betrof, Die alleen door adepten werd aanvaard, Dát staat nu dan op de kaart Als een windbuil, geen aandacht waard.…

Windbuilen gieren verzuurde landerijen met doorluchtigheid.…

Hij is veeleer een windbuil en een kwast.…

gematigdheid van Wilders is slechts schijn met woorden wordt heel slim slechts gemeanderd vandaar dat er in wezen niets verandert zijn knechten blijven zitten waar ze zijn de windbuil wappert met een hele hoop verwacht hij echt dat ik voor leugens warmloop!?…

Voor meer tekst over windbuilen en afzwaaiers verwijs ik u graag naar het hapklare snelsonnetgerecht dat De Woordenaar ons hedenochtend bij wijze van ontbijtservice heeft opgediend _______________________________ Juist daar komt het palaver bij elkaar Men heeft met zware denkkrampen te kampen Verschiet zijn kruit dat aanstonds zal verdampen…

uitverkoren Haan Hoedemans de popcornsocialist een sidderspook een kampvuurgitarist Naast kermiscantor ooit een schertsminister Jantje ­Pedantje zijne hufterigheid een vrijetijdsschilder met cowboyhoed een rancuneuze cultuurpotentaat Nooit wordt een kleinebeestjesbioloog als protserige draaitol jokkebrok cocker spaniël windbuil…

Zinnen, geef mij je woorden terug, witte huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk te blijven als de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt naar het einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie.…

Verzinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, blinddoek tot het zoveelste einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat, het ene verdicht…

Windvaan...windbuil...…

Bezinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, soms een lege windbuil op de rug, om overzichtelijk te blijven in mijn blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, het bit te strak tot de laatste hindernis, te streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat…

Zintuig, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid van papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt tot de laatste strofe, streven naar de inhoud waarvan ik de essentie nog niet doorzie, te veel op de private tekst verlaat, het ene verdicht…

is altijd informatief over fameus leed en lief: ‘wittgenstein en einstein zwijgen nu in zweinstein’ ‘tachtigers worden gemeden behalve de perk van eden’ ‘billy woodcocker tracht te verblommen dat hij komt om jerry’s tenen krommen’ ‘Coetzee is nu echt van den zotte schudt handen met meisjes in grotten’ 'don Quishot was als windbuil mal en…

Tussen windbuilen door schijnt de felle nazomerzon, exemplarisch hilarisch klaarkomend, achter nooit nalatende wolken die de verwondering vertalen als ik verhalen wil gaan proberen te vereren van oude schrijvers, als blijvers door de eeuwen heen, vóórdat het gejank en geblèr losbarst in volkse volières.…