Alle inzendingen over zelfbeeld, eenzaamheid

In het verleden werd ik, lerend en groeiend, anders dan zij. In het nu ben ik, groots denkend, in wezen klein In de toekomst word ik slechts een herinnering in hun beeld van mijn zijn.…

Eenzaamheid kan voornaam op zichzelf staan. Het kan als een roeping een deel zijn van het dagelijks bestaan. Het niet tussen de massa jezelf behoeven te verliezen in een angst daarin ongelukkig te zijn. Maar alleen voor de eenzaamheid te kiezen. Die het zelfbeeld vormt van een extern groot naar een innerlijk klein.…

Het lage zelfbeeld van Rimbaud berust op zijn onderdrukte jeugd...…

De lucht kleurt rood boven de stad en de huizen in het mysterie van schemer gehuld Mysterie - roerloze aanwezigheid waarin elk in alles versmelt Maar eenzaam gaan de mensen want in hun afgescheiden zelfbeeld gestold in een aldoor hunkeren naar een zon die hen van hun onbehagen verlost De lucht kleurt roder vurige schoonheid vlam…

Donker was het onder een hoge den duisternis heerste altijd in haar hart Ze was van zichzelf geheel geen fan onder de den schreide zij haar smart Kilte heerste rond de kring om haar koude voelde ze en de eenzaamheid Op haar ziel bloedde een open blaar van het meisje wat zich vaker snijdt Somber woonde in haar moede ziel verslagenheid beheerste…

Moer As Ik (1973) Duinen Zon Wind Jij Een Eden Een sneeuwwit embryo Je lichaam een zee van genot Jij de zee Ik de bronstige bok Ik sta in een moeras en blijf zakken Niemand ontwijkt het Ook jij niet Ik voel de zee Ik wil erin Maar ik kan niet zwemmen Jij wel Je moet eruit Straks is het eb en dan ben je alleen op het strand…

Kijkend in een spiegel met voor en achter een spiegel in beeld zie je toch uiteindelijk het oneindige einde van je eigen zelfbeeld…

Ik rende en sprong me rot over andermans pad Was me nooit bewust van het effect dat dat had Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…

Ik vergeef je dat je niet bent zoals ik wilde dat je zou zijn Het spijt me Dat ik altijd zulke hoge verwachtingen van je had Ik besef dat ik me voor je schaamde voor je lichaam en voor wie of wat je was Ik was altijd veel te perfectionistisch wilde veel meer dan jij kon verwezenlijken Het spijt me Dat ik dacht dat je bergen kon verzetten…

Gevangen in je hoofd, achter tralies van gedachten. En je wil wel, maar je kan niet, vrolijk zijn. Jij ziet dit en jij ziet dat, maar wat zien zij, als jij je aan hun blikken waagt? En weer spoken de illusies door je brein. Ben je of ben je niet? Durf je of durf je niet?…

spiegel het zwaard dat jou neerhalen moet in een glimp van vergeving de kleur van haat verzaak in de strijd jouw eigenheid niet staar in hun ogen vergevingsgezind…

Ik mag er zijn, vind ik van wel Ik ben atletisch, knap en snel Mooi gebouwd, proportioneel goed Zoals een kanjer wezen moet Modelman, ridder tegelijk Zolang ik maar niet in een spiegel kijk…

Ik ben mezelf Ik ben ik Ik ben niet volmaakt Maar zo ben ik Ik weet wie ik ben En ik weet wat ik wil Soms ben ik een prater Soms ben ik heel stil Om mij te kennen Moet je dit kunnen leren; Ik ben wie ik zijn wil Zo moet je mij accepteren…

dragen na eenmalig gebruik soms barstte het evenbeeld in luide snikken uit wat reflecteerde toonde het ver boven zijn stand geleefde lijf waarvan het gezwollen gezicht het visitekaartje was van grote ik waarheid heeft altijd pijn gedaan in verontschuldiging gingen velen weg omdat zij mij zo beteuterd zagen staan als ook hun zelfbeeld…

M'n zelfbeeld was de laatste tijd niet zo hoog De kleuren wat vervaagd van m'n eigen regenboog Toen kwam jij je gaf me inspiratie maakte me weer blij Nu schitteren de kleuren van m'n regenboog weer fel als de stralen van de zon Lieve vriend dank je wel…

Ik zou zo graag zien Dat de man in de spiegel Wat meer mijzelf is…

Als je het licht op jezelf laat schijnen zul je nooit in de schaduw van een ander staan…

Je leven is tekort om onzeker te zijn. Dus doe jezelf niet langer pijn Door te denken dat je onderdoet, Door te zeggen 'ik ben niet goed'. Krijg een beetje zelfrespect. Want je weet: niemand is toch perfect?!…

Als ik in de spiegel kijk Bedenk ik een beeld waar ik niet op lijk Ik wil iemand anders zijn Waarom doe ik mezelf hiermee zoveel pijn Iedereen is toch goed zoals hij is Of heb ik dat mis Wil ik dat veranderen Alleen door anderen Dan bekijk ik mezelf eens goed En bedenk dat veranderen niet moet Ik moet tevreden zijn met mezelf Dan komt de…

Je bent mooi, maar jij nog mooier Je kijkt me aan, maar jij nog langer Hoop spreekt uit haar ogen, Berusting misschien nog wel meer Het gezicht vervaagt, als inkt zonder veer Wordt rimpelig maar dan weer helder Kikkers kwaken kort Zouter wordt de oppervlakte Jij bent het die mijn hand pakte Het beeld verdort…

Ik weet het toch, oh meisje teer, dat het zo'n pijn doet diep van binnen. En dat je telkens weer niet weet, alwaar je moet beginnen. Ik weet het leven is niet fair geweest, met vele tegenslagen. Kies nu eens voor jezelf mijn kind, en probeer niet anderen te behagen. Je wilt te vlug en kijkt vooruit, maar kijk eens naar vandaag meid.…

Zelfbeeld. Ik merk dat wat je veel ziet of meemaakt, tot de dagelijkse dingen gaan behoren omdat ze hun nieuwheid hebben verloren waardoor je er vertrouwd mee raakt.…

liep keihard tegen m’n zelfbeeld gebroken viel ik maar de spiegel bleef hangen klaar voor een nieuwe confrontatie…

verlichtende dromen weerspiegelen het zelfbeeld aan de gene zijde dienend als draagvlak om vergetelheid te bereiken wat rest is hemelse adem...…

Hoe het rijk wordt ingedeeld Hoe de rijkdom wordt verdeeld Hoe de armoede wordt toebedeeld Hangt vaak af van je zelfbeeld. hoe ik het ook bekijk in een koninkrijk is de koning rijk.…

Bel meteen niemand Want al bel je naar iemand Niemand die antwoordt…

stil sluimerend slapend de nacht druppels vallen helder uit schaduw spiegelen in plassen licht weerkaatst tranen vullen en breken al wat er is gedacht…

Staand op de rand kijkt hij omlaag. Een zwarte zee met bruine kraag. De diepte omhult zijn naaktheid. Bitterheid verzwelgt de doorn in zijn oog.…

ik ben meer dan het gevoel dat jij me geeft jouw woorden dreigen, zijn gericht op open wonden doch met eigen onmachtig speeksel doorzeefd avec toi, la basse opinion mourit en même temps nog steeds de strenge vroege akkoorden, aldoor onderweg, waar op het voortschrijdend pad het genot zelden bekoorde; een kinderziel is met verwarring…

De kleine letters achterop mijn grafsteen Zijn later niet te lezen Er stond: Hij was zo depressief ´t was niet te genezen Hij had ook last van grootheidswaan Hij vond zichzelf zo goed Een ieder vond hij onbekwaam Want niets ging als het moet Hij kon zo gek zijn als een deur Zich misdragen als een kind Wie zich aan hem stoorde was een zeur…