Alle inzendingen over zoon.

Nieuwjaar Ik wens en geef iedereen dit jaar Een palet, met de mooiste kleuren aan Kleur je leven (in) dit nieuwe jaar zoals je het zelf wil Ook al kleurt het voor jou niet elke dag even mooi. Geloof dan in jouw eigen regenboog Poets de kleuren weg die niet samengaan. En volg je hart dat je altijd het juiste moment in kleur laat kiezen…

als een herinnering mij weer een duwtje in de rug geeft onderhand... jij als jochie weer stap voor stap het duinzand wegtrapt mij keer op keer weer nadeed kijk eens pap heel vlug lijk ik nou niet veel op jou? en loop ik ook weer zo terug redt u het wel? of moet ik gewoon maar weer een handje geven…

Te vroeg geboren Was je, je zag Blauw, je longen Deels gevuld met Het water waarin Je de laatste weken Veilig gezwommen Had in je moeders Warme buik - Ondanks je acht Pond moest je Toch nog de couveuse In, waar jij je Verlaten voelde Van hen die je Met liefde verwachtten En die alleen maar Bij jou wilden zijn -…

Heb je mijn woorden al gevonden? Ik heb ze verspreid langs de weg de voor jouw zo bekende weg Daar liggen mijn woorden Als bladeren in de wind Straks waaien ze weg voor altijd Het geeft niet Ook zonder mijn woorden vind je je weg wel Moeiteloos Je kent immers de wegen al die je moet gaan…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

spreken met je hart zwijgen met je mond je bent een geval apart sterk en heel gezond maar meestal averechts zijn jouw gedachten wel bizar, zeker niets slechts dat begreep ik echter snel dus schenk ik je het vertrouwen ontgoochel me alsjeblieft niet ik wil het niet berouwen zo besparen we veel verdriet ik hou van jou mijn zoon mijn…

Vader en zoon, Gordiaanse generatieknoop, zelden een feest. Uitgeslapen nu, kijk ik recht en intens naar 't vis-à-vis beeld en herken stomverbaasd mijn eigen verdwaasd spiegelbeeld.…

Zoon in ban van covid eng, liefs drie lange slepende jaren; tranendal Moedermelk hoog geconcentreerd bracht uitweg en puik resultaat Mama danst, springt, lacht en Schreeuwt het van de Daken! Geloof is sterker dan Angst!…

Té goed was je voor je kinderen Het ging je ook nooit hinderen. Onze zware boekentassen sjouwen, het vieruurtje stond steeds gereed Mama en oma waar je - moest - van houden Zo wijs onderlegd ook gewoon Liefde. Wat bracht je ons bij Even genoeg voor mij.....…

Mijn vader droomde ervan ooit een groot voetballer te zijn hij werd chauffeur van een bus ik droom ervan ooit een groot dichter te zijn het is dezelfde cyclus altijd gevangen altijd klein maar een groot verlangen.…

als je jong bent moet je toch bij de ander lichamelijk aanwezig zijn praten lachen weten dat er veel toekomst ruimte is een horizon die steeds wijkt en wenkt naar je verlangens dat er grond is waarop je je stappen zet mag je ook de bloem zijn veel kleurig als bladeren in de wind als je jong bent…

Voordat hij straks verdwijnt van het toneel laat de Geliefde Leider van zich horen: de kruisraketten vliegen om je oren, en ook z'n opvolging is officieel. Zijn jongste lijkt op hem - hij is nog groen - maar waarom noemde hij hem Kim Jong-oen?…

En in de avondstonden hebben nooit sindsdien de zonen van de zon de ondergang gezien zonder dat hen de wonde kwelde van voordien. ----------------------- uit: 'Rebis', 1989.…

Oogverblindend ruim en hoog een solarium gelijk een spiegelzaalpaleis een vlaggenschip der zeven zeeën het opalen huis der Zonnegod Zie daar komt Phaëthon - is hij wel echt de zoon der Zon?…

kraters, in kleurige kamers uit graven van Ramses en Toet-Ank-Amon als glimmende linzen met al hun metalen vitamine krachtbronnen en mineralen ons zouden genezen van die welvaartskwalen van kwalijke westerse voedingspatronen als panacee tegen welvaartneurosen ons van carnivoren maakt tot herbivoren Osiris en Ra, de god van de zon…

je schijnt zwak en staat laag toch zend je golfdeeltjes uit om op te slaan in de vlechtplek en de lange winter mee te doorstaan…

Na grafluchten blije schijn krijg zonnepit en zit zonder kleren met een poëet Hervind de roos op je doos de kluts van je muts Sta op, spring op de fiets werk hard - doe niets Alles zoveel mooier met die ster in zicht…

Op melkwit paard, met telkens wuifgewiek Van d' open kelk der rose rokjes, rijdt Een tenger meisje, als vleugelen gespreid De ranke lelie-armen, bij muziek Brutaal van koper-schetter-jool, bereid Tot vogelzweven, voor verwend publiek, Door linte'-omwoelden ring die, star-comiek, Een clown hoog óphoudt, dat zij 't blank doorrijt'. In '…

Ik ben jarig, ik ben jarig. juichte Bart vanmorgen vroeg. Snel er uit, ik heb er zin in. Eerst een werkdag voor de boeg. Sta te springen, en te dansen Ik moet mijn energie nu kwijt! Ramen open, heerlijk weertje Ben weer in mijn puberteit Als een speer ga ik me wassen Tandjes poetsen, luchtje op In de spiegel, effe showen “mooie jongen…

Wj liggen machtloos in het rustig duister, En, moede, zien wij moedig naar de luister Die uit ons opglanst..., maar we zijn vergaan. ------------------------------------------------ tweede gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…

Zijn leven bestaat uit aaneengeweven momenten geregen als de kralen van een rozenkrans op de eenzame weg waarvan je het eind niet ziet daar ligt het moment van acceptatie en verzoening van realiteit dat geen genade kent…

Jongste zoon, haast kerstekind nadert de midlife, grapje De mama stelt zich tig vragen zo van - was ik er steeds voor hen - snap je? In recente opiniepeilingen werden de papa's opgehemeld Mee zijn ze nooit, onmogelijk mits kindje zelden onder hun hart trappelend.…

Ze schrijft haar taal als schaduw, in woord gelezen en gewist, haar vat op dingen schildert een plattegrond op licht. Met warme streling spiegelt ze de grenzen van de dingen en neemt in afgelijnde vlakken, de aarde in bezit. Dienaars begeren haar in wervelend ballet, geolied en vol lusten, onder schroeiend hete stralen.…

Mijn zoon is geboren. Laat lieflijke geluidjes horen. Een roze lijfje, warm en zacht. Een wolk van "babypracht". Ronde billetjes, mooie handjes. Een guitig mondje zonder tandjes. Blonde haartjes, oogjes blauw. Ik hou nu al heel veel van jou.…

Als een zomerzon die 's ochtends de bladeren streelt, hen bemint, koestert en van een koele nacht verwarmd, zo heb ik je lief.…

Voor mij was je altijd mijn zoon. Ook al was ik je echte vader niet. Ik zal altijd van je blijven houden. Ik heb nu alleen maar verdriet.…

De zon komt op, elke dag weer. Je zette je leven stop en lachte voor de laatste keer. Zonder gedag en vol gedachten. Stille dagen, stille nachten. Maar in die nachten moet je weten, zullen we aan je denken en je nooit vergeten. De zon komt op, elke dag weer. Alleen èèn ding is anders, Jij, jij bent er niet meer.…

" Zijn ogen glanzen en blij maakt me 't plots besef: mijn zoon een vreugde die niet verdort een toekomst die niet verkort warm als herfstblaren is mijn hart om zijn leven maar verward vraag ik me af of zijn gezicht nog lang zo onbekommerd licht.…

ik schaduwde vandaag het was te warm mijn geest bleef koel en liep twee meter voor mij op ik liep nog goed gekleed teveel bedekt zie ik ze denken passanten die tesamen met wat kleren ook hun gêne hebben afgelegd je bent verplicht naar lelijkheid te kijken die beter was bedekt gebleven maar kom er is ook troost: het wisselt wel…