Alle inzendingen over illusies

in elk van mijn dromen illusies steeds verloren stuk voor stuk tenietgedaan telkens weer op zoek gegaan naar het beeld in de schemering duistere ogen een stem in de fluistering woorden in de nacht die telkens weer bekoren illusies elke nacht zijn het enkel dromen of jou die ik verwacht…

Illusies rijker. Een potlood naast een leeg schrift. Poëzie leest voor.…

het heden verbrandt illusies van verleden in vlam van liefde 8 juli 2010…

En nu de illusies weg zijn, Wordt het de waarheid, En die kan ik nog maar nauwelijks aan.…

verwarde gevoelens van wazige angst verweren mij niet tegen dit illusies gestolen verlangen geknakt en alles wat blijft dat ben ik…

De komst van het reisbureau en het verzekeringskantoor in het moderne bankgebouw vormt een belangrijke bijdrage tot de handel in illusies.…

Verdriet is niet in de dood, maar in eenzaamheid, en conflict komt als je troost, vergetelheid, verklaringen en illusies zoekt.…

liefde in overleven zonder al teveel illusies…

streven, in vermomming tussen zin of regel kruipt, sluipt door het luie oog van het bestaan om met tomeloos geduld weer op te staan, zichzelf ten allen tijde overleeft als het dat wil, streeft naar autonomie, dat is meer dan een vrije uiting van de rede en is de echte combine tussen poëzie en filosofie, bevrijd uit de cocon van illusies…

Vensters in het hoofd over het hek van illusies, springen lammeren.…

mijn schaduwen werpen vooruit volgen in volle vlucht geruisloos wegen waar ieder gaat in ritme dat echo's herhaalt van toekomst die ik moet vergaren ik zucht mijn adem in een vorm van blauwe lucht en doe alsof geen mist bestaat geen grijs dat daalt over verloren kinderjaren…

verdienen maar wegvloeit in de wind van een klimaat wat omslaat na een plotselinge blikseminslag en een lint van littekens achterlaat, Maar in het binnenste wroet de kiem van rusteloze wensen naar onvoorziene resten van een vroeger leven, gedragen door mensen hun hoop getroffen met trefzekerheid, en dezelfde levende koppigheid waarmee illusies…

Nog zwevend boven de wolken onderweg naar een volgende hemel dwarrelen langzaam illusies weg als de veren van Icarus wolken plotseling onbereikbaar dreigen met donder en bliksem neervlucht wordt onvermijdelijk de plof in de hete woestijn kruipend van fata naar morgana lijkt het leven op Pandora’s doos met als grootste inhoud teveel desillusies…

jou te vangen in die droom waarin je me verlangend aankeek maar je loste weer op als lucht alsof je er nooit geweest was Probeerde ze te vangen in de vlucht die dromen met een beetje geluk maar ze vielen broos uiteen zodra ik ze dacht te omvatten Nu de dagen kleurrijk korten hangt de ruimte vol met vangers al was het maar voor de illusies…

Wanneer mijn verzet breekt. Verzet tegen de dingen. Dingen, die zijn zoals ze zijn. Mijn weerzin tegen al dat water, in mijn veel te dure wijn. Wanneer gevoelens mogen stromen, zonder angst voor onverdiende pijn. De felle pijn van afwijzing. Angst voor het waanidee, niet goed genoeg te kunnen zijn. Wanneer ik mijn strijd ga staken, tegen…

Wanneer ik iets erg graag wil, wil dat helemaal niet lukken. Wanneer ik iemand verwacht, komt iemand anders langs. Wanneer ik iets niet zoek, zal ik het vinden. Zoiets droomde ik vannacht. Ik moest deze feiten noteren, terwijl ik liever slapen wil. Perfecte verwachtingen komen niet uit. Mijn plannen lopen in het honderd. Niemand loopt…

De wensen die wij allen kennen in dromen Die in illusie vast geworteld in ons zit De wanen waarvan wij nooit los kunnen komen Van hoop op rijkdom en steeds groter bezit Zij bouwen kastelen van waterdamp en lucht Ontworpen met onze rijkste woordenschat Verwaaien menigmaal met ingehouden zucht Langs Pruisisch blauw in gouden rand gevat Zo…

Zijn illusies juist te herkennen aan de schijn net zo echt als echt te zijn? Of echter nog, als geluk nagespeeld wordt in een stuk want trouw en twijfel lijken veel authentieker op toneel lijken daar meer zin te geven dan mogelijk is in mijn eigen leven…

Ik maak me geen ilusies, ik ben iemand zonder illusies, al wat ik zei is dat ik wacht op mijn proces. En we weten allebei niet hoe mijn leven er uit zal zien.…

jouw gezichtloosheid, gesponnen door illusies in een spiegel beland, in mijn onschuld verdronken, brand je schreeuw Mijn doodangst…

Herinneringen vergelen, illusies verwaaien, verlangens vervagen. Alleen onze fantasie die blijft, teistert ons lijf.…

Paden gaan niet altijd over rozen wegen niet steeds door maneschijn niet altijd wordt het pad gekozen waar alle bloemen welriekend zijn. Ik wil kiezen voor effen velden lopend door het fluwelen gras tussen madelieven waar zelden een doornig roosje was. Wandelend door heldere zonneschijn die mij mijn hart verwarmt zal dan van liefde dronken…

Hij droomde dat hij slim poëtisch was geworden. Een wijze onverlaat in z'n eentje op het platteland, ongezien door de klootzakken van de roddelpers. Paranoïde, zwelgend in zijn eigen intellectuele brein. Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit. Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad. Die aasgieren van de media…

Zijn het illusies die me drijven, of is het steeds liefde die van binnen naar buiten straalt, hoe onvolkomen de gave, hoe onvolkomen de ontvangst, ook?…

Zo af en toe ziet iemand er een vliegen Al is bekend dat 'zien' soms fout kan gaan Toch wordt door NASA onderzoek gedaan Zijn al die ufo-spotters aan het liegen? Beslist niet, luidt vast later de conclusie Zo’n ding bestaat – als optische illusie…

Een wirwar kluwen draden spuwen uit spinnenrag wiegt en hangt aan grauwe daken de uitgedroogde hulzen die jij nog wil bewaken zijn grijs gekleed in 't fijnste zilverstof dat jij ooit weefde jij hebt hun ziel in slaap gewiegd om nooit meer te ontwaken je hebt jezelf ook ingepakt als troost voor koude dagen…

waar de nacht mij zal leiden door het dal der dromen het tastbare verdwijnt illusies bekoren ontwaar ik jouw beeld waar de sluiers breken nevel verdwijnt in hoopvol licht beleef ik het dromen van wij ooit samen ik loop door het dal de illusie verdween…

Er is een plaats, dichterbij dan men verwacht, waar samenhang ontbreekt. Ogenschijnlijk bij elkaar horende gegevens blijken er geen enkele overeenstemming meer te hebben: daar waar gevoel niet langer gevoeld kan worden…. Emoties worden daarom maar losgelaten en vliegen als zwermen vuurvliegjes door elkaar heen: daar waar anders altijd hetzelfde blijven…

Maar in het binnenste wroet de kiem van rusteloze wensen naar onvoorziene resten van een vroeger leven, gedragen door mensen hun hoop getroffen met trefzekerheid, dezelfde koppigheid waarmee ik alle gedeukte illusies staande houden moet.…

Tijd zal het leren, zegt niets in dit duel, slechts Strijd der Illusies…