5425 resultaten.
Wolken drijven
gedicht
2.5 met 35 stemmen
12.127 wolken drijven
doeken voor het bloeden van de zon
zegt mijn naamgenoot, de dichter
onverschillig
onder herinneringen
valt
sneeuw
uit de vogels
fluit
bos
je ruikt alleen
kleur
er balkt een ezel
hij weet het niet
ze hangt haar was te drogen
over een rol prikkeldraad
--------------------------------------
uit: Sommige gedichten…
Vanavond hebben alle mannen
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.767 Vanavond hebben alle mannen
sterren op hun hoofd gespannen,
kruizen op hun rug gedaan
en zijn naar het bal-masqué gegaan.
Vanavond hebben alle vrouwen
jurken met versierde mouwen.
Zij dragen bloemen overal
en trippelen naar het carnaval.
Vanavond hebben alle kinders
vleugels als verheugde vlinders -
en ze fladderen komiek
op de maat…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
De aarde en de wind
gedicht
2.7 met 18 stemmen
16.492 De wind begeerde de aarde en al haar nattige voorjaarsvreugdes
met grote heftigheid,
vooral het oranje hart dat de vorm heeft van een trompet
van de narcis
beloftevol geurend en lokkend op graslandjes
onder struiken en bosschages.
O de wind viel en ketste terug
rakelings langs de takken van de kale bomen,
van boven naar beneden, van de hemel…
Negen
gedicht
3.6 met 22 stemmen
11.917 moest ik worden, negen werden ik en mijn vriendjes
later, allemaal vroeger, maar ik zei neger, een woord
dat wel kon, ik word negerrrrrr. Mijn broer fluisterde
in me dat ik groot werd en dat onder de haren van grote
kunstenaars kleine oren zitten en dat oren groeien
als je ouder wordt maar die van kunstenaars blijven klein
en…
Locus amoenus
gedicht
2.7 met 35 stemmen
11.040 Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,
staat de vanillevla
opeens in bloei.
Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.
De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.
Onze driezitsbank
is niet te houden,
heel de kamer
begint te stoeien.
Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.
De boothals van je
beige trui
zakt…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Een nuchter fietser op de gracht: wat valt
dat is een herfstblad - licht stijgt op.
Nóg is er geen gevoel van kortste dag.
Maar keert het licht, dan keert de fietser ook
de stad de rug toe, kiest rivier voor gracht,
sneeuw op de buitenweg voor stadse prak.
Wat voedt nog zijn herinnering: de damp
die geurt bij 't uitdoen van een regenpak?…
ZIEKENBEZOEK
gedicht
3.0 met 202 stemmen
46.297 Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.
-------------------------------
uit: Beemdgras (1968)…
Het geluid van padjes
gedicht
2.4 met 31 stemmen
11.364 Het geluid van padjes
samen, apart, nog een wat verder
iets lager, samen in scheef akkoord
onvindbaar want telkens andere
padjes even verder, samen
hinkend, apart, samen
terwijl die vlak bij mijn voet
even hun adem inhouden.
---------------------------
uit: 'Gedichten', 1966.…
SMALLE GRACHT BIJ NACHT
gedicht
2.8 met 93 stemmen
23.679 Ik heb vannacht een oude gracht gekozen
Om stil met mijn gedachten langs te gaan,
Om aan de leuning van een brug te pozen,
Waar bomen óverhellen, moe van 't staan.
't Is alles zo oud: de huizen dromen
- Zij worden node wakker als het daagt -
Soms zie 'k nog mensen uit een zijsteeg komen:…
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.142 Dag kruk, dag zeikerds, dag café,
hé fiets, ha slot, ga nou eens open,
juist. Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel…
De eenhoorn
gedicht
2.5 met 56 stemmen
21.945 Wreed schrijdt de eenhoorn in zijn glazen huis
Op de flamingo af, die sneeuwwit rilt.
De vogel weet: er is hier iets niet pluis.
Dan steekt de eenhoorn toe. Er klinkt een gil.
Wel gaat door heel de koepel het gesuis
Van bloed dat lekt en ritselt uit de zij
Van de flamingo, die nu grauw als gruis
Is, sterft met zacht, ontwapenend geschrei.…
Hier staat u
gedicht
2.3 met 49 stemmen
11.366 Hier staat u
buiten en boven het gangboord de paalworm
die traag door het zachte lichaam trekt stuurboord
groen bakboord rood waaronder de wolken als
alles roerloos
geworden is het zuiverste maaksel
geen enkele vorm elke vorm stuurboord
rood bakboord groen waaronder u hier staat.
-----------------------------------
uit: 'De blauwe…
Vel over vel
gedicht
3.3 met 6 stemmen
4.404 kortstondig de kinderen die spelevaren op de vijver
schoorvoetend gaat het volk voorbij
een monitor toont iets afwijkends
iemand zucht – kucht
twee vrouwen twijfelen over de aankoop
van een bundel
'steek je hand onder een bladzijde en je schrikt
je ziet de poriën in je huid
zó dun is het papier'…
Domino
gedicht
2.2 met 269 stemmen
114.643 Er zwemt een barst door het huis
Niemand die luistert
Uit de schaduw groeien schaduwen
in het onderwaterlicht
dat passerende auto's werpen
op de muren rondom het bed
In de diepblauwe stilte
herhaalt een jongetje lipzacht
al wat gezegd is die dag
en stopt woord voor woord
de gaten in het geluid
dat huwelijk heet
De vloer golft
De…
Credo
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.685 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen…
Zelf
gedicht
3.8 met 21 stemmen
9.995 Dit is mijn gezicht, ook al zijn links en rechts
omgewisseld. Verward door mijn spiegelbeeld
zie ik foto's steeds met mijn scheiding verkeerd
en weet, wie mij kent ziet een ander gezicht.
Geen mens hoort de klank van mijn eigen stem
en wat ik zeg blijft het armzalig verslag
van het binnengesprek dat ik eindeloos voer,
en ik herken mij niet…
Het hoofd, een benen doos
gedicht
3.3 met 33 stemmen
17.089 Het hoofd, een benen doos
waarin wat wij zien als
het hoogste, kroon
op de schepping: hersens
het uitgespogen kauwsel
van de goden, de schedel
kwispedoor, waarin
een grijze kauwgom of
stinkende pruim
---------------------------------------------------
uit: Van cadmium lekken de bossen, 2002…
Nature morte
gedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 Stil leven is niet dood
de vruchten blijven altijd
kleuren en gloeien in het licht
druiven willen steeds geplukt
appels vragen om een beet
citroenen om een mes
maar de schedels om contemplatie
we zetten de tijd niet stil
het brood wordt gegeten
we zien de perzik bederven
of uitgezogen worden door een wesp
de dode wijfjesvink ligt op haar…
voor Haar
gedicht
4.0 met 8 stemmen
5.735 Zij verstaat de kunst van bij me horen
in m'n lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee
in m'n ogen woont ze, in mijn oren
ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee
Soms begint ze in mijn hart te zingen
waar het nacht was heeft ze lichtjes aangedaan
en door haar weet ik dan door te dringen
tot de onvermoedde schat van ons bestaan
zo…
Hij is prins
gedicht
4.0 met 2 stemmen
6.603 Hij is prins, hij wil geen onderdanen,
want zij zullen allen in elk geval prinsen zijn:
prins verkoper, prins bloemist,
prins huisvrouw en prins dode.
Zijn wenkbrouw spreekt,
zijn ogen vragen en op
zijn tafel staan de staatsgeheimen
van de dagen.
Kwetsbare prinsen onder elkaar
- met moeders als een tv-serie
zo benauwend vasthoudend…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Oud zijn
Oud zijn de glans van de eindbalans
opgemaakt het oude bed ik leg
mij neer op dromen bezongen in nacht
en vergetelheid die door mij heen
gebuiteld buiten mij zijn stukgemaakt.
Oud zijn in het najaar. Het blad stort
zich in een lijdzaam stuiven de twijgen
fonkelen in het avonddonker…
Een kleine barst
gedicht
3.6 met 61 stemmen
17.035 Een
kleine barst
wordt
een scheur.
Een
scheur
wordt
een kloof.
En zo
staat de mens
alleen.
-------------------------------------------
uit: 'Nagelaten gedichten' (1975)…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 De prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het…
Hymne aan de walnotenboom
gedicht
3.3 met 51 stemmen
16.167 Blijf af van de vruchten van de walnotenboom,
schud niet aan zijn takken en zijn stam,
wie zich de vruchten toeëigent, wie beslag legt,
liefdeloos, die zal het niet goed gaan.
Wie de walnotenboom pijnigt, zal omvallen.
Lang leve de walnotenboom, moge hij leven in vreugde.
Hij is de eenhuizige rijkdragende.
Hem kwaad berokkenen is er niet bij.…
Ogenschijnlijk
gedicht
4.5 met 4 stemmen
19.837 Ogenschijnlijk heeft het ene
niets te maken met het ander.
Ogenschijnlijk schuilt er
voordeel in een vaste baan.
Ogenschijnlijk zal er nog
een heleboel verand'ren.
Ogenschijnlijk staan de sterren
hier niet zo ver vandaan.
-----------------------------------------
uit: 'Vrijwel alle gedichten', 2004.…
Goudgeel weer het bier
gedicht
3.1 met 45 stemmen
19.524 Goudgeel weer het bier
en lollig de jongens.
Waar moet dat henen?
Mijn plan om non te worden
weer twee weken uitgesteld
- eerst wennen aan het idee,
de drie geloftes onder mijn armen nemen
in plaats van -
goudgeel bier
loopt langs mijn wangen.
De jongens raken mijn armen aan.
Waar moet ik heen?
Boerend vertel ik een mop
iedereen lacht terwijl…
Zwangerschap
gedicht
2.6 met 166 stemmen
62.741 De generaties voor me,
die waren toch niet meer dan grondstof?
Die mengden zich toch met een doel,
om mij, de jongste god?
En ik zou toch een steen zijn,
een vorm en de reden in een?
Gewoon, ik, slotakkoord van de tijd?
Maar plotseling ben ik zo groot.
Het rammelt in mij en het groeit.
Er komen nieuwe ruimten bij.
Soms ben ik bang. Ik…
De Ratelslang
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.223 Dit opgerolde kwaad, meetlint van zonden,
ligt schuldeloos te slapen bij de ruit.
Rondom hem liggen lappen oude huid.
Wie zoveel zont, vervelt ook onomwonden.
Al eet hij vlees, hij adviseerde fruit.
Maar Eva kon zijn boodschap niet doorgronden.
Hij ratelde nog wel zo opgewonden,
flitste zijn vleesvorkje wild in en uit.
Het paradijs is kort…
Regisseur
gedicht
3.8 met 26 stemmen
9.383 Hij pelt zijn spelers uit hun bronzen toneel-
mantel, licht hun schedel op en tuurt
door de spleet in het duister. Hij ziet het al.
Te veel geest. Te veel fles. Dit toneel
moet anders. Bloed wil hij, krokant
knappende botten, een knellend
strottehoofd. Speel het vlees, zegt hij.
Een goede les. Hij wil hun nagels voelen
in de woorden. Een…