inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 5.185):

Locus amoenus

Eeuwen na de hoofse zeden,
tijdens ons afwezig eten,

staat de vanillevla
opeens in bloei.

Tafel en stoelen
lopen uit. Gekwinkeleer.

De vloerbedekking
klatert bij mijn schoenen.

Onze driezitsbank
is niet te houden,

heel de kamer
begint te stoeien.

Je legt je lepel neer
en kijkt me aan.

De boothals van je
beige trui

zakt zomaar
van je schouder.

In bed blijkt kniehoog
gras te staan.

--------------------------------------
uit: 'De karpersimulator', 1997.

... Locus amoenus - idyllische of lieflijke plaats. ...

Schrijver: Erik Menkveld
Inzender: ww, 5 maart 2023


Geplaatst in de categorie: emoties

2.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 10.182

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)