Snelsonnetten

Eerst was het fun, dat nieuwnormale groeten, we praktiseerden het als soort van sport, ik heb me er uitbundig in gestort. Nu moet ik voor mijn enthousiasme boeten. Omdat ik hem te fanatiek bewoog zit ik met een corona-elleboog.…

voor niets deinst loco Loekasjenko t’rug zijn vast pandoer: censuur, corruptie, moord verzet wordt rücksichtlos in bloed gesmoord massale slachting of schot in de rug het volk kan hij decennia bedriegen maar ooit verrot hij als de stront van vliegen…

De NOW-steun kwam niet ongelegen Het doel: behoud van werkgelegenheid De kamer schrikt van de brutaliteit Dat managers miljoenen bonus kregen Schandalig vind ik het, dus ik weet wel Ik bel van nu af zelf naar zo’n hotel…

Ze wierp een magistratelijke bom En vindt dat Shell zich meer moet in gaan spannen Vol gas erop bij al die witte mannen Want die zijn uitgerekend oliedom De rechters hebben meer macht dan de goden Straks wordt de hele wereld nog verboden…

Het fenomeen is tachtig jaar geworden En dat ging niet onopgemerkt voorbij. Nog zie ik mij weer in een lange rij, ‘Bob Dylan in Ahoy’ stond op de borden. Maar Bob zou daar zijn ideaal bereiken: Kon hij ook eens Wim Overweg bekijken.…

Het liedje van Jeangu in Rotterdam Wist jury noch publiek te overtuigen, Verstilde melodieën moesten buigen Voor Italiaanse drukte en geram. Maar wie er laatste eindigt en wie boven, We hebben toch de sfeer weer opgesnoven?…

Riviertjes biggelen langs ruiten Al zwaaien kruinen driftig nee: Geduchte wind heeft vrij entree Aan ’t muiten zijn mijn stoelen buiten Ik voel me niet appassionato Waar blijft het zonlicht pizzicato?…

Met vijfendertighonderd in een hal, artiesten drie minuten in de kijker, de winnaar wordt geëerd, beroemd en rijker, het was er weer: Het Grote Festival. Een reeks van nationale favorietjes en bovenal een stroom vergeet-me-liedjes.…

de ontevreden welvaartskneus heeft angst - humeur van likmevestje zijn métier - z’n tweet-vervuiling braakt een heilloos ‘nee’ hij líjdt en leidt; zijn kwelzucht duurt het langst gedachten kloppen in zijn brein: parbleu, kom op, breek áf die ongein, nomdedieu!…

De Liedkunst wordt vanavond weer geëerd De Europese vocalistentop Treedt in het Sportpaleis AHOY dan op In stijl gekleed, zorgvuldig gecoiffeerd Het zang- en danstalent spat van de buis Helaas zit Duncan met corona thuis…

Het festival is weer in volle gang Er wordt geschreeuwd, gedanst en ook gezongen Mijn vrouw kijkt graag en ik dus noodgedwongen Zo gaat dat hier in huis al jarenlang Dick Advocaat vindt het maar flauwekul Door dat gejank is Feijenoord de lul…

De Gerrit Krolbrug is weer stukgevaren, Het loopt daar regelmatig uit de hand. Wellicht houdt dat met zijn postuur verband, Wat ik nu even nader zal verklaren. Want Gerrit was maar liefst twee meter één, Bij leven al kon niemand om hem heen.…

Matthijs wees op de foto van haar gade, En sprak toen met zijn olijke gezicht, ‘Hij kijkt hier schalks’. De koningin sloeg dicht, Naar de portee daarvan kon zij slechts raden. Ze praatte zich er fluks en schrander uit, Een kniesoor dus, die haar dit euvel duidt.…

De slijterijen bleven aldoor open Musea, bookshops moesten lang op slot Ook zoo’s, theaters, biebs en zo: hoe zot! Er was heel vaak geen touw aan vast te knopen En morgen doen de sekswerkers weer zaken Dát heeft, denk ik, met pikorde te maken.…

Het weekend is bedoeld om uit te gaan. We lachten schamper: ‘Covid is een griepje.’ Toen kreeg ik koorts, een hoestje en een piepje, straks sluiten ze bij mij de zuurstof aan. Ach, geef mijn uitgemergelde karkas toch alsjeblieft een bed op een terras.…

helaas! géén vers, géén regels, niets gepend de soep was op, het vers - ontzield - bleef weg ‘t-is waar; het klopt volledig wat ik zeg niet eens wat losse regels - ach het went verbazing, blijdschap: tóch nog iéts gedicht opnieuw, al schrijvend, prozaïsch gezwicht…

In Israël wordt moord met moord gewroken. Men eist daar oog om oog en tand om tand En houdt zo een geweldsspiraal in stand Die volgens mij ook nooit meer wordt doorbroken. Of roept toch een verstandig iemand: "Stop, Straks zijn de ogen en de tanden op!" Driek van Wissen…

Het Forum van Baudet splitst zich weer op Zo gaat dat als je Democratisch bent Dan krijg je steeds gedonder in de tent En elke keer de kous weer op de kop Houd moed Thierry het lijkt stereotiep maar gaat voorbij net als coronagriep…

Als er te weinig vocht wordt afgedreven, Dan krijg je op den duur een groot probleem. Je krijgt een ziekte met de naam oedeem, En ja, dan worden pillen voorgeschreven. Een puike plaspil komt dan als geroepen, Alleen het plassen komt wel op als poepen.…

Hij zou met plannen komen, radicale, Want het is hoog tijd voor een nieuwe stijl, Niet die geheimen meer of botte bijl, Maar Rutte bleek bij Nieuwsuur wéér te falen. Want wat uit dat gesprek vooral beklijft: Dat alles radicaal hetzelfde blijft.…

Een meute fint het Nederlans kijmoeilijk, ken onderschijt niet tussen hun en hen en d en t en als en dan en kan en ken etc. Eenfout maakt een taal toch niet ferfoeilijk? Self fin ik so’n fersimpeling normaal. Ferfang dus dat AN door kleutertaal!…

We denken dat bejaarden strijd verfoeien, dat zij genieten van hun oude dag, omdat nu niets meer moet en alles mag, totdat ze zich met politiek bemoeien. Wat ik als dichter denk van 50Plus? Het rijmt op 'knus', maar meer op 'mordicus'.…

beheers corona: dáárom vaccinatie! onbuigzaam tegenwerken ongeschikt in elke bovenarm met spoed geprikt corona meester zijn: een topprestatie! “totaalgarantie”? wát een dom fantoom perfectie blijft een wereldvreemde droom…

De feestdag die wij donderdag gaan vieren Gedenkt dat Jezus opsteeg naar Zijn Pa Dat is niet niets, ik doe het Hem niet na Zo’n Hemelvaart, dat loopt in de papieren Dit jaar is Zijn vertrekpunt Lelystad Dan heeft dat vliegveld ook eens nut gehad…

De blauwe vogels lijken vleugellam. Straks voor de laatste keer van Schiphols grond vliegt er een zwaan weemoedig in het rond. Nog één keer kijkt ze neer op Amsterdam. Welnee de zwaan vindt altijd weer een plek Zelfs Lelystad is nu opnieuw in trek.…

De liquidatie die nog altijd schrijnt Maar waar ze in de Stad zo nat van dromen Is niets bij wat ons nu is overkomen: Ons sufferdje, ons bokkenblad verdwijnt. Wij zitten hier met geestelijke schade: Tweemaal een moord met voorbedachten rade.…

Mijn vader was wat stiller rond die dagen, En Ma zei: ‘blijf maar even uit z’n buurt’, We werden dan bij hem vandaan gestuurd, ’t Was haast 4 mei, we hoefden niets te vragen. Het maakt niet uit hoelang iets is geleden, Een zwaar verlies blijft altijd van het heden.…

Een dag waarop ook ik weer stil wil zijn, al duren twee minuten wel erg kort voor wie op ’t slagveld waren, op transport. Miljoenen doden, zielsangst, leed en pijn. Ik tracht ’t me in te denken, zulk verdriet – het is té gruwelijk, dat kan ik niet.…

Springlevend is het, ons vocabulaire! Wij zijn een volk dat zich verheugen mag op fraaie nieuwe woorden elke dag. Ik mocht getuige zijn van zo’n première. Een meisje riep verbolgen naar haar vrijer: ‘Zeg sorry of fuck off, coronalijer!’…

‘afgunstig’: echt, het enig juiste woord want wijk je af, geheid je kop als straf je lot is minstens: monddood (koren, kaf...) want boven ´t maaiveld, dát is ongehoord maar altijd óók die ondergrondse stroom die onverwoestbaar zingt: bescherm je droom Jan woordenaar Bontje, 2 mei 2021…